Ploem ploem zo gaan de gitaren

Het criterium was: de populariteit van het lied, niet zozeer de kwaliteit. Bij het lezen of horen van een tekst moet de melodie je meteen te binnen schieten....

Dat zegt Vic van de Reyt ter verantwoording van zijn nieuwe verzameling Nederlandse liedjes, die verscheen onder de titel Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben (Bert Bakker; * 29,90). Eerder, in 1987, stelde hij de bundel Toen wij van Rotterdam vertrokken samen. Toen, schrijft hij, was het criterium dat het lied ten minste één gedenkwaardige regel diende te bevatten van het kaliber: 'En de kapper knipt in één minuut je haar.'

Van de Reyt is als een ware muziek-filoloog te werk gegaan. Niet alleen diepte hij uit alle hoeken en gaten de liedjes op die in veler geheugen staan gegrift, maar ook ploos hij zeer nauwgezet uit hoe de tekst precies in elkaar zat. Zo worden terzijdes die bij opnamen live werden gedebiteerd en op een plaat of cd zijn terechtgekomen ('vooral André van Duin en Brigitte Kaandorp overdrijven daarin', volgens Van de Reyt), ook mee afgedrukt.

De liedjes zijn overzichtelijk in elf rubrieken ondergebracht, die mooie titels dragen als 'Een heel apart gevoel van binnen' (liefde en romantiek), 'Jij was twee dagen mijn vrouw' (het leven zelf), 'Big-city' (Amsterdams repertoire), 'Guus kom naar huus' (de provincie) en 'Bij de mannen van plezier' (humor en cabaret). Binnen de rubrieken zijn de liedjes chronologisch gerangschikt, wat het zoeken vergemakkelijkt. 'Alleen in de laatste afdeling, de polonaise, loopt de boel door elkaar.'

Menigeen kent het verschijnsel dat je moeiteloos een beginregel kunt meezingen, maar bij het vervolg moet vervallen in een mummelend la-la-la. Met Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben bij de hand gaat er weer een wereld achter de beginregels open. Weet je nog wel die avond in de regen? Och, was ik maar bij moeder thuis gebleven. Maar dat gef allemaol niks want wie hoalt van mekaar. Wil u een stekkie een stekkie een stekkie? Ploem ploem zo gaan de gitaren. Visite, visite, een huis vol visite.

Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben (een regel van Joost Nuissl) legt op een gevoelige manier het vaderlandse erfgoed op liedjesgebied vast. Dat is mooi voor latere generaties. Misschien dat iemand in de 21ste eeuw bij het lezen van een oude tekst nog steeds dezelfde sensatie ondergaat als iemand in 1998 bij het lezen van de volledige tekst van De voetbalmatch van Louis Davids uit 1929: 'Jan de bakker had me zondag uitgenodigd/ voor een wedstrijd tussen Ajax en Blauw-Wit.' Prachtig van taal en timing.

Han van Gessel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden