Politieke blues

Soms denk ik nog wel eens aan het kabinet-Balkenende I, en als ik dat doe denk ik in één moeite door ook aan Balkenende I zelf....

Die leverde indertijd toch eigenlijk zoiets als een huzarenstuk door het als fatsoenlijk christenmens in annus horribilis 2002 maar liefst zevenentachtig dagen uit te houden met types als Bomhoff, Nawijn, De Boer, Heinsbroek, Hessing, Van Eijck en Odink. Met Philomena Bijlhout zelfs zeven uur. Allemaal zonder met de ogen te knipperen.

U en ik zijn de herinneringen aan zulke mensen gauw kwijt. Op televisie hoorde ik laatst iemand lispelen met het timbre van de valse slang Ka uit de Disney-versie van Jungle Book. Even een schokje van herkenning: Ferry Hoogendijk. Maar verder zou je van de meesten toch nauwelijks meer weten hoe ze er uit zagen?

Maar als je er zoals Balkenende I serieus mee in zee bent gegaan om leiding te geven aan een toen nog redelijk beschaafd land - zou je dan naderhand niet bij herhaling rillend van schaamte wakker zijn geworden uit een onrustige slaap?

't Gebeurt mij wel voor minder. Maar Balkenende II die parmantig rondstapt, is precies de held uit een cartoonstrip die op plaatje drie al een blur-teken boven z'n hoofd heeft, omdat hij de gebeurtenis op plaatje één gewist wil hebben. Balkenende I mag van Balkenende II nooit hebben bestaan.

Maar hij bestond. Ik heb voor vijf euro toen toch niet een denkbeeldig nummer gekocht dat Balkenende Blues heette? En dat waren niet zo maar blues, dat waren wel degelijk Balkenende I-blues.

Cees van Leeuwen! Die vergat ik nog bijna in het rijtje politieke grasduiners in wie Balkenende I voldoende vertrouwen had om er ons mee te willen regeren, al was het maar voor zevenentachtig dagen.

Cees - antropoloog, jurist, voorzitter van het Frans Liszt Internationaal Pianoconcours, bassist bij Kayak, manager van onder andere de Dolly Dots, oprichter van een rockband voor meisjes, eigenaar van een monumentale boerderij die hij voor een paar miljoen liet onteigenen ter wille van de Betuwelijn, kennis van Ed Maas - was in vergelijking met alle andere vooraanstaande dubieuzerikken haast een cultuurdrager. Niet voor niets werd hij op 22 juli van het horrorjaar als staatssecretaris belast met de zorg voor cultureel erfgoed, kunsten, media, letteren en internationaal cultuurbeleid. Voor zevenentachtig dagen.

De opvolger van Aad Nuis en Rick van der Ploeg kunnen we vanwege het vluggertjeskarakter van Balkenende I, natuurlijk niet echt afrekenen op prestaties waarvoor hem weinig tijd was gegund. Maar zelf blijkt hij achteraf niet ontevreden over zijn bewindspersonendagen. 'Ik kreeg best goede commentaren', zei hij maandag tegen de Volkskrant.

Want Cees is terug in het nieuws. Niet meer als LPF'er, want daar heeft hij spijt van, ook niet als liberaal of - uit dankbaarheid jegens Balkenende I - als christen-democraat, maar als thuisgekomen verloren zoon van de Partij van de Arbeid die hij in 2002 verliet 'toen ik werd gegrepen door Pim Fortuyn'.

Het is, begreep ik uit het vraaggesprek, nog een dubbeltje op z'n kant geweest.

'Ik twijfelde tussen VVD en PvdA. Ik heb een paar gesprekken gehad met zowel Jozias van Aartsen als Wouter Bos. Mark Rutte (VVD-staatssecretaris) is een toffe gozer. Ik heb vorige week nog een biertje met hem gedronken.'

Cees dus helemaal terug, zij het niet als aanstaand Kamerlid: 'Dat is niets voor mij. Ik ben een doener.'

Waarom, heb ik me naderhand afgevraagd, stond dat eigenlijk allemaal in de krant? Als u of ik ergens lid van zouden worden, weet ik zeker dat er geen haan naar zou willen kraaien. Heeft Cees zelf de Volkskrant gebeld? Of vond Wouter Bos dat hij zijn geluk met iemand moest delen?

Maar de doener is terug. Nu nog een kabinet voor zijn nieuwe blues.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden