Ploep

Omstreeks 14.40 uur geboren. Een wolk van een dochter. Aldus de trotse vader – die natuurlijk liever een zoon had gehad, maar zeg dat maar eens hardop....

Martin Bril

Sommige mannen hebben het en andere mannen hebben het niet. Ze verwekken alleen maar dochters. Wat ze ook doen, hoe vaak ze de hand ook aan de ploeg slaan – alleen maar meiden.

Om gek van te worden.

Neem prins Bernhard – alleen maar vrouwen, zelfs buitenechtelijk. Maar hij zat er niet mee, denk ik, want hij was gek op vrouwen. Hoe meer hoe beter. Maar een man kan er ook onder gebukt gaan.

Dochters.

Als ze de juiste leeftijd hebben bereikt, zijn ze ook nog allemaal tegelijk ongesteld, moeder op kop. Probeer in zo'n kippenhok je gezag maar eens te doen gelden. Juist op zulke dagen heeft een man een zoon nodig om mee te vissen en te voetballen en zijn hart bij te luchten.

Wat te doen?

Keep trying, lijkt het parool van veel van zulke mannen, niet geschoten, altijd mis, misschien een ander standje. Blijven doorgaan tot er een een opvolger is, een evenbeeld, iemand die kan doen wat vader heeft nagelaten. Maar waar ligt de grens?

Bij drie dochters? Bij vier? Vijf? Twee? Bij moeder de vrouw die niet alleen maar wil baren? Een moeilijke zaak, want hoe meer dochters je maakt, hoe lulliger de grappen achter je rug. Moedig dragen zulke mannen hun lot, en almaar meer boodschappen.

Maar goed.

Iedereen weet hoe het gaat, zo'n bevalling, maar toch is het nauwelijks te bevatten dat zij die boven ons zijn gesteld (door bloed of hitparade) die lijdensweg ook door moeten maken. Misschien is het ook maar beter er niet al te gedetailleerd over na te denken – laat die mensen in hun waarde. Gun ze hun privacy.

Een prinses zweet niet als ze bevalt. Ze gilt niet, ze kreunt niet, ze vloekt niet in haar eigen taal. Ze zit zeker niet naakt en kokhalzend op een baarkruk en er zijn bij haar geen slijmzuigers ingebracht. Ze ligt sereen in een bed, opgemaakt met krakend linnen, een beetje pips om de neus, oké, maar dat is het dan ook.

Ze heeft wel weeën, maar het zijn geen gewone weeën, maar koninklijke weeën, weeën die zacht en strelend haar lichaam bezoeken om het koninklijke kind in haar schoot gekleed en wel in een toiletje van Mart Visser naar buiten te dragen, klaar om met papa op de foto te gaan.

De gedistingeerde heren die het bed omringen zijn hoogleraren, de beste gynaecologen van het land – ze hebben al jaren geen bevalling meer gedaan, maar nu weten ze er alles van. De jonge vader staat iets afzijdig te sms'en met zijn moeder en zijn vrinden. Af en toe loopt hij even weg om een Marlboro-light te roken. Boven de deur hangt een klok waarvan de wijzers ontspannen in de richting van het magische tijdstip bewegen.

14.40 uur.

En ploep.

14.45 uur: het leven gaat door. De Rijksvoorlichtingsdienst komt in actie, de grootouders haasten zich, helemaal door het dolle heen, naar het kraambed, de juiste kleur muisjes wordt besteld. De gelukkige vader opent een fles Moët & Chandon voor de hoogleraren, de gelanceerde kurk raakt in het syteemplafond een TL-buis die het onmiddellijk begeeft. Iedereen is blij, scherven brengen geluk.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden