PLATEN KLASSIEK

Drogist op dreef met Mozart- en Chopin-box..

Chopin, The piano works. Brilliant Classics (Kruidvat, 13 cd's). Mozart, The complete piano sonatas. (Kruidvat, 5 cd's).

Voor minder dan de prijs van een pak luiers (* 39,50) gaat bij drogisterij Kruidvat het 'complete' piano-oeuvre van Chopin de deur uit, op 13 cd's. En als Baby mag kiezen dan weet hij het wel, want voor één pamper junior met katoenzachte buitenkant heb je dus gemiddeld drie polonaises in de uitvoering van Folke Nauta. Of vier impromptu's gespeeld door Pieter van Winkel.

Pieter van Winkel. Tussen Martijn van den Hoek, Paolo Giacometti en andere Nederlandse vertolkers is hij de mystery-artiest van deze Chopinbox. 'Pianospelen is zijn hobby' zegt het

insteekvel van de cd waarop Van Winkel ballades en impromptu's uitvoert.

Insiders uit de platenindustrie zullen hem niettemin kennen: Van Winkel is de producent van de cd's van het Kruidvat. Hij studeerde piano en musicologie, maar verkoos het zakenleven, en werkte onder meer in de sector billige Klassik. Namens 'Joan Records' en/of 'Brilliant Classics' begon hij een jaar of wat geleden het drogisterijwezen te bedienen door bestaande opnamen tweedehands op te kopen. Zijn producentenambities reiken inmiddels verder. Er verschijnen boxen met 'complete' edities. Een stuntje op zichzelf, is dat daar nu ook nieuwe opnamen voor worden gemaakt.

In de recente Kruidvat-Beethoven zaten er al een paar. Sinds een paar weken ligt naast Sanalgin de pijnkiller nu ook een uitgave van de pianosonates van Mozart (vijf cd's voor * 12,95), gespeeld door Klara Würtz. Ze werden vastgelegd in een Utrechtse kerk, in uitvoeringen waar noch Klara Würtz, noch de firma Brilliant v/h Joan of Van Winkel alias Kruidvat zich voor hoeft te schamen.

In dezelfde kerk speelde Bart van Oort dit najaar nocturnes van Chopin voor Van Winkel. Naar de Amsterdamse Bachzaal toog Van Winkel met Alwin Bär (scherzi) en Yoram Ish-Hurwitz (nocturnes). Met Martijn van den Hoek zat hij in Rotterdam (walsen) en in Eindhoven (etudes). Naar Eindhoven trok Van Winkel ook met Fred Oldenburg (sonates), Frank van de Laar (rondo's en variaties), en zichzelf.

En hij brengt het er niet slecht van af, deze Van Winkel, die op les zat bij Haakon Austbö en Alexander Warenberg, maar zijn carrière alleen tussen de schuifdeuren heeft vormgegeven. Zijn weergaven hebben meer weg van muzikale staketsels dan van gerijpte interpretaties, maar de nootjes zijn er, voorzover dat iets zegt.

Het meedoen van de klassiek voor een prikje-producent zegt in ieder geval iets over de gein waarmee deze editie is samengesteld. Het is aardig dat Bart van Oort nocturnes speelt op een Pleyel uit 1842, en dat Ish-Hurwitz nocturnes speelt op een moderne vleugel. En het geeft niks dat er ook een nocturne bij zit die door allebei wordt gespeeld, al staat hij volgens het ene doosje in cis-klein en volgens het andere in Cis-groot.

Ook heel aardig, is dat Frank van de Laar een cd volspeelt met minder bekende stukken zoals de jeugdwerken opus 1 en Souvenir de Paganini. Even aardig is dat Van Winkel er voor de volledigheid een paar Bulgaarse opnamen tegenaan gooit van zelden gespeelde Chopins voor piano en orkest, zoals de Variaties op Mozarts 'La ci darem la mano', de Fantasie opus 13 en de Krakowiak opus 14. Ook al wordt het bestaan van deze werken ontkend in de toelichting bij een andere plaat (met de twee pianoconcerten, door Giacometti en het 'Young Rotterdam Philharmonic' onder Arie van Beek).

Het aardigste van alles, is dat er een soort groepsportret van Nederlandse pianisten is gerealiseerd. Zonder Brautigam, Ivo Janssen, Wibi of Willem Brons, maar over 'artists and repertoire' is kennelijk toch nagedacht. Martijn van den Hoek, ooit winnaar van het Utrechtse Lisztconcours, tekent voor de etudes opus 10 en 25 (die Chopin opdroeg aan Liszt en zijn vriendin Marie d'Agoult). Als inwoner van Wenen werd Van den Hoek tevens geknipt geacht voor de walsen. De etudes liggen hem overigens beter dan de walsen.

De jonge Giacometti, een pianist van briljante ingevingen, was kennelijk de man voor het kortebaanwerk van de preludes opus 28 - waar hij in de presto- en molto agitato-nummers inderdaad het best op dreef is. Alwin Bär, een pianist die soms geblokkeerd kan raken, maar eigenlijk een man is van grote visies, was de aangewezen figuur voor de ambitieuze scherzi, waarvan hij vooral nummer 4 heel fraai in de vingers blijkt te hebben. Hopelijk zal hij minstens * 0,02 per verkochte Chopinbox toucheren.

Boven de pianistengroep hangt een fictieve foto van de overleden Cor de Groot. De klavierleeuw die opnameleider werd bij de radio, trad in 1988 op in bescheiden kring met mazurka's. Hij speelde ze - verrassend - op een oude Pleyel. Van Winkel heeft de hand gelegd op de opnamen. Het zijn monumentjes van eenvoud, getekend door een onwennig rondtasten in het (toen nog) nieuwe oude-vleugelmetier.

Dat er niet alleen vorderingen zijn gemaakt met het restaureren van oude Pleyels maar ook met het doorgronden van hun eigenschappen, blijkt uit het cantabile van Bart van Oort in de nocturnes opus 9 nr 1 en 3. Er zijn meer aardigheden, zoals het scherp gelijnde linkerhandspel van Fred Oldenburg in drie korte Écossaises. De box bevat ook aardig wat rechttoe-rechtaanwerk naar Hollandse snit, en van die terughoudende vertolkingen waar de pianist de indruk wekt stomverbaasd te zijn over wat hij op het papier ziet staan. Maar dat is niet zo vreemd bij Chopin.

Roland de Beer

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden