PO in Actie draagt bij aan versnippering en verzuiling

De ingezonden brieven van zaterdag 9 december.

Jan van de Ven (links) en Thijs Roovers van PO in Actie. Beeld Freek van den Bergh

Brief van de dag: Welkom in de polder

PO in Actie gaat verder als vakbond. Voor een tientje per jaar kunnen leraren in het primair onderwijs zich door hen laten vertegenwoordigen. 'Dus heten we Jan van de Ven en Thijs Roovers van harte welkom in de polder', aldus AOb-voorzitter Liesbeth Verheggen.

Een jammerlijke keuze van Jan en Thijs. Want met het beginnen van een vakbond hebben zij hun enige machtsmiddel dat van actievoerende pressiegroep uit handen gegeven. Vanaf nu zijn zij welkom in de polder. Maken zij deel uit van 'het circuit' en moeten zij compromissen leren sluiten. Kunnen zij niet meer met hun speedboot om de logge tanker heen varen. Als deel van de polder is hun enige toekomst te worden vermalen, te verzanden en te verzuipen in het grote spel.

De actiefrisheid van 2017 zal in 2018 worden opgevolgd door het uitleggen van moeizaam bereikte compromissen aan de tientjesleden. Stuk voor stuk leraren die als actiegroep niet zitten te wachten op 'geven en nemen'. Daarvoor waren zij niet op Facebook gegaan. Daarvoor hadden zij niet spontaan gereageerd op de oproep van Jan en Thijs om in staking te gaan.

De keuze om als zelfstandige bond verder te gaan leidt tot opslorping van PO in Actie in het overlegsysteem. Zij dragen bij aan versnippering en verzuiling. Daar waar eenheid vereist is.

De leraren in het primair onderwijs verliezen precies dat wat aantoonbaar zeer nodig is: een interne pressiegroep om op een groot aantal terreinen de beroepsgroep in beweging te brengen. De onderwijsbonden zelf zijn daar op dit moment nog (!) niet toe in staat. Zij staan voor een moeizaam proces van noodzakelijke hervorming om toekomstbestendig te zijn.

Het is doodzonde dat Jan en Thijs geen deel willen uitmaken van het proces van hervorming van de onderwijsvakbeweging. Zij hadden de motor kunnen zijn van vernieuwing en van versterking van de stem van de leraar binnen de bond. Het is net zo betreurenswaardig dat Verheggen er niet in is geslaagd Jan en Thijs binnenboord te halen als deel van de hervorming van de bond.

De single-issue-flitsbond die Thijs en Jan nu zijn begonnen draagt niets wezenlijks bij aan het onderwijslandschap. In het moeras dat sommigen 'polder' noemen verzuipen zij en als actiegroep zijn zij verloren voor het onderwijs.

Wouter van der Schaaf, Bussum

Kunstmatige intelligentie

Een kunstmatig intelligent programma (AphaGo) leert zichzelf in 4 uur beter schaken dan 's werelds beste schaakcomputer. Opmerkelijk dat dit nieuws in een hoekje van de krant werd geplaatst. Het gaat om een mega-ontwikkeling. De mensheid schijnt niet te beseffen waar dit toe leidt.

Een machine die als doel meekrijgt om te winnen en in korte tijd beter weet om te gaan met de spelregels dan wij mensen die meerdere eeuwen hebben besteed aan het doorgronden van het schaakspel. In 4 uur! Die snelheid is waanzinnig! Wat gaat dat voor ons betekenen? Had best op de voorpagina gemogen.

Paul Heijmerink, Bunnik

Beeld thinkstock

Doerakken

Die verzekeraars! Doerakken zijn het. Eerst jarenlang de burgers paaien met lage premies voor op individuele maat gesneden zorgverzekeringspakketten, onder het motto: waarom zou u zich verzekeren voor zorg waarvan u toch geen gebruikmaakt? En dan nu klagen omdat de burger naar ze heeft geluisterd, waardoor de solidariteit onder druk is komen te staan en de aanvullende zorgverzekering verlieslatend dreigt te worden.

F.W. van Dijk, Deventer

Beetje meer moeite graag

Het artikel 'ons gevoel voor muziek is even plat als ons land voelde als een weldadige ondersteuning van mijn behoefte aan een andere muziekbenadering van onze publieke radiozenders. De voortdurende ongeïnspireerde, gemakzuchtige greep in de Top 2000-grabbelton dwingt mij regelmatig het volume af te knijpen.

Vooral bij Radio 1 irriteert die overbekende eenzijdige jarentachtigbenadering sinds men zo nodig aan muziekverstrooiing moet doen. Zijn de muzieksamenstellers niet meer in staat de luisteraars te plezieren met hedendaagse kwaliteitsmuziek vooral van Nederlandse makelij? Diggy Dex, bijvoorbeeld. Sinds 2016 slechts één keer een nummer van zijn mooie cd Golven gehoord.

Een beetje meer smaak en moeite graag.

Jan Blaauw, Haarlem

Trompettist Eric Vloeimans met dirigent Arjan Tien van de Marinierskapel op North Sea Jazz 2017. Beeld anp

Ziekenhuiszender

Met instemming heb ik het opiniestuk van muziekliefhebber André Doorlag gelezen over het Nederlandse muziekklimaat. Ik verbaas mij ook al jaren dat er zo weinig belangstelling is voor bijvoorbeeld Nederlandse folk en rootsmuziek. In de jaren zeventig van de vorige eeuw was er een ware revival van eigen rootsmuziek, vaak aangevuld met Ierse of Schotse folk. Na de zoveelste reorganisatie in medialand is er een poosje geprobeerd van NPO Radio 6 een gecombineerde wereldmuziek-, roots- en jazzzender te maken, maar die is inmiddels gewijzigd in een 'soul & jazz'-zender.

De teloorgang van de radio is overigens al heel lang gaande. Van Radio 1 is een veredelde ziekenhuiszender gemaakt, compleet met verzoeknummers, smalltalk en spelletjes.

Dat wij blijkbaar zo weinig belangstelling hebben voor eigen rootsmuziek, komt volgens mij door onze calvinistische achtergrond. We moeten niet te weinig doen. Daarom is de gedachte achter het huidige cultuurbeleid dat kwaliteit in kwantiteit is gelegen.

Hef daarom die NPO maar op!

Siemen Dijkstra, Dwingeloo

Lekker luisteren

Ik luister al jaren naar de Franse publieke zender FIP, die zeer uiteenlopende soorten muziek draait: jazz, opera, reggae, pop, Franse chansons, Ethiopische jazz enzovoorts. Er wordt weinig gesproken, zodat het geen probleem is als je het Frans niet beheerst. Zo heb ik Fela Kuti, Girma Bèyènè, St.Germain, Carmen Souza, Béla Fleck en vele anderen ontdekt.

De dj's zijn geen Nederlandse egotrippers en hebben aangename stemmen.

Ronald Lange, Maastricht

En maar aansturen

Dat de muziekliefde in Nederland helemaal niet zo plat is als André Doorlag suggereert blijkt wel uit de grote belangstelling voor festivals die muziek programmeren die je bij de publieke omroep vrijwel nooit hoort: Gaudeamus, le Guess Who, talloze kleinere zomerfestivals voor wereldmuziek, ze worden allemaal bezocht door liefhebbers die, vast ingrediënt bij al deze festivals, klagen dat hun geliefde muziek de ether zelden of nooit haalt.

Het probleem ligt uitsluitend en alleen bij de omroepbazen met hun formats: Top 2000 op Radio 2, Hart & Ziel Lijst op Radio 4 en Evergreen Top 1000 op Radio 5 zijn leidend voor de programmering in de rest van het jaar.

Die lijsten zijn niet bedacht door luisteraars maar door omroepbazen, zelf iets aan de lijst toevoegen is nauwelijks mogelijk. BN'ers bepalen in alle gevallen waarop gestemd moet worden en die worden weer door de omroepen aangestuurd.

Alle muziekzenders doen dit nu al jaren. Dáár zit het probleem.

Gelukkig hebben we de Concertzender nog!

Marcel Bijlo, Utrecht

Malle Babbe

In Sir Edmund van zaterdag 2 december stond bij het interview van Rob de Nijs bij het onderwerp lied Malle Babbe een afbeelding van het schilderij Malle Babbe door Frans Hals. Ten onrechte, want de tekst van het lied is gebaseerd op Het zigeunermeisje, een ander schilderij van Frans Hals: een erotisch portret van een jonge vrouw waarschijnlijk bedoeld voor een bordeel.

Dit portret klopt met de tekst en dus zou het lied eigenlijk De zigeunerin moeten heten.

Het is veroorzaakt door een vergissing van Lennaert Nijgh die twee namen van schilderijen van Hals door elkaar heeft gehaald, zoals hij ruiterlijk heeft toegegeven toen het schilderij in 1995, ter gelegenheid van Haarlem 750jaar stad, uit Duitsland werd gehaald om in het Frans Hals museum weer eens getoond te worden.

Dat Rob de Nijs hier niet naar verwijst, doet bij mij het vermoeden rijzen dat hij mogelijk zelf niet op de hoogte is van deze vergissing, terwijl het zijn bekendste hit is, waarmee hij naar eigen zeggen regelmatig zijn concerten afsluit. Overigens is de orginele, veel pikantere versie, geschreven in de ik-vorm voor Adèle Bloemendaal.

Lard van der Pal, Haarlem

Malle Babbe is een schilderij van Frans Hals.

Vechtscheidingen

Twee jaar geleden waren we enthousiaste deelnemers van het overheidsproject Divorce Challenge. Als ervaren begeleiders van ouders in scheiding zouden we onze manier van werken mogen inbrengen. Over één ding was iedereen die meedeed het eens: geen vechtscheiding alsjeblieft! Maar al snel bleek dat de overheid met deze DC wéér regeltjes als enige oplossing zag. Hoezo?

Hebt u zich ooit door een regel later weerhouden om ruzie te maken? En vindt u dat uw kind in behandeling zou moeten wanneer u er met uw partner een zooitje van maakt? Toch blijven deze oplossingen favoriet; vooral omdat daar al veel via methodieken in is geïnvesteerd. Maar een scheiding is niet te vangen in regeltjes, oefeningen en eindeloos proberen te praten met twee kwade koppen aan tafel.

Een scheiding gaat over gunnen en loyaliteiten. Door daar de focus op te leggen kom je in de kern van het probleem en kun je snel en effectief resultaat bereiken.

Marianne Langemeijer, Els Brakman, Zutphen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden