Platen; COUNTRY

Mike Henderson is de Jekyll and Hyde van Nashville. Soms croont en kwezelt hij een cd lang als een onvervalste countryman....

ARIEJAN KORTEWEG

Blues-nummers Henderson hecht aaneen getimmerd

Mike Henderson & The Bluebloods: Thicker than Water. Dead Reckoning. DEAR 0012.

Dat vierkoppige collectief is voor een goed deel verantwoordelijk voor het welslagen van Thicker than Water, een cd die heeft wat bijna alle blanke blues ontbeert: soul. De twaalf songs, deels klassiekers, deels zelf geschreven, zijn met een gerichte worp op de cd gemikt, hecht aan elkaar getimmerd door drums en piano, en met de slappin' bass van Glenn Worf als sierlijkste attribuut. Henderson en Bluebloods tonen zich minder avontuurlijk dan Jon Spencer, maar zijn minstens even degelijk.

Stacey Earle: Simple Gearle. Gearle Records.

Blijkt ie dus ook nog een zus te hebben. Stacey heet ze, pas 38, en toch al bijna oma. Naar Nashville kwam ze om op het huis van haar broer Steve te passen toen die op tournee ging. Zus mocht meezingen in een koortje, zus ging mee naar optredens, en nu ligt daar ineens haar eerste cd, helemaal voor eigen rekening opgenomen.

Verwacht van Stacey Earle niet de muzikale bandeloosheid die broer Steve aan de dag legt. Simple Gearle is de getuigenis van een eenvoudig meisje, met een glasheldere en zuivere, zij het niet al te opvallende stem, gevat in sobere begeleiding. De liedjes zijn knappe ballades, die eerder naar de blues dan naar de country neigen. Volgende week geeft ze concerten in Nederland.

The Brian Setzer Orchestra: The Dirty Boogie. Interscope. IND 90183.

Nadat Brian Setzer eind jaren tachtig de rockabillygroep The Straycats verliet, timmerde hij voor zichzelf een prachtig hoekje in de popmuziek: big band rock 'n' roll; muziek waarbij gierende uithalen op de Gretsch-gitaar rugdekking krijgen van vijf saxofoons, vier trompetten en vier trombones. Voor minder doet Setzer het niet. Is er eens een saxofonist laat voor de repetitie dan zegt Setzer: wat klinkt het toch iel vandaag.

Iel is het laatste woord dat bij The Dirty Boogie te binnen schiet. Dit is een soundtrack voor gangsterfilms met veel zinloos geweld en sigaretten nonchalant in de mondhoek: vet, ordinair en uitgesproken lekker. Het orkest scheurt en schmiert er lustig op los, voorman Setzer gromt zich door klassiekers van Lieber en Stoller en zet ook zijn eigen Rock this Town in de koperpoets. Uniek is het minste wat je er van kunt zeggen.

Wouter van Riessen: Napoleon of the Heart. F6925.

Wouter van Riessen is voorlopig vooral bekend als beeldend kunstenaar en, althans bij de lezers van deze krant, als illustrator van de kunsttijdschriftenrubriek. Hij tekent koudbloedige figuren met lege oogkassen. Maar Van Riessen is een dubbeltalent. Eén liedje van hem werd bij een eerdere gelegenheid al eens op cd gezet. Nu is er een echte cd verschenen, met twintig songs, op twee na van eigen hand. De covers, van Skip James en Robert Johnson, geven meteen aan dat Van Riessen een countryblues-man is. Met donkere stem getuigt hij van een leven vol eenzaamheid en verlangen, zichzelf zorgvuldig begeleidend op gitaar. Met die eenvoudige middelen roept hij in zijn muziek een leegte en beklemming op die ook zijn beeldend werk kenmerkt.

Gene Clark: Flying High. A & M Records 540 725-2.

Van alle voormalige leden van The Byrds is Gene Clark het slechtst weggekomen. Roger McGuinn werd levende legende, David Crosby zocht het hogerop, Chris Hillman begon de Flying Burrito Brothers. En Clark? Nadat hij in 1966 de groep verliet, was er geen andere rol dan voetnoot voor hem weggelegd1. (1Muzikant, speelde ooit in The Byrds.)

Hoe goed en belangrijk hij in die groep was - als songschrijver, maar vooral in de meerstemmige zang met Crosby en McGuinn - is te horen op de twee cd's waarop zijn oeuvre wordt gebloemleesd. Twinkelgitaartjes, doeltreffende melodieën en doordringende zang, van dat recept wijkt ook zijn latere werk niet af. Al is het verregaand ironisch het oeuvre van een man met een legendarische vliegangst als Flying High samen te vatten.

Ariejan Korteweg

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden