Populair, populairder, Volkskrantst

Wiens naam schiet ons onmiddellijk te binnen wanneer we mijmeren over 'herprofilering' van de vijf PCM-dagbladen Algemeen Dagblad, Trouw, de Volkskrant, Het Parool en NRC Handelsblad?...

Een vergelijking met de boys van Bin Laden is natuurlijk ongepast en smakeloos - en past als zodanig in het nieuwe ideaal van het Algemeen Dagblad zoals Bouw het voorstaat - maar we mogen intussen gerust beweren dat het die knotsgekke kerels in hun vliegende kisten zijn die de afgelopen tijd voor de grootste opschudding hebben gezorgd, eerst op mondiaal niveau met de 'herstructurering' van het New-Yorkse WTC-gebouw en op het niveau van de dorpspomp van de Nederlandse dagbladjournalistiek. Het voltallige journaille schijnt rond die pomp inmiddels in grote verwarring te hoop te lopen tegen het rapport-Bouw. De ex-KLM-topman heeft zijn rapport bezorgd in de vorm van een papieren vliegtuigje dat met ongehoorde kracht is ingevlogen in de gevels van die redactiekantoren aan de Amsterdamse Wibautstraat.

Het gewraakte rapport rept onder meer van 'portfolio-management', typisch zo'n woord dat steward Bouw heeft gebezigd om het Jan Blokker makkelijk te maken. Dat porfolio-management is nog het beste te omschrijven als een dagbladvariant van de Hilversumse netprofilering. Dus: elkaar vooral niét onderling beconcurreren, maar elkaar aanvullen. Een eigen niche creëren.

Die nieuwe profilering van de PCM-dagbladen staat misschien niet met zoveel woorden omschreven in het gewraakte rapport, maar is deze week over een breed front als volgt geïnterpreteerd: meer sport (lees: meer mayonaise) in het Algemeen Dagblad , meer kerk in Trouw en meer intellectuele high style in NRC Handelsblad. Het beoogde profiel van Het Parool komt er niet eens meer aan te pas; voor de Amsterdams georiënteerde krant is een fusie met het AD ofwel de Volkskrant steeds moeilijker te vermijden.

Voor drie van de vijf kranten zal de herprofilering praktisch gezien niet zo'n probleem zijn. Trouw ruilt een pagina kunst of sport in voor een tweede dagelijkse pagina 'Religie en Samenleving'. NRC Handelsblad laat wat vaker J. Heldring aan het woord over de Haagse bourgeoisie-achtergrond van Jaap de Hoop Scheffer, en het Algemeen Dagblad zal zijn slogan 'populairste kwaliteitskrant' moeten laten varen en het oor te luisteren moeten leggen bij zijn huiscartoonist Toon van Driel, die vorige week bij Barend & Van Dorp allengs openhartiger werd en uiteindelijk vertelde dat hij zijn tekeningen voor de krant gewoon thuis maakte, 'met alleen mijn onderbroek met remspoor aan'. Zo mag steward Bouw het graag horen, tuk als hij is op het profiel van het Algemeen Dagblad als een ochtendkrant met een remspoor.

Van alle vijf dagbladen is die vermeende profilering voor de Volkskrant op het eerste gezicht nog wel het pijnlijkst: de Volkskrant, ooit worstelend tussen oud-rooms en Nieuw Links, moet in de toekomst opereren met één trefwoord over de breedte van Bouws stuurknuppel: populair.

Populair? Was dat nog niet zo lang geleden het meest gebruikte woord onder Volkskrant-redacteuren als men zocht naar een vernietigend adjectief voor een kunstenaar, politicus of ondernemer? Populair, dat waren binnen de progressieve kloostermuren van de Volkskrant altijd de wereldlijke anderen. Zijzelf gelukkig niet, kom zeg. De tijd ligt nog niet zo ver achter ons dat Pauline Terreehorst op maandag iets kon schrijven over de nieuwe Parijse show van modekoning Gaultier, op dinsdag gevolgd door een snerende column van een of andere Volkskrant-veteraan die indertijd nog was geballoteerd op zijn immense zuurtegraad.

Zuur wil de Volkskrant tegenwoordig vooral niét zijn, wat weer af en toe leidt tot een geforceerde flirt met Toon van Driels remspoor. Zie bijvoorbeeld de twintig recente afleveringen van Volkskrant Magazine, waarin altijd wel ergens een foto van een moderne sofa, een exotisch eenpansgerecht of de pentekeningen van een aanstormend modetalent te vinden zijn. Ten burele van de Volkskrant zal men zich bij het horen van de naam Bouw nu wel vertwijfeld naar het hoofd grijpen. Nóg meer sofa's? Nóg meer Gaultier, Molenaar en ovenschotels à la Braakhekke?

Mijn advies aan de jongens en meisjes van de Volkskrant: niet zeuren, maar de geur van grote tevredenheid verspreiden. Want populair, dat ís de krant toch al? Welke krant bezit Gummbah? Welke man in Nederland is populairder onder oude meisjes dan onze eigen Jan Mulder? Ik ken geen vrouw van boven de veertig in Nederland die niét bevredigd begint te koeren na het lezen van Jans om-de-dagelijkse ochtendgrom. Dat uitgerekend Mulder zich deze week boos maakte over het rapport-Bouw, is op zich weer een staaltje ceremoniële verontwaardiging dat ook steward Bouws echtgenote vrijwel zeker onweerstaanbaar zal vinden.

En vergeet Jan Blokker niet. Ik heb mij hier in de buurt uiterst populair gemaakt door de manshoge valse Labrador van een impopulaire buurtbewoner te verjagen door een willekeurige Blokker-column te declameren. Daar kan geen concurrerende krant tegenop. Steward Bouw lanceerde voor de Volkskrant een profiel dat de betrokkenen aan en uit kunnen trekken als een jasje van Gaultier. Meer hoeft men niet te doen, hooguit trekken alle Volkskrant-medewerkers hun populairste pokerface

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden