'Politiek is leuk, ik wil er nòg wel een baantje bij'

Elke politicus zou moeten stralen als Erica Terpstra. Al die politici die zeuren over hun werk, die net doen of ze elke dag opnieuw het wereldleed op de schouders nemen....

Van onze verslaggeefster

Esther Bakker

AMSTERDAM

Zo luidde de conclusie van een discussiebijeenkomst in Amsterdam over vrouwen in de politiek. Zondagmiddag spraken gemeenteraadsleden en Tweede-Kamerleden van VVD, PvdA en CDA over het onderwerp 'Recruteren en behouden van vrouwen in de politiek'. De aanwezigen wilden erachter komen waarom het aandeel vrouwen maar zo mondjesmaat toeneemt. Worden vrouwen tegengehouden of willen ze zelf niet? Of allebei misschien?

Bij de laatste verkiezingen gingen 231 van de 756 provinciale-statenzetels naar een vrouw. Ondanks de reclamecampagnes is dit maar 1 procent meer dan in 1991. Grote boosdoener bleek de VVD. De grote winnaar van de verkiezingen had zo weinig vrouwen op de lijst staan (28 procent) dat het gemiddelde aandeel vrouwen laag bleef.

'Diep droevig', geeft VVD-kamerlid A. van der Stoel toe. Volgens haar worden weinig vrouwen actief lid van de VVD door het imago van de partij: 'De VVD is toch een rationele partij. Dat schrikt vrouwen af.' Een 'nou, nou, nou' gonst door de zaal.

Een andere oorzaak van het kleine aantal vrouwen is de opkomst van de splinterpartijen. Al de kleine partijtjes bij elkaar haalden 117 zetels, waarvan slechts twaalf worden bezet door vrouwen. 'Een kleine partij heeft maar één of twee zetels te verdelen. Het gevecht om een plaats is dus veel groter. En dat willen vrouwen niet', legt C. Kerling van de Nederlandse Vereniging voor Vrouwenbelangen uit.

'Ze moeten ook durven. Vrouwen verschuilen zich vaak achter het valse excuus dat ze iets niet kunnen, terwijl ze het in werkelijkheid niet durven. Ik heb ook genoeg blauwe plekken opgelopen. Maar ik deel ook klappen uit', zegt Van der Stoel.

De toekomstige politica heeft nog een andere hindernis: de onmogelijke werktijden. Een vrouw met kinderen kan het zich niet veroorloven om tachtig uur per week te werken. Een vergadering zou niet om zes uur mogen worden gehouden. Dan moeten veel vrouwen naar huis om te koken.

Vrouwelijke politici in spe moeten zich bovendien het 'netwerken' eigen maken. Zien en gezien worden. Ze moeten politieke bijeenkomsten aflopen. En partijen moeten actief rondkijken om geschikte vrouwen te vinden.

Maar het allerbelangrijkst blijkt toch het imago van het vak politicus - daar is iedereen het mee eens. 'Geen politicus geeft toe dat zijn baan erg leuk is', zegt toekomstig senaatslid A. Grewel. 'Ze hebben het er alleen maar over hoe moeilijk en zwaar het wel niet is. Maar politiek is hartstikke leuk. Ik wil er nòg wel een baantje bij'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden