Politica in Pakistan, dankzij haar man

Na de verkiezingen van donderdag moet het militaire bewind in Pakistan plaatsmaken voor een burgerregering. Er zijn 280 vrouwen verkiesbaar voor het parlement....

Nauzat Amir strompelt de wiebelige trap op van een appartement in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad. Ze heeft haar armen vol posters en pamfletten van de partij Moslim Verbond van Pakistan (PML-N). Boven, in kleine flatjes, hoopt ze de vrouwen te vinden die donderdag naar de stembus mogen voor de nationale en provinciale verkiezingen.

'Hier zit het volk', zegt ze glimlachend, vol goede moed. 'En het enige dat wij moeten doen is onze hand uitsteken. Het publiek moet weten dat we er zijn en dat we dingen proberen te veranderen.'

Amir, een 46-jarige vrouw die zichzelf voor het eerst kandidaat stelt, komt net als velen van haar collega's uit een politiek nest. Haar schoonvader was vijftien jaar lang lid van de provinciale regering. Ze is goed opgeleid, welgesteld en getrouwd met een gerespecteerde architect. Kortom, ze heeft vrijwel niets gemeen met de vrouwen die ze bezoekt in hun huizen, hier in de minder goede wijken van Islamabad.

Overal waar ze aanklopt, wordt Amir met vriendelijke scepsis ontvangen. 'Wat leuk om u te zien', zegt de 52-jarige Shameen, een weduwe en moeder van drie kinderen. 'Dat u zomaar bij ons, gewone mensen, langskomt.'

'Komt u alstublieft binnen voor een kopje thee. Het zal de eerste en de laatste keer zijn dat we met zulk hoog bezoek worden vereerd', zegt mevrouw Zakri Hussain als ze de politica in haar deuropening ziet staan.

Beide vrouwen leven in een klein tweekamerappartement in een zwaar vervallen flat. De kamertjes zijn nauwelijks gemeubileerd en er ligt geen tapijt op de vloer. Bijna elke dag zijn er stroomstoringen. Er is maar een paar uur stromend water. De trappen die naar de appartementen leiden zijn levensgevaarlijke wiebelende stukken ijzer die elk moment uit de muur dreigen te vallen.

Maar de meeste vrouwen, ook degenen die een andere politieke partij steunen, zijn zeer vriendelijk tegen Amir en zeggen graag te willen stemmen - als hun echtgenoten daar toestemming voor geven en er iemand is die op de kinderen kan passen.

'Ook wij, vrouwelijke kandidaten, kunnen dit alleen maar doen met de steun van onze echtgenoten', zegt Amir een beetje schaapachtig.

Donderdag strijden 280 vrouwen om de speciaal voor hen gereserveerde zestig van de 272 zetels in het parlement. Maar geen van hen is direct verkiesbaar: ze staan ergens op de lijst van hun partij en pas als deze genoeg zetels heeft gewonnen, worden ze naar voren geschoven om de plaatsen te vullen die bij wet voor vrouwen zijn gereserveerd. Amir bijvoorbeeld, staat als tiende op de vrouwenlijst van de PML-N, wat in de praktijk betekent dat de partij minstens veertig zetels moet winnen voordat zij zich lid van het parlement kan noemen.

Er zijn maar zeven vrouwen die zich als persoon verkiesbaar hebben gesteld. 'Het maakt niet uit of ik win of verlies', zegt een van hen, Taminas Doltana van de PML-N. 'Het is belangrijk dat vrouwen opstaan, respect eisen en hun stem laten horen.'

Het is niets nieuws in een land dat sinds mensenheugenis wordt gedomineerd door mannen. Zelfs het Pakistaanse boegbeeld, de voormalig premier Benazir Bhutto, die niet mee mag doen aan deze verkiezingen wegens haar corrupte verleden, is ooit aan de macht gekomen dankzij de reputatie van de eerdere premier Bhutto, haar vader.

En terwijl de meeste politieke partijen vuur spuwen als de naam van de president, generaal Pervez Musharraf valt, probeert juist deze dictator meer vrouwenrechten vast te leggen. Hij heeft er voor gezorgd dat nu 33 procent van de zetels in de lokale en provinciale raden voor vrouwen zijn gereserveerd. Ook heeft hij meer vrouwen in zijn eigen regering aangesteld dan enige machthebber ooit tevoren.

Musharraf heeft ook herhaaldelijk actie ondernomen bij geweld tegen of discriminatie van vrouwen. Zo heeft hij de politie en lokale leiders laten vervolgen na de groepsverkrachting van een vrouw.

'Je kunt niet verwachten dat honderden jaren van traditie in een klap verdwijnen', zegt dr. Attiya Inayatullah, de huidige minister van Vrouwenontwikkeling. 'Het zijn de toekomstige vrouwelijke parlementsleden die de situatie moeten proberen te veranderen want voor mannen is het zeker geen prioriteit.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden