Pop

    • *..

Rolling Stones: Exile On Main St. Universal.

De reputatie van de vijfsterrenplaat Exile On Main St. (1972) als het beste album dat de Rolling Stones uitbrachten, is pas achteraf ontstaan. Indertijd werd de plaat als ondoorgrondelijk beschouwd, en de Stones werd verweten niet aan hitsingles van het kaliber Brown Sugar gedacht te hebben.

Maar er is geen plaat die zo als een geheel klinkt als juist dit gruizige, aanvankelijk verguisde dubbelalbum. Ook in de nu verschenen geremasterde versie vormen de achttien nummers samen een onweerstaanbaar rock ’n’ roll-feest waarop het beste van de band verenigd is.

Het rauwe geluid van de liedjes ontbreekt echter op de tien nummers die als extra’s bij de nieuwe editie geleverd worden. De sound is in een aantal nummers duidelijk die van de Stones anno 2010. Mick Jagger heeft ook toegegeven dat hij een aantal liedjes, die uit de Exile-sessies uit Frankrijk zouden komen, in werkelijkheid opnieuw heeft ingezongen. Dus erg authentiek is het allemaal niet. Wel lekker, voor wie het wachten op een nieuw Stones-album te lang geduurd heeft, maar niet meer dan dat.

Zoekplaatje naar popcitaten
* * *

LCD Soundsystem: This Is Happening. DFA/EMI.

In alle interviews voor het verschijnen van This Is Happening heeft James Murphy aangegeven dat het nieuwe album van zijn band LCD Soundsystem ook wel eens het laatste zou kunnen zijn. Als je de single Drunk Girls die eraan voorafging als maat zou nemen, zou dat jammer zijn. Het is een van de meest pakkende popsingles in tijden, ook al klinkt het als een kruising tussen Boys Keep Swinging van David Bowie en Girls & Boys van Blur.

Helaas is dit ook meteen het beste nummer op de plaat, die toch wat teleurstelt omdat echte inspiratie lijkt te ontbreken. Murphy laat op dit album zijn liefde voor Bowie/Brian Eno uit circa 1977 in Berlijn wel erg doorschemeren. Bovendien hadden nummers als One Touch met zeven minuten wel wat korter gekund. Geen slecht album, maar ook geen klassieker als Sound Of Silver (2007). Het is vooral een aardig zoekplaatje naar popcitaten geworden. Zo horen we in You Wanted A Hit ook de jaren tachtig culthit Eisbär van Grauzone voorbijkomen.

Nieuwe Woost is aangename verrassing
* * * *

Woost: Six Minutes South. Morning Coffee Records/Rough Trade.

Acht jaar en drie albums hebben de Nederlandse rockband Woost nog niet opgeleverd wat je op grond van de individuele kwaliteiten van de muzikanten mocht verwachten. Maar op 6 Minutes South, hun debuut op het platenlabel van Marike Jager, valt alles goed op z’n plaats. Het is een lekkere rockplaat geworden zonder fratsen. Gewoon gitaar, bas en drums. En natuurlijk de gepassioneerde, wat rafelige zang van Koen-Willem Toering. De vergelijking met Radiohead kan de kast in, de nieuwe sound neigt meer naar die van Buffalo Tom of, meer actueel, Moss. Prijsnummer is het pakkende Hard To Live With, dat ook nog eens zeer radiovriendelijk is. Aangename verrassing, deze nieuwe Woost.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden