PLATEN: pop

Stripfiguurtje weet raad met alle stijlen..

Jimi Tenor: Organism. WARP CD60.

Organism van de Finse producer Jimi Tenor is de opvolger van het succesvolle Intervision (1997), een album dat een eerste indicatie was dat het Britse Warp-label zijn horizon wilde verbreden. Tussen de abstracte elektronica van de platenfirma uit Sheffield was Intervision een buitenbeentje. Tenors mix van easy listening, techno, lo-fi, bigbandjazz en sixties-soundtracks was behoorlijk modieus, maar toch te persoonlijk om te kunnen worden afgedaan als een eendagsvlieg.

Organism bewijst opnieuw Tenors kwaliteiten. Met zijn bovenmaatse zwarte sixties-bril oogt de producer/componist als een stripfiguur, maar zijn visie is helder en doelgericht. Een groot zanger is hij niet, maar hij weet zijn beperkingen handig te camoufleren. De vocale lijnen vormen ook maar een fractie van alles wat Organism biedt: tien rijk geïnstrumenteerde songs voorzien van jazzy grooves, die vooral verwijzen naar sixties en seventies.

Opnieuw haalt Tenor zijn inspiratie uit een groot aantal verschillende stijlen; computerbeats tegenover grote jazz-orkesten, vocoder-stemmen met blazers, en allerlei andere ongewone instrumentaties. Als componist weet hij zowel raad met stevig pompende tracks (Total Devastation), als met zwoele ballads (het jazzy sluitstuk City sleeps).

Boom Boom Satellites: Out Loud. R & S RS 99149CD.

Een van de opmerkelijkste platen van het nog prille jaar is Out Loud van de Japanse groep Boom Boom Satellites. Vanaf de groots opgezette opener Missing Note - een zware, dragende groove contrasteert met een zweverig aanzwellend koor - volgt het trio uit Tokio een geheel eigen koers.

Masayuki Nakano (computers), Michiyuki Kawashima (gitaar) en Naoki Hirai (drums) klinken als een jazzrock-band die nieuwe elektronische stijlen als drum 'n' bass ontdekte en vervolgens op tilt sloeg. De heftige, complexe ritmen van drummer Hirai verraden zijn jazzachtergrond. Het slagwerk vormt de motor van de groep, maar het is het elektronische instrumentarium van Nakano dat de Boom Boom Satellites zijn moderne sound geeft.

Alle muzikale elementen, van door Coltrane en Sun Ra beïnvloede jazzimprovisaties tot Prodigy-achtige gitaarpunk, baden in een spacy waas van galm en echo, waarin alle klanken door het stereobeeld suizen. Duizelingwekkend.

Div. artiesten: De Posse deel 4. Djax 10054.

Serge van Duijnhoven: Orbit in Orbit. Djax 11981.

Dj-producer en Djax-labelbaas Saskia Slegers ontving begin dit jaar maar liefst twee onderscheidingen voor haar inspanningen voor de Nederlandse popmuziek. Het vanuit Eindhoven opererende onafhankelijke Djax heeft in de afgelopen jaren ook veel voor elkaar gekregen. Niet alleen groeide het uit tot een internationaal gerespecteerd danslabel, daarnaast was Djax ook het label dat de Nederhop, aangevoerd door Osdorp Posse, een eerste kans bood.

Sinds het hitsucces van Extince is dat genre bij een groot publiek bekend, maar Slegers blijft zoeken naar nieuw talent. Dat is nu voor de vierde maal verzameld op De Posse, een overzicht van Nederlandstalige hiphop- en metalgroepen. Niet alles is al rijp en uitgebalanceerd, maar er zijn een paar sterke nummers bij, en evenzovele grappige rijmvondsten, zoals bij Puur Uitschot, dat 'TMF' laat rijmen op 'kleffe gebef'.

Door de achterdeur van de Nederhop-scene kwam ook dichter-schrijver Serge van Duijnhoven bij Djax terecht. Na zijn bijdragen aan het album Sprooksprekers (met onder anderen Def P. van Osdorp Posse), verschijnt nu een complete cd van zijn hand: Orbit in Orbit. Deze dichtbundel/cd, uitgegeven door Djax en De Bezige Bij, is een nieuwe stap in de muzikale carrière van Van Duijnhoven, die eerder werkte met dj Dano (onder meer op Lowlands en Crossing Border), maar voor deze plaat een nieuw team om zich heen verzamelde.

Van Duijnhovens donkergetinte poëzie, door de auteur zelf gedeclameerd, is voorzien van muziek van Saskia Slegers, Stefan Robbers (Terrace, Acid Junkies) en dj Fat. De laatste leverde het grootste deel van de composities, die uiteenlopen van triphop tot drum 'n' bass. Ze vormen een sfeervolle soundtrack voor de teksten.

Various: Tommy Boy Greatest Beats. Tommy Boy TBCD1121.

Tommy Boy hoort tot de toonaangevende Amerikaanse hiphop-labels van de afgelopen twee decennia. Sinds Planet Rock van Afrika Bambaataa & Soul Sonic Force (klassieke elektro-rap uit de beginjaren van de hiphop) heeft Tommy Boy steeds bijzondere nieuwe namen gelanceerd. De jongste ontdekking was Coolio, wiens Gangsta's Paradise het label weer eens een miljoenenhit opleverde.

Tommy Boy Greatest Beats, een fraai verpakte dubbel-cd, schetst de geschiedenis van het label aan de hand van eenendertig 'greatest beats', van Afrikaa Bambaataa, Queen Latifah en Naughty By Nature tot De La Soul, Stetsasonic, Paris en Coolio. Een essentiële collectie.

Gert van Veen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden