Polygamie in Indonesië lijkt zo gek nog niet

JAKARTA ‘Polygamie is niet zo simpel! roept de jonge Fahri geschrokken. Twee vrouwen! De jonge brave moslim moet er even niet aan denken, maar hij laat zich opvallend snel door zijn eerste vrouw overtuigen....

Michel Maas

De Indonesische vicepresident Jusuf Kalla kan er niet om huilen. Hij vindt het allemaal maar sentimentele onzin, en het hele verhaal niet rationeel, maar president Susilo Bambang Yudhoyono kan zijn tranen niet bedwingen als hij naar het islamitische liefdesdrama kijkt. ‘Ik heb een paar keer mijn tranen moeten wegvegen’, bekent hij na afloop. Behalve tranen heeft het hem ook een goed gevoel over de islam gebracht. ‘De film heeft ons goede waarden geleerd, over hoe wij tolerantie en vrede in het leven moeten handhaven. De film brengt zijn boodschap goed over.’

Yudhoyono is zwaar onder de indruk van Ayat Ayat Cinta, en met hem miljoenen Indonesiërs. De film heeft in luttele weken alle kijkrecords van een Indonesische film gebroken. De woordvoerder van de president noemt de film een antithese tegen de anti-islamfilm Fitna van Geert Wilders. Dit is het beeld van de islam dat de wereld rond zou moeten gaan, vindt hij, en niet dat van de godsdienst van haat en terreur.

De vraag is of de Indonesische kijkers echt op de islamitische boodschap afkomen, of op het dramatisch verfilmde liefdesverhaal. De film vertelt het verhaal van een mooie, onschuldige jongen die omringd is door vrouwen, maar die zoekt naar ‘de vrouw die door Allah voor mij is uitgezocht’, en die ten slotte in de ingewikkelde omstandigheid komt dat hij er twee vindt. De film telt precies twee kussen, vluchtig en kuis, en zelfs niet de vaagste suggestie van seks. Fahri overleeft nog even een zware beproeving (hij wordt valselijk beschuldigd van verkrachting, ter dood veroordeeld, opgesloten, en uiteraard toch vrijgesproken), zonder van zijn geloof te vallen. En hij eindigt ten slotte toch met één vrouw, die haar sluier alleen voor hem en voor niemand anders afdoet (‘Jij bent mijn leider. Ik volg je.’).

Niet alle Indonesiërs zijn gelukkig met de inhoud en de toon van de film. De overvloed aan islam, en de zalvende toon van alle koranuitleggers stoort veel mensen. Het klinkt allemaal te mooi om waar te kunnen zijn. De felste kritiek in Indonesië is er op het goedpraten van polygamie: die bestaat wel, maar valt steeds minder goed in het moderne Indonesië.

Michel Maas

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden