PLATEN: POP

Onversneden funk..

van Dag getuigt

van diepe liefde

Dag: Righteous. Columbia 476515 2.

De bloeitijd van funk mag dan al zo'n twintig jaar achter ons liggen, toch blijven de loom swingende, funky grooves een belangrijke impuls op de popmuziek van de jaren negentig. Funk in de traditie van George Clinton wordt verder gevoerd in de meest uiteenlopende stijlen, van hip hop en jazz dance tot de punk-funk van groepen als The Red Hot Chili Peppers of Big Chief.

Het Amerikaanse Dag, dat met Righteous debuteert voor het Columbia-label, maakt onversneden funk-rock, die heel dicht ligt bij de seventies-stijl. De groep past eerder in de retro-categorie, maar dat bezwaar valt in het niet bij de kwaliteiten van Righteous. Het songmateriaal is sterk, met een aantal fraaie uitschieters, zoals Lovely Jane, waarin hoekige funk-accenten bijzonder effectief worden aangewend.

Zanger-bassist Bobby Patterson is iets minder overtuigend in soul-achtige songs als Candy, waar zijn vertolking blijft steken in een wat stijve Sly Stone/ Curtis Mayfield-imitatie. Toch is dit een detail; de muziek van DAG is geen oppervlakkige flirt met het genre, maar een diepe liefde, die zich uit in een plaat vol sterke songs.

Zeker vergeleken bij de latere funk-stijlen klinkt het album puur en rauw. Righteous werd opgenomen in de fameuze Muscle Shoals-studios, waar ooit soul-sterren als Wilson Pickett en Aretha Franklin opnamen. Het inspireerde Dag tot een album dat de speakers uit knalt - alsof uit de Amerikaanse funk-archieven opeens een vergeten meesterwerk opdook.

Kong: Push comes to shove. Dreamtime CDKTB 17.

Kong neemt een bijzondere plaats in binnen de Nederlandse popwereld. De muziek van het Amsterdamse kwartet past nauwelijks in een van de traditionele genre-categorieën, maar beent met reuzenstappen door het uitgestrekte gebied tussen metal, progressieve rock, industriële noise en ambient.

De twaalf nummers op Push comes to shove zijn instrumentaal: dynamische, donkere soundscapes vol stops en wendingen, die van kleur verschieten als de zware metal-riffs van Dirk de Vries en Aldo Sprenger plaats maken voor lyrische intermezzo's. Meer nog dan voorheen wordt de sampler inventief aangewend als een vijfde instrument naast twee gitaren, bas en drums.

Net als de voorganger Phlegm (1992) is Push comes to shove een eigenzinnig muzikaal statement, dat klinkt als een klok. Dat is mede te danken aan de inbreng van producer Tom Holkenberg, die de contrasten in het materiaal maximaal tot hun recht heeft laten komen. De release van Push comes to shove, dat bijna een jaar geleden werd opgenomen, liet op zich wachten door veranderingen bij het Engelse Dreamtime-label, dat werd overgenomen door Music For Nations. Twee bandleden zijn sindsdien vervangen. Kong-nieuwe stijl zal de komende maanden touren door Nederland.

Carter TUSM: Worry bomb. Chrysalis 7243 8 31955 2 7.

Even waren ze een van de leukste bandjes van Engeland. Carter The Unstoppable Sex Machine: twee echte 'working class heroes' met een repertoire van lekker in het gehoor liggende popliedjes en scherpe teksten over de Britse samenleving, de tegenstelling tussen arm en rijk, en de manier waarop de onderste klasse toch altijd weer het onderspit delft.

Leuke liedjes maakt Carter nog steeds en ook de teksten zijn nog even raak, maar toch lijkt de groep - inmiddels uitgebreid tot een trio, met naast Fruitbat en Jim Bob drummer Wez - niet meer zo veel impact te hebben. Worry bomb voegt weinig toe aan wat we eerder van Carter gehoord hebben.

Manna. Apollo AMB 5937 CD.

Het Belgische ambient-label Apollo heeft een nieuwe troef: Manna, een duo uit Sheffield dat met dit debuutalbum een fraai visitekaartje aflevert. Aan de kwaliteit van de produktie is te horen dat Jonathan Quarmby en Kevin Bacon al veel studio-ervaring opdeden, voordat ze de krachten bundelden in deze groep. De acht tracks schilderen in zachte kleuren (voornamelijk oude, analoge synthesizers) een fraaie ambient-wereld. Manna versmelt met de omgeving waarin de plaat klinkt.

Fred Gianelli: Telepathic wisdom vol 1. Superstition 2025.

Het Duitse Superstition-label, dat de afgelopen twee jaar naam maakte met een reeks harde Duitse trance-platen, presenteert met Telepathic wisdom volume 1 een verzameling tracks die eerder verschenen op het obscure Telepathic-label uit Boston. De produkties van Fred Gianelli passen wonderwel binnen de koers die Superstition heeft uitgezet: naast trance en harde acid ook ingetogen nummers die neigen naar de zwarte Amerikaanse techno-house. Melancholieke songs als Eloquence en Clairvoyance horen tot de beste tracks. GvV

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.