PLATEN: JAZZ

Scott en Chestnut..

Jonge pianotalenten

komen bovendrijven

Stephen Scott: Renaissance. Verve 523 863-2.

Cyrus Chestnut: The Dark Before the Dawn. Atlantic Jazz 7567-82719-2.

In de stroom jonge neo-bopmusici die de Amerikaanse jazzwereld sinds de jaren tachtig overspoelt, komen langzamerhand de authentieke talenten bovendrijven. Daarbij blijken de vedetten-in-aanbouw lang niet altijd de grootste artistieke beloften. Over de pianisten Stephen Scott en Cyrus Chestnut is tot nu toe aanzienlijk minder lawaai gemaakt dan over Wynton Marsalis, Roy Hargrove of Joshua Redman. Toch horen ook zij tot de talenten waarop de hoop voor de toekomst van de jazz is gevestigd.

Stephen Scott maakte in Nederland voor het eerst grote indruk tijdens het North Sea Jazz Festival 1993. Hij speelde met zijn trio toen twee delen van een 'work in progress', dat de voorlopige titel The Revolution Suite droeg. Pas ruim een jaar later, in augustus 1994, nam Scott het complete vierdelige werk op, dat nu The Renaissance Suite heet. Het vormt de hoeksteen van zijn derde cd voor Verve, de eerste waarop de pianist het zonder de legitimatie van oudere jazzgrootheden zoals Joe Henderson, Ron Carter of Elvin Jones moet stellen.

Begeleid door bassist Michael Bowie en drummer Clarence Penn geeft Stephen Scott een zorgvuldig opgebouwd recital. Eerst de Suite of Standards, waarin de pianist bewijst dat hij overbekend materiaal (Poinciana, Tenderly, Just Friends) met een eigen stem weet te vertolken. Dan The Renaissance Suite, een ambitieus werkstuk dat binnen de grenzen van de boptraditie nieuwe paden verkent. En als toegift het bravoure-stukje Maiden Voyage, een ontspannen herschepping van Herbie Hancocks favoriete thema.

De combinatie van oorspronkelijke ideeën en bedaarde zelfverzekerdheid stempelt Stephen Scott tot een van de interessantste jazzmusici van nu. De platenmaatschappij Verve hoopt een kleine bijdrage aan zijn doorbraak te leveren door de cd Renaissance tegen gereduceerde prijs op de markt te brengen.

Cyrus Chestnut, die net als Stephen Scott ervaring opdeed als begeleider van zangeres Betty Carter, werkt even kalm aan de opbouw van zijn carrière. Hij nam in juni 1993 zijn eerste cd als leider op, maar voelde zich in dezelfde week niet te min om Denise Jannah te begeleiden bij haar Newyorkse studio-debuut.

Met de nieuwe trio-cd The Dark Before the Dawn bevestigt Cyrus Chestnut zijn gracieuze talent. Ook hij richt zich eerder op de boptraditie dan op de eigentijdse piano-conventies van Herbie Hancock en Chick Corea, maar tegenover de prikkelende dissonanten van Stephen Scott stelt Chestnut een verfijning die soms aan Ahmad Jamal herinnert. Daarenboven toont hij een benijdenswaardig gevoel voor solo-opbouw en weet hij als weinig anderen gebruik te maken van de dynamische contrasten die de piano te bieden heeft.

Gary Smulyan: Saxophone Mosaic. Criss Cross Jazz 1092.

The Tenor Triangle & The Melvin Rhyne Trio: Tell it like it is. Criss Cross Jazz 1089.

Twee nieuwe Newyorkse produkties van de Nederlander Gerry Teekens laten horen dat het jazz-idioom uit de jaren vijftig, mits met overtuiging vertolkt, nog altijd feestelijke muziek kan opleveren.

Baritonsaxofonist Gary Smulyan laat zich op de cd Saxophone Mosaic begeleiden door een kundige ritmesectie en vijf saxofonisten. De meesten kennen elkaar uit de rietsectie van de vroegere Mel Lewis-band, en dat wordt goed hoorbaar in het even hechte als enthousiaste ensemblespel. Het repertoire, een serie klassieke hard bop-thema's, lijkt vooral geselecteerd op melodische charme en behaaglijke harmonieën: Horace Silvers Speculation, Gigi Gryce's Smoke Signal en Quincy Jones' Stockholm Sweetnin'.

De tenorgel-traditie wordt met uitbundig plezier tot leven gewekt op de cd Tell it like it is. Organist Melvin Rhyne speelt soberder, maar niet minder swingend dan Jimmy Smith. De tenoristen Ralph LaLama, Eric Alexander en Tad Shull weten, net als hun voorgangers van veertig jaar geleden, binnen de traditie elk hun eigen stem te vinden. Vrijdag 7 april is deze formatie live te horen op het SJU Jazz Festival in het Utrechtse muziekcentrum Vredenburg, een concert om met ouderwets ongeduld naar uit te kijken. BV

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden