Pointless steekt schamel af tegen origineel

Lucille Werner in het decor van Pointless. Beeld anp

Duizenden ongebruikte (of onbruikbare) ideeën en formats schijnen er te liggen in de bureauladen van televisieproducenten, maar opvallend genoeg lijken de meeste televisieformats gekocht uit andere landen.

Het 'nieuwe' Pointless (AVRO/TROS) op NPO1 liet zich maandag eenvoudig vergelijken met het origineel, even eerder op BBC 1. Het is te vroeg voor een definitief oordeel, maar de eerste aflevering van de kennisquiz - geproduceerd door Endemol - stak nog wat schamel af tegen het origineel.

De opzet: deelnemers moeten vragen beantwoorden die eerst aan 100 onbekenden zijn voorgelegd. Bedoeling is zo min mogelijk punten te scoren, door de minst genoemde antwoorden te geven. In Engeland werkt dat goed, vooral door de vloeiende en vaak humoristische samenwerking tussen presentator Alexander Armstrong en zijn aangever/jurylid Richard Osman.

Maandag speelden op de BBC vier duo's in een donkerblauw decor dat leek ontleend aan de voorganger die het moest vervangen: The weakest link, in Nederland als De zwakste schakel na enkele seizoenen ten onder gegaan. Het tempo lag laag, mede doordat de acht kandidaten zich elk bij hun eerste antwoord uitgebreid voorstellen, inclusief hobby's en andere liefhebberijen.

In de Nederlandse versie lag het tempo een fractie hoger. Er speelden niet vier, maar drie duo's in een decor in de kleuren lichtblauw, lolly-roze en mintgroen. Niet alleen daardoor en het vrolijke muziekje bij elk antwoord riep Pointless vaag de herinnering op aan Lingo. Logisch: het was ook de - tijdelijke - terugkeer van presentatrice Lucille Werner op haar oude tijdstip. Je kon elk moment verwachten dat de deelnemers met beide handen diep in de ballenbak gingen graaien.

Owen Schumacher speelt de rol van Richard Osman. De enige overeenkomst zit vooralsnog in de zware bril, zijn eerste optreden kon nog een vleugje Koefnoen gebruiken.

In beide quizzen zijn de vragen doodeenvoudig. Het gaat er niet per se om wie de solozangers waren in de Kerstdraak We are the World, maar om wie van hen zijn genoemd door 100 ondervraagden. Waar de Britten maandag deelnemende landen aan het Eurovisie Songfestival 2014 moesten noemen (en dan dus de minst voor de hand liggende), moesten de Nederlandse spelers de minst genoemde straten van het spel Monopoly noemen. Dat was gek: 41 ondervraagden hadden de Coolsingel genoemd, 46 kenden Neude, maar de Zijlweg was het enige 'pointless' antwoord dat door niemand was genoemd. Wie zijn die 100 ondervraagden? En welke 'kennis' wordt er getest met een gokspelletje over de kennis van 100 anonieme ondervraagden?

Ronduit armoedig is het - typisch Nederlandse - tussendoortje namens de Vriendenloterij, waarin dit keer niet Gaston Starreveld, maar Wolter Kroes bij een huis aanbelt en 'een winnaar blij mag maken met een auto'. En dat elke dag, bij de publieke omroep.

Bij een eerdere dreigende opheffing van Lingo werd het spelletje verdedigd omdat het een nuttige rol leek te vervullen voor buitenlanders en taalkundig onvermogenden. Nu Pointless de sfeer van Lingo ademt, rijst de vraag welk publiek nut het spelletje dient door de karakters uit The Lion King te vragen.

Geen ramp (het is vooralsnog maar een zomers vakkenvullertje), als daar een vrolijk stemmende, aanstekelijke chemie tegenover staat tussen Werner en Schumacher, zoals tussen hun Britse evenknieën Armstrong en Osman. Kan nog groeien. To put it mildly.

Lucille Werner met Owen Schumacher, co-host van Pointless. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden