Poezeligheid alom bij De Poezenkrant 41 jaar

Iedere week bezoekt de Volkskrant de leukste feestjes voor u. Deze week: Madelon Meester tussen kattenliefhebbers.

Midas Dekkers.Beeld Ruben Uvez

Everybody wants to be a cat, is het nummer waarmee de viering van het 41-jarige bestaan (41 jaar, want: het dertiende priemgetal) van De Poezenkrant wordt geopend. Drie dames in zwarte jurkjes met een poezelig bontje eroverheen vertolken het nummer al vingerknippend. Als de 260 mensen in de zaal een representatie zijn van de algehele mensheid, dan klopt de tekst. Dit zijn mensen die de liefde voor de kat en voor De Poezenkrant in elke vezel van hun lichaam voelen. Sommigen (vijftigers!) hebben voor de gelegenheid zelfs een diadeem met poezenoortjes opgezet.

Poezenkrant-directeur en uitgever Piet Schreuders, die van 1998 tot 2013 artdirector was van de VPRO Gids, bedacht het krantje in 1974. Het begon allemaal toen De Rode van Plezier, de poes van illustratrice Mariet Numan, met een plasprobleem kampte. Zodra de Rode hiervan was genezen, moest dit goede nieuws worden gedeeld. Dus maakte Schreuders een krantje en stuurde dat rond naar zo'n dertig man. 'Crisis bij de Rode voorbij' kopte de voorpagina. 'Ik maakte alleen de fout er nummer één boven te zetten, dus al gauw vroegen mensen: wanneer komt nummer twee?'

Wat?

De Poezenkrant 41 jaar

Waar?

Theater van 't woord in de Openbare Bibliotheek Amsterdam

Wanneer?

Zaterdag 7 februari, 15.00-16.30 uur

Katten luisteren niet

41 jaar later telt De Poezenkrant zo'n 1.600 abonnees. W.F. Hermans was lid van het eerste uur en stuurde fanatiek ansichtkaarten en collages in. Hij is niet de enige; wanneer presentatrice Mieke van der Weij aan de zaal vraagt: wie heeft er weleens in De Poezenkrant gepubliceerd?, steekt de helft van het publiek een vinger omhoog. Het kan niet anders of De Poezenkrant heeft de meest betrokken lezers op aard. Lid Thomas noemt het 'een voorrecht' abonnee te zijn. 'Sommigen vinden het vervelend dat De Poezenkrant onregelmatig verschijnt, maar ik vind dat juist fijn. Elke werkdag kun je denken: misschien ligt ie als ik thuiskom wel op de mat.'

Bibliothecaris Fred Kolman vertelt wat voor nachtmerrie De Poezenkrant is voor iemand met zijn beroep. Want A: je weet nooit wanneer ie uitkomt en B: hij heeft altijd een ander formaat. Kattenliefhebber Midas Dekkers zet uiteen dat poezen niet naar de radio luisteren - 'want katten luisteren niet' - of televisiekijken: 'Ze zitten enkel boven de beeldbuis, omdat die zo lekker warm is en zwiepen dan met hun staart voor het scherm langs.' Nee, betoogt hij, katten lezen de krant en dat doen zij met hun gat. 'Wat moet het voor abonnees verschrikkelijk zijn dat zij De Poezenkrant niet kunnen lezen doordat hun kat erbovenop zit.' Gelukkig heeft Dekkers hiervoor een oplossing: niet één abonnement nemen, maar twee.

Dat zou u kunnen doen, of u kunt in de OBA tot en met 31 maart de overzichtstentoonstelling bewonderen, waar deze feestelijke bijeenkomst de aftrap van was. En dan is er nog de heruitgave van Het Grote Boek van De Poezenkrant. De vorige had een staart, deze niet. Hierdoor past hij dit keer wél in de boekenkast; fijn voor de bibliothecaris.

Mieke van der WeijBeeld Ruben Uvez
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden