Polderpensioen

MISSCHIEN dat iedereen in Nederland inmiddels zo moe is van het poldermodel dat het laatste succes van de overlegeconomie geruisloos is bijgeschreven....

Het convenant heeft twee kernpunten. Het eerste is dat de overheid de sociale partners vrij laat in het kiezen van een pensioenregeling en niet dwingend een bepaald pensioenstelsel zal voorschrijven. Het tweede is dat de aanpassingen die de pensioenregelingen de komende jaren zullen ondergaan, niet mogen leiden tot een stijging van de premies.

Aan het convenant is een spel van grommen, terugblaffen en inbinden tussen de overheid en de sociale partners vooraf gegaan. Het gegrom steeg vorig jaar op uit de keel van staatssecretaris De Grave van Sociale Zaken. Hij stelde toen voor dat werkgevers en werknemers gedwongen zouden worden op een ander pensioensysteem over te stappen (het zogeheten middelloonsysteem).

In reactie hierop lieten de sociale partners hun tanden zien. Zij vonden en vinden terecht dat afspraken over pensioenregelingen een zaak is tussen werkgevers en vakbonden. De overheid kan, via de belastingen, wel invloed uitoefenen op de regelingen. Maar een overheid die verandering wil, zal eerst en vooral overleg moeten voeren om deze verandering voor elkaar te krijgen. En dat was niet gebeurd.

Met het nu afgesloten convenant heeft iedereen een beetje moeten inbinden en een beetje zijn zin gekregen. De sociale partners kunnen tevreden zijn omdat (voorlopig) de dreiging van fiscale dwang verdwenen is. De Grave zal ook niet ongelukkig zijn omdat werkgevers en vakbonden hebben toegezegd het pensioenstelsel niet duurder te zullen maken.

Daar was het de staatssecretaris vooral om te doen. Pensioenpremies zijn, net als bijvoorbeeld WW-premies, arbeidskosten. Hogere pensioenpremies drijven deze arbeidskosten op, waardoor het minder aantrekkelijk wordt mensen aan te nemen.

Het convenant is een nieuw bewijs dat overheid en ook de sociale partners inzien dat de vergrijzing die over twee decennia zal toeslaan nu al tot ingrijpen moet leiden. Anders kunnen de kosten uit de hand gaan lopen. Eerder al zijn maatregelen genomen, zoals de instelling van een apart fonds, om de financiering van de AOW veiliger te stellen.

Het is te eenvoudig het convenant af te doen als te vrijblijvend. De overheid en de sociale partners hebben in goed vertrouwen wezenlijke afspraken gemaakt over de toekomst van het pensioenstelsel, met respect voor elkaars verantwoordelijkheden. Daarmee is opnieuw een kunstwerkje in de poldereconomie opgericht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden