PLATEN: NEDERLANDSTALIG

bewijst zichzelf..

Peter de Smet

als sub-topper

Marjolein Touw, Paul de Munnik e.a.: Allemaal mensen, liedjes van Peter de Smet. Eigen beheer.

Vorig jaar won Peter de Smet het Nationaal Tekstschrijvers-concours met Tegen beter weten in, een indringend lied over een vrouw die er maar niet in slaagt zwanger te worden. De gevoeligheid van het thema en het subtiele taalgebruik ('elke maand het godsgericht') doen denken aan Jan Boerstoel. De Smet ging ervan uit dat de professionele afnemers hem na het binnenhalen van deze hoofdprijs wel zouden weten te vinden. Veel cabaretiers blijken er toch de voorkeur aan te geven zelf te fröbelen of aan te kloppen bij de gevestigde namen. Daarom heeft de auteur sponsors gezocht in zijn beroepshoek - De Smet is apotheker - om een cd in eigen beheer op te nemen, met muzikanten onder leiding van Martijn Breebaart.

Deze staalkaart van zijn mogelijkheden toont aan dat De Smet zowel met het komische als het ernstige uit de voeten kan. Samen met PvdA-kamerlid/arts Rob Oudkerk schreef hij het buitengewoon geestige Poortwachter, over verregaande wensen/eisen die patiënten, gek gemaakt door de tv-dokter, aan hun arts voorleggen.

De liedjes over zijn kinderen hadden misschien beter binnen de vertrouwde muren van het eigen huis kunnen blijven. Ook met Verjaardag, een stapellied over familie-onenigheid, speelt De Smet link spel. Hij probeert hierin Drs. P naar de kroon te steken en dat is een bij voorbaat verloren strijd. Maar met een aantal liefdesliedjes en het nummer over de rolverschuiving tussen de oude vader en zijn zoon, bewijst De Smet in de sub-top te kunnen meedraaien. De stemmen van Marjolein Touw en Paul de Munnik passen uitstekend bij dit repertoire.

Trio Bier: Verspilde tranen. Columns 290295.

The Amazing Stroopwafels: Stroopwafel Speciaal. Quiko QCD 07.

Als de accordeon maar zwierig genoeg klinkt en de drummer of slaggitarist het walstempo goed vasthoudt, kun je heel ver gaan met sentimentele teksten. Groepen als de 4-Tuoze Matroze en Trio Bier gaan regelmatig als jonge uitvoeringen van Johnny Jordaan over de grens, maar zorgen er wel voor dat ze niet in het vervelende glibbergebied van Vader Abraham c.s. terechtkomen.

De debuut-cd van Trio Bier is geproduceerd door Thé Lau. Hij houdt er muzikaal flink de vaart in: het levenslied en rock 'n' roll hoeven elkaar niet te bijten. In het lied over de verdwaalde doperwt tussen de bonen krijgt Martine - Hak - Bijl er nog van langs, en dan lijkt het zelfs wel even cabaret.

De Rotterdamse Amazing Stroopwafels hebben al ruim een dozijn platen gemaakt, en de sleet zit er nog steeds niet op. Zij houden zich fris door zich te beperken tot het kleinschalige circuit en inspiratie op te doen bij hun cabaret-collega's. Sport wordt afgekraakt ('Misbruik desnoods je hond/mijd sport, 't is ongezond'), het gat in de ozonlaag wordt bejubeld ('Eens zal de Betuwe in bloei staan met banaan en kokosnoot'), en men zingt over de fatale vlucht van een overmoedige piloot. Zo te horen wordt de twintigste cd wel gehaald.

Onder de douche. Eigenwijs EW 9630.

Sinds januari 1995 vraagt Hanneke Groenteman elke week een artiest in het VPRO kunst- en cultuurprogramma De Plantage een lied te zingen dat niet tot het vaste repertoire behoort. Het is interessant de andere kant te horen van De Jazzpolitie, Van Dik Hout, Annet Malherbe of De Dopegezinde Gemeente. Zeer curieus is Slaapliedje, een Nederlands-Engels duet van Freek de Jonge en Janis Ian: een rauwe, gebarsten stem, die in toom wordt gehouden door een zijden geluid. PvdH

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden