Poetsen

VAN iemand die de aanwezigheid van een bom in theater Carré heeft gemeld, stel ik mij altijd voor dat hij later die avond, aan de overkant van de Amstel, naast de telefooncel van waaruit hij heeft gebeld, tevreden toekijkt hoe twaalfhonderd liefhebbers van Youp van 't Hek buiten een beetje...

Overigens schijnen professionele practical jokers - ongezellige mensen moeten dat zijn - principieel nooit te willen weten, laat staan zien, hoe het met hun grap afloopt.

Ik heb een boek thuis, Engels natuurlijk, dat The complete practical joker heet, en dat begint met een keurige heer in Londen die op een ochtend zijn huis verlaat om een klos schilderijkoord te kopen. Hij heeft niks in de zin, maar op de terugweg ziet hij een man bij een bushalte staan, en ineens gebeurt het. Hij stapt op de man af, en zegt: 'Ach meneer, ik ben van bouw- en woningtoezicht. Ik moet hier de rooilijn inspecteren, maar mijn collega was plotseling verhinderd, en ik zou u willen vragen: zou u even het meetlint willen vasthouden?' Even later staat de vreemde man met het uiteinde van een schilderijkoord in zijn hand terwijl de keurige heer, achteruitlopend, de klos afwikkelt en een hoek om slaat. In de zijstraat overweegt hij een ogenblik het touw aan een deurknop te knopen, maar dan ziet hij bij een andere bushalte een andere man staan, en daar zegt hij tegen: 'Ach, meneer, ik ben van bouw- en woningtoezicht. We zijn hier bezig de rooilijn te inspecteren, maar ik moet even m'n collega waarschuwen, en ik zou u willen vragen: zou u het meetlint één seconde voor me willen vasthouden?'

En terwijl de keurige heer naar huis wandelt (of misschien wel eerst naar de winkel om een nieuwe klos te kopen) staan twee voor elkaar onzichtbare mannen midden in Londen met een stuk touw in hun hand.

Leuk is het eigenlijk helemaal niet, maar ik moet er wel altijd om lachen.

Wat zou de gek doen die een handgeschreven dreigbrief naar De Telegraaf en het Amsterdamse hoofdbureau van politie heeft verzonden en die er, toen hij klaar was, met de tong uit de mond 'Octopus' onder heeft gepend, alsof ze bij het grootste misdaadsyndicaat van Nederland geen schrijfmachine zouden hebben, of op z'n minst een drukkerij of tekstverwerker? Veel te ingewikkelde grap, moet je op het eerste gezicht vaststellen, omdat er drie locaties tegelijk in voorkomen: de plek waar Nordholt getroffen zou moeten worden, de plek van diens woordvoerder èn nog eens het Paleis van Justitie. Daar kan één mens toch nooit - zoals in het geval van Carré waar de bom bovendien nog op een afgesproken uur zou hebben moeten ontploffen - bij gaan staan kijken? Dus de recherche zal het òf in de kring van excentrieke Engelse heren moeten zoeken, òf het is inderdaad een patiënt.

Vermakelijk was de reactie van het CDA-kamerlid Frans Jozef van der Heijden (justitiespecialist in ons parlement) die ik voor de radio hoorde zeggen: 'Ik neem dit zeer ernstig, want het toont aan hoe ver de verloedering in het criminele milieu is opgerukt.'

Die moet de tijd nog hebben meegemaakt dat moordenaars zich beleefd verontschuldigden alvorens hun slachtoffer dood te schieten.

Frans Jozef!

Altijd als ik me z'n gezicht voor de geest haal, denk ik: die man zou ik wel eens een poets willen bakken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden