Politici moeten majeure besluiten niet delegeren

Commentaar

De Kamer gaf ongemerkt 2 miljard euro uit. Dat komt ervan als het collectief geheugen achteruitholt.

Staatssecretaris van Rijn Beeld anp

Is het erg dat de verpleeghuizen zich de komende jaren mogen verheugen op een investering van zeker 2 miljard euro extra? Niet voor de verpleeghuisbewoners uiteraard, voor wie de zorg nooit goed genoeg kan zijn.

Toch overheerst nu op het Binnenhof het chagrijn. Want kabinet en Tweede Kamer gaven alle zeggenschap hierover uit handen, zoals maandag bleek uit de reconstructie in deze krant. Zonder het zelf in de gaten te hebben, verplichtten zij zich tot het volgen van de nieuwe 'kwaliteitsrichtlijnen' van het Zorginstituut. Zo is het een paar kabinetten geleden vastgelegd. Als het Zorginstituut vindt dat er 70 duizend extra verzorgers bij moeten, dient de politiek gewoon het bijbehorende budget te leveren. Het zorgt voor politieke hoofdbrekens in de kabinetsformatie.

Want onomstreden is de investering niet. De uitgaven aan verpleeghuizen stegen al van 4,6 miljard euro in 2010 naar 6,5 miljard vorig jaar. Daar komt nu nog een stijging van 20 procent bij terwijl de toezichthouders op de zorg, de IGZ en de NZA, van mening zijn dat de verpleeghuiszorg ook op niveau kan komen met minder extra geld. Bijvoorbeeld als de slechter presterende verpleeghuizen een voorbeeld gaan nemen aan goed presterende huizen.

Dat zijn politieke overwegingen, waar gekozen politici over horen te beslissen. Die horen zulke majeure besluiten niet in handen te leggen van ambtelijke organisaties. Met normen is niets mis, maar ze moeten wel voor discussie vatbaar blijven. Geen wonder dat de formerende partijen vastbesloten zijn het mechanisme nu weer aan te passen.

Het onthutsende aan de zaak is dat niemand in de gaten had wat er gebeurde, behalve misschien staatssecretaris Van Rijn. Hij liet formeel wel weten wat hij deed, maar niemand in de Kamer had door welke implicaties dat had.

Er wordt de laatste tijd vaak gewaarschuwd voor de hoge omloopsnelheid van parlementariërs. Waar zijn de wat anonieme werkpaarden gebleven die wetgeving jarenlang volgden en ook nog wisten wat er tien jaar geleden werd besloten? Het collectief geheugen en de wetskennis hollen achteruit in een Kamer die ook nog eens bijzonder weinig ambtelijke ondersteuning geniet. Daar komen vroeg of laat ongelukken van, zo veel is nu wel duidelijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.