Profiel

Popidool Kris Wu is voor de machthebbers in China een ideale kop-van-jut

Met zijn broeierige blik en aanstekelijke hiphopnummers werd zanger-acteur Kris Wu (30) een Chinees idool. Nu zit hij op verdenking van verkrachting in een politiecel in Beijing en verdwijnt zijn werk van het internet. Cancelcultuur? In China zit daar meer achter.

Marije Vlaskamp
Kris Wu, hier op het podium, zit vast in een politiecel in Beijing. Hij wordt verdacht van verkrachting en is niet machtig genoeg om daarmee weg te komen. Beeld VCG via Getty Images
Kris Wu, hier op het podium, zit vast in een politiecel in Beijing. Hij wordt verdacht van verkrachting en is niet machtig genoeg om daarmee weg te komen.Beeld VCG via Getty Images

Heb je eindexamen gedaan, wilde de vrouw die namens het management van megaster Kris Wu contact zocht met Du Meizhu weten. Het management had een buitenkansje voor de toen 17-jarige Du: ze waren op zoek naar nieuwe gezichten voor een videoclip.

Na de auditie werd ze dronken gevoerd en werd ze wakker in Wu’s bed, zegt Du, die deze ‘verkrachting’ als het begin beschouwde van een liefdesrelatie. Toen het jongerenidool niets meer van zich liet horen, kwam Du, die haar vaardigheden als influencer vervolmaakt met een studie aan de Communicatie-universiteit in Beijing, in juli naar buiten met haar beschuldiging.

Nu weet heel China dat de Chinees-Canadese superster erop kickt om vlak voor penetratie te waarschuwen voor de afmetingen van zijn penis. Dat detail kwam andere veronderstelde misbruikslachtoffers bekend voor: Wu zou zich hebben vergrepen aan 24 vrouwen, onder wie enkele minderjarige meisjes.

Goud

Kris Wu is een multitalent. Hij basketbalt niet onverdienstelijk, hij zingt en acteert, loopt graag een modeshowtje, vertegenwoordigt merken als Mercedes, Burberry en Louis Vuitton, en is niet weg te denken uit realityshows. Zijn grootste talent is meesurfen op online-jongerentrends. Toen in 2014 breekbare, perfect geklede jongens in de mode waren, brak Kris door met de titelsong voor Tiny Times 3, een bioscoopdrama dat drijft op de emoties van in Chanel uitgedoste elitejongeren. Binnen een jaar stond hij als jongste Chinese artiest met een wassen beeld in Madame Tussauds in Shanghai. Net toen hij overschakelde op een ruiger hiphopimago werd rap mainstream.

Alles wat hij aanraakt, verandert in goud: Wu’s vermogen wordt geschat op negen miljoen dollar. Daar zal hij de rest van zijn leven op moeten teren. In lijn met de cancelcultuur trokken zijn internationale sponsors zich al terug voordat hij officieel beschuldigd werd. Op internet woeden deze zomer veldslagen over Du’s aantijging tussen Wu’s fans en de #MeToo-beweging. Die heeft in China weinig slagkracht: de hashtag trekt te veel aandacht van de Chinese censor, die #MeToo als een onwenselijke westerse invloed beschouwt.

Geregeld zijn er geruchtmakende #MeToo-zaken rond tech-tycoons, boeddhistische hoogwaardigheidsbekleders, presentatoren van de Chinese staatstelevisie en universiteitsprofessoren, maar tot vervolging komt het zelden of nooit. In het mannenbolwerk China hebben daders nu eenmaal meer politieke connecties dan de vrouwen die ze misbruiken. Een feministe die actievoert tegen huiselijk geweld belandt echter al snel in de cel.

Wu is rijk maar niet machtig, en daarmee een perfecte kop-van-jut voor de staat, die de commerciële amusementsindustrie aan het intomen is. Nadat Wu vorige week officieel in staat van beschuldiging werd gesteld, barstten de staatsmedia los. ‘Snij de zweren uit en verwijder de steenpuisten uit de vermaaksindustrie!’ aldus partijkrant het Volksdagblad.

Zwarte hand

Opmerkelijk is dat Wu als ‘de zwarte hand van het kapitaal’ van alles wordt verweten, maar dat de discussie over met machtsmisbruik afgedwongen seks wordt afgedaan met een besmuikte verwijzing naar zijn ‘immorele levensstijl’. De Chinese autoriteiten gebruiken hem liever om de aandacht van het grote publiek te vestigen op de noodzaak om de culturele sector te zuiveren. Dat is een belangrijkere politieke prioriteit dan #MeToo, want de Communistische Partij is net bezig met een zuivering van het repertoire in karaokebars en een verbod op het adoreren van idolen.

Overheidsorganisaties roepen op tot het verwijderen van Wu’s werk. Dat is een mega-operatie voor streamingdiensten als iQiyi, waar Wu optrad als jurylid in de talentenshow The Rap of China, die het grote publiek in 2017 vertrouwd maakte met hiphop. Ook verdwijnen zijn liedjes, films, interviews en fanclubs. Zo’n behandeling is normaal gesproken gereserveerd voor politieke dissidenten, maar nu zitten de vijftig miljoen online volgers van Wu ineens zonder hun ster.

Maar, zoals de Chinese staatsomroep zondag in een commentaar zei: ‘Kris Wu’s zaak moet een alarm doen afgaan bij alle fans die zich laten meeslepen door hun obsessie.’ De man die in talloze Chinese tienerkamers wordt vereerd, staat nu te boek als een steenpuist, die snel moet worden uitgeknepen.

WIE IS KRIS WU?

Kris Wu is op 6 november 1990 geboren in de Zuid-Chinese stad Guangzhou als Liu Jiaheng. In Canada ging hij onder de naam Kevin Li naar school. In zijn paspoort staat de naam Wu Yifan, zijn fans noemen hem Fanfan.

Volgens de Chinese roddelpers is Wu’s overheersende moeder degene die na zijn uitspattingen met minderjarigen ‘zijn kont afveegde’ door tienermeisjes zwijggeld aan te bieden.

Zijn dierbaarste bezit is een massief gouden ketting met een deurklopper in de vorm van een leeuwenkop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden