Politiek bondgenootschap met Iran is ongeloofwaardig

Bloeddorstige wolven zetten de terroristische koers uit van Iran, dat de mensenrechten met voeten treedt. Het Westen moet daar verre van blijven.

Beeld afp

Thomas von der Dunk lost in zijn opiniestuk van 7 augustus alle strategische en tactische dilemma's van de internationale gemeenschap in het Midden-Oosten in een keer op.

Volgens Von der Dunk steunt het Westen onbetrouwbare regimes als Egypte, Pakistan en Saoedi-Arabië terwijl deze regimes in een dubbelspel allerlei kwalijke bewegingen in stand houden als Taliban, Al Qaida en IS. Hij is onder de indruk van het democratische gehalte van de Islamitische Republiek Iran. Het zou recht hebben op het ontwikkelen van nucleaire energie. Als daarachter een kernprogramma schuilgaat, zou dat niet zo erg zijn zolang Israël, India en Pakistan ook kernwapens hebben.

Het Westen zou met Iran een alliantie moeten aangaan, meent Von der Dunk. Hij vindt bovendien dat Hamas steevast wordt gedemoniseerd en dat er weinig reden voor consideratie is met het 'hysterische' Israël, want dat heeft toch geen andere vrienden in de wereld en zal uiteindelijk toch inbinden.

Het ineenstorten van opeenvolgende falende staten in het Midden-Oosten in de afgelopen jaren (Von der Dunk noemt dit Arabische Lente) is geen teken van democratisering. Het is het bewijs dat de kunstmatige landen die Groot-Brittannië en Frankrijk in dat gebied hebben achtergelaten niet in staat zijn gebleken om een blijvende natiestaat te vormen. Vrijwel overal waar de heersende orde verdween, hebben de fundamentalistische bewegingen hun opwachting gemaakt. Dit geldt zowel voor de regimes die zelf instortten, zoals Egypte, Syrië, Bahrein en Jemen (Tunesië uitgezonderd), als de regimes die een klap uit het Westen kregen (Irak, Libië). Dat geldt zelfs voor Gaza, waar Hamas na vertrek van Israël de macht overnam van de seculiere PLO.

Er staat geen straf op onwetendheid. Het zou slechts schrijnend zijn als iemand zijn onwetendheden als vaststaande feiten van daken schreeuwt. Maar het is kwalijk om te beweren dat het huidige Iran een geschikte bondgenoot voor het Westen is en dat Europa het voortouw moet nemen omdat de Amerikanen te getraumatiseerd zijn door de bezetting van hun ambassade in 1980.

Er is een fundamenteel verschil tussen het Iraanse regime en landen als Egypte, Pakistan of Saoedi-Arabië. De Islamitische Republiek in Iran is gebaseerd op een messianistische ideologie die de wereldheerschappij nastreeft. Het Iraanse regime is de grootste sponsor van terrorisme in de wereld. Van het Joods Cultureel Centrum in Buenos Aires tot talloze steden in Israël, Europa en Azië is met de financiële en logistieke steun van dit regime bloed vergoten van onschuldige burgers. Degene die beweert dat dit regime recht heeft op kernbewapening als andere ook een kernprogramma hebben, heeft geen enkel benul welke bloeddorstige wolven de macht hebben in Teheran en wat hun beweegredenen zijn.

Het is in de internationale politiek goed gebruik om de communicatiekanalen open te houden. Het feit dat toevallig hier en daar de belangen van het Westen en de regionale ambities van Iran samenvallen, kan reden zijn om te praten. Heel iets anders is om politieke bondgenootschappen aan te gaan. Er is slechts één taal die ze in Teheran goed verstaan: de taal van de machtspolitiek. De zware en succesvolle economische sancties tegen Iran hebben het regime in de afgelopen jaren op de rand van de afgrond gebracht. Op hun knieën kwamen ze naar Genève om hun 'heldhaftige inschikkelijkheid' in de praktijk te brengen.

In het onderhandelingsspel heeft het Westen één kaart nog niet ingebracht: de schrijnende mensenrechtensituatie in Iran. Hoe geloofwaardig zou het zijn als het Westen een bondgenootschap aanging met dit regime?

Het is precies hier waar het kaartenhuis van de argumenten van Von der Dunk ineenstort. Wat Von der Dunk de Egyptische demonstranten gunt, gunt hij de Iraanse niet. Heel vreemd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.