pop

*****..

PRECIES DE JUISTE VERSIERSELS
Goldfrapp: Seventh Tree. Mute/EMI.

PRECIES DE JUISTE VERSIERSELS
Zelden een band zo’n koerswijziging horen maken als het Britse Goldfrapp op hun vierde cd. Waar het duo op de twee voorgaande platen Black Cherry (2003) en Supernature (2005) steeds handiger uit de voeten kon met een elektroclash-geluid, en Madonna inspiratie gaf voor haar recente quasi-hippe discosound, grijpen zangeres Alison Goldfrapp en toetsenist Will Gregory nu terug naar pastorale, Britse folk.

PRECIES DE JUISTE VERSIERSELS
De arrangementen zijn dromerig, soms betoverend mooi, zoals in het sterk op de Nick Drake-sound leunende Clowns. Er staat een enkel up-tempo liedje op dat aan Goldfrapp van weleer doet denken (Caravan Girl), maar meestal is het geluid zeer ingetogen, en blijkt arrangeur Will Gregory precies de juiste versiersels rond de hier omfloerst zingende Goldfrapp aan te brengen. Even wennen wellicht, maar uiteindelijk zal dit het geluid zijn waarmee Goldfrapp langer voortkan dan met de beperkt houdbare en anonieme discosound van de vorige platen.

ONHEILSPELLEND SPOOKVERHAAL
*****

ONHEILSPELLEND SPOOKVERHAAL
Atlas Sound: Let The Blind Lead Those Who Can See But Cannot Feel. Kranky/Konkurrent.

ONHEILSPELLEND SPOOKVERHAAL
Wanneer Bradford Cox niet gitaar speelt en zingt in Deerhunter, maakt hij muziek die zo mogelijk nog ongrijpbaarder is dan die van zijn rockband uit Atlanta. Zijn albumdebuut als Atlas Sound begint met een onheilspellend spookverhaal verteld door een kinderstem, waarna Cox het experiment zoekt met etherische gitaarmuziek, vervreemdende elektronica en een vleugje psychedelische rock. Zeer intrigerend allemaal, zeker wanneer er tegen het slot in Bite Marks en Ativan zelfs een paar liedjes voorbijkomen die refereren aan het beste van bands als The Jesus And Marychain en My Bloody Valentine. Maar iets meer van dergelijke meer conventionele nummers hadden hadden het album beslist goed gedaan.

LAAT DE AANBIEDINGEN KOMEN
*****

LAAT DE AANBIEDINGEN KOMEN
Arthur Adam: In A Cabin With. (eigen beheer).

LAAT DE AANBIEDINGEN KOMEN
Arthur ten Cate nam op het Zweedse platteland een album op en bood dat eind vorig jaar gratis te downloaden aan. Het bleef niet onopgemerkt, daarom verschijnt nu ook een ‘gewone’ cd van In A Cabin With, uitgebracht onder de artiestennaam Arthur Adam. Het is een bijzonder singer/songwriter album geworden, gedragen door zijn beklemmende stem en de smaakvolle, zeer spaarzame arrangementen. De arrangementen veroorzaken vaak wrijving met Adams stem, en dat geeft de nummers ook de intensiteit. Je hoort invloeden van Damien Rice tot Will Oldham en van Arab Strap tot Jeff Buckley. Inderdaad niet de grootste lachebekjes in het poplandschap, en Arthur Adam ontbreekt het nog enigszins aan een echt eigen geluid. Maar het is wel zo’n eigen-beheer-plaat die je niet loslaat. Laat de aanbiedingen maar komen.

BIJNA STERKER DAN HET ORIGINEEL
*****

BIJNA STERKER DAN HET ORIGINEEL
Marvin Gaye: Here My Dear (Expanded Edition). Motown/Universal.

BIJNA STERKER DAN HET ORIGINEEL
Het is niet zijn beroemdste album, dit Here My Dear, de echtscheidingsplaat van Marvin Gaye uit 1978. Maar het kan zich beslist meten met diens What’s Going On (1970). Sterker nog: het klinkt nu misschien wel beter. De dubbel-lp verscheen al eerder op enkele cd, en is nu uitgebreid met nieuw gemixte demoversies. Dat doet, Michael Jacksons nieuwe Thriller indachtig, het ergste vrezen. Maar onder anderen Marcus Miller, Leon Ware en James Poyser hebben er beslist iets moois van gemaakt. Miller haalt de funky groove in Anger naar voren en zonder overdubs, raps en andere toevoegsels geven de leden van The Roots Sparrow bijna meer zeggingskracht dan het origineel.

BIJNA STERKER DAN HET ORIGINEEL
Liefdevol gedaan, maar het mooist is nog altijd het originele Here My Dear. Een plaat die veel meer geheimen te openbaren heeft dan de inmiddels stuk gedraaide albums What’s Going On en Let’s Get It On.Gijsbert Kamer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden