'Politieke doodzonde' is gratuite geste

De ingezonden brieven van vrijdag 30 oktober.

Beeld Illustratie: Arend van Dam

'Politieke doodzonde' is gratuite geste

brief van de dag

Bert Wagendorp spreekt in zijn uitstekende column (+) over het fenomeen van de 'politieke doodzonde' (Ten eerste, 29 oktober) en vraagt zich af hoe fiasco's als de Fyra kunnen worden voorkomen. Ik heb daar een idee voor. Politiek is een gezelschapsspel voor 150 Nederlanders.

Degenen die zich enigszins hebben onderscheiden, mogen minister spelen, maar merken al snel dat zij slechts spreekbuis zijn van ministeries. Zie hoe hun standpunten omdraaien, als ze eenmaal een ministerie 'leiden'. Als er op een ministerie wordt geblunderd, is de minister verantwoordelijk, ook als deze geen enkele blaam treft. Ambtenaren blijven buiten schot. Dit spel is leuk voor politici, maar draagt niets bij aan de oplossing van een probleem. De echte oplossing is als ministeries door hun secretaris-generaal worden geleid als een bedrijf. Deze topambtenaar moet de vrijheid hebben om falende medewerkers te ontslaan met een marktconforme WW-regeling en moet zelf ook ontslagen kunnen worden zonder afkoopregeling. Dat was 30 jaar geleden ook de rechtvaardiging van een hogere beloning voor topambtenaren. Iedereen staat dan op scherp. Aftreden na een 'politieke doodzonde' is een gratuite geste die burgers alleen maar wachtgeld kost.

Eric Holleman, Voorschoten

Geen schoonheidsprijs

Het heeft mij buitengewoon geschokt dat de Volkskrant het nodig heeft gevonden de naam van de stagiair die plagiaat zou hebben gepleegd te publiceren.

Hoe oud zal die jongen zijn? Vierjarige opleiding, stage lopen (dat kan al in jaar 1 plaats vinden), dus pak 'm beet: rond de 19 jaar. Onder de druk van het leveren van prestatie (en daar zijn wij als maatschappij ook schuldig aan), heeft hij foute beslissingen genomen.

Plagiaat mag niet. Maar om dan te zorgen voor een veroordeling die hij zijn leven lang met zich mee moet dragen (komt hij nog aan de bak in de journalistiek?), gaat veel te ver. Van fouten kan je leren, daarvoor hoef je niet publiekelijk te schande gemaakt te worden.

Het argument dat zijn naam wordt vrijgegeven 'om anderen van verdenking te vrijwaren' raakt kant nog wal. De jongen is immers de laan uitgestuurd. De verdenking kan (dus) niet vallen op journalisten die op dit moment bij de Volkskrant werken. Of heeft de Volkskrant te maken met meerdere journalisten/stagiairs die plagiaat plegen?

Jullie wassen met een berichtje in de krant de eigen handen schoon. Klaar. Hoofdstuk afgesloten. En die jongen? Die kan het verder wel vergeten. Het arme kind werkt zelfs nog mee met de Volkskrant om de artikelen van zijn hand te onderzoeken.

Nee, dit verdient beslist niet de schoonheidsprijs.

Aletta Nijboer, Middelie

Hart onder de riem

Met deze brief wil ik u een hart onder de riem steken. De excuses die u maakt in de krant van donderdag 29 oktober in verband met de plagiaat plegende stagiair maakt mij een trotse Volkskrant- lezer. Zelden lees en hoor ik mensen die het vertrouwen van het publiek moeten hebben zo onomwonden hun excuses aanbieden. Hulde hiervoor.

Joep van Ginneken, Kloetinge, al 46 jaar een zelden teleurgestelde Volkskrantlezer

Nette mensen

Uit het artikel over de inspraakavond in Steenbergen (Ten eerste, 29 oktober) zou je kunnen opmaken dat de schreeuwers aldaar geen xenofobe hooligans waren, maar hardwerkende Steenbergers die nu eenmaal al jaren door hun gemeentebestuur worden gepiepeld en daarom nu wat bozer zijn geworden dan ze zelf hadden gewild.

Zulke mensen zingen zeker geen verkrachtingsliederen tegen een stadgenote, die immers precies hetzelfde denkt over asielzoekers als zij. Van harte welkom, mits niet te veel.

Ik denk dat het artikel bevestigt wat allang bekend is: dat er genoeg 'brave huisvaders' en mensen met 'nette banen' zijn die graag hun 'innere Schweinehund' onaangelijnd buiten laten spelen. Het is goed dat de krant de hypocrisie van deze groep (+) in woord en beeld blootlegt.

E.J. van Ginkel, Leiden

V-cover

Woensdag welverdiende aandacht voor de 1.250ste V-cover (+). En ja, hij stond gelukkig bij de selectie op pagina 14: de cover uit 2012, gemaakt voor de recensie van de Blu-ray-heruitgave van Jaws. De cover aller covers! De V is omgedraaid en onder water gezet, het puntje steekt uit (de vin van Jaws) en om het af te maken staat er een buitengewoon originele titel boven: Haai Definition. De totale vormgeving is subliem en van een onvoorstelbare creativiteit. Ik kon de V destijds niet in de papierbak gooien, zo mooi vond ik het beeld. Wat zou ik graag deze V-cover op poster willen hebben om ingelijst voor altijd aan mijn muur te hebben hangen. Studio V: you're the best.

Stefano Giacon, Amsterdam

Kop van Jut

Met haar optreden werd Wilma Mansveld de ideale kop van Jut voor het hogesnelheidsdebacle. Alle ministers die zich voor haar ermee bezighielden, hebben er een zooitje van gemaakt. De NS heeft zitten slapen, de Kamer heeft het jaren gedoogd. Haar baas splitste de staatssecretaris het rampendossier in de maag en ging verder met linten doorknippen en mooi zitten wezen in een zelfrijdende vrachtwagen. En nu is het verleden afgekocht, de lei is schoon en de opvolger van Mansveld kan onbevangen beginnen. En wij, domme burgers, betalen het allemaal en gaan nog steeds met een boemeltje over een spoor, dat waarschijnlijk ook niet meer kan hebben vanwege de betonrot.

Peter Nierop, Purmerend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden