Politici komen op tv voorbij als sushi op een lopende band

Politici zijn deze dagen niet van de buis te slaan. Veel liefdeloos gemonteerde reportages, weinig kritische interviews.

Beeld de Volkskrant

24 februari, Jinek: televisiemaker Maxim Hartman is te gast om over zijn nieuwe verkiezingsshow Rutger en Maxim op campagne te praten. 'Waarom wil je dit programma maken?', vraagt Eva Jinek hem. Het blijft een paar seconden stil - een eeuwigheid in talkshowtijd. 'Omdat ik vind dat er te weinig aandacht wordt besteed aan politiek op tv', zegt Hartman dan sarcastisch. Het antwoord lijkt wat onzekerheid te verraden over de urgentie van zijn programma, dat maandagavond van start ging. Maar het roept ook een vraag op. Is de aandacht voor de verkiezingen op televisie overmatig?

Wie maandag een beetje strategisch zapte, zag tussen zeven uur 's ochtends en twaalf uur 's nachts buiten de journaals om zeker elf lijsttrekkers voorbijkomen.

Ontbijtshow Goedemorgen Nederland heeft deze week dagelijks een lijsttrekker als gasthoofdredacteur, gisteren Henk Krol: hij kreeg een lesje autocue en had een brandweerman meegenomen die zich beklaagde over agressie tegen hulpverleners. Middagmagazine Tijd voor Max had Geert Wilders te gast: een van zijn weinige mediaoptredens. Wilders praatte mee over de naderende missverkiezingen en vertelde dat hij ooit in een augurkenfabriek werkte. 'Ben je daar zo zurig van geworden?', vroeg voormalig Miss Nederland Kim Kötter.

Een gesprekje over zijn jeugd verliep daarna stroef.

In RTL Live zat op datzelfde moment Mona Keizer. Aanvankelijk was Sybrand Buma aangekondigd, maar misschien vreesde het CDA overkill: Buma debatteerde maandagavond ook al tegen Jesse Klaver in Het Lagerhuis, en was hoofdgast in Nieuwsuur. EenVandaag had Alexander Pechtold, Danny zoekt stemmers Ancilla van de Leest, in Rutger en Maxim op campagne kwamen Asscher, Rutte, Roemer en Klaver voorbij.

Vanuit de lijsttrekkers gezien is de keuze steeds weer te komen opdraven begrijpelijk. Zij willen niet alleen het toch al politiekgeïnteresseerde publiek van Eva Jinek bereiken, maar ook mensen voor wie Goedemorgen Nederland de prominentste nieuwsbron is.

Maar toen ik de politici gisteren bezig zag, dacht ik plots aan een sushirestaurant. Zo'n hippe, met een lopende band. Op die band staan schoteltjes met stukjes sushi: dat zijn de lijsttrekkers. Ze blijven maar voorbijkomen, maar zitten onder plastic kapjes waardoor je ze niet kunt aanraken.

Je kunt ze niet ruiken en weet niet precies wat erin zit, al zijn er een paar exemplaren die er aantrekkelijk uitzien. Vanaf je kruk is het moeilijk te beoordelen wat de cruciale verschillen zijn, waardoor het lastig lijkt een gefundeerde keuze te maken: wil je die met dat groene stukje - is het avocado of komkommer? - of toch die met dat rode puntje? Met wat pech vergaat de zin in sushi je totaal.

Gelukkig is de ene verkiezingsshow de andere niet. Pauw & Jinek blijft scherp en relevant, Danny zoekt stemmers en What the Hague zijn sympathiek. Daartegenover staat een lading liefdeloos gemonteerde 'het land in'-reportages en weinig kritische interviews. En toch. Ook de oppervlakkige items dragen samen één en dezelfde boodschap uit: als het er de hele dag over gaat, moet het wel belangrijk zijn. Laten we hopen dat die gedachte Nederland 15 maart massaal naar de stembus drijft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden