Column

'Plasterk had hetzelfde moeten doen als Weekers: opkrassen'

Plasterk kan niet meer doen wat nodig is: ons met gezag informeren. Daarom had hij moeten opstappen, vindt Malou van Hintum.

Minister Ronald Plasterk van Binnenlandse Zaken staat de pers te woord nadat hij de motie van wantrouwen, ingediend door een deel van de oppositie, overleefde. Beeld anp

Politici, ik vind ze soms moeilijk te begrijpen. Dat ze een olifantshuid moeten hebben willen ze politiek furore maken, dat snap ik. De weg naar boven is een hindernisbaan waarop ze allerlei soorten ondermijnend, aanvallend en onheus gedrag tegenkomen, en daar moeten ze niet van wakker liggen. Dat is het spel. En dat spel spelen ze zelf ook. Tackelen en pootje haken zijn niet voorbehouden aan sporters, daar zijn politici ook heel bedreven in.

Evenwicht
Dat politici strategisch inzicht moeten hebben en slimme netwerkers moeten zijn, snap ik ook. Ze moeten hun hulptroepen goed organiseren en ervoor zorgen dat die op het juiste moment in actie komen of je uit de wind houden. Dat betekent dat er voor hen ook wat te halen moet zijn bij een overwinning: poen, pret of prestige. Dat een politicus steeds op een evenwichtskoord moet balanceren, snap ik ook. Je bent een boegbeeld dat goed zichtbaar moet zijn, maar dat mag niet ontaarden in mediageilheid. Je moet je nek durven uitsteken, maar je mag jezelf niet overschreeuwen. Je moet lef hebben en durf, maar je mag niet arrogant zijn. Je moet leiden, maar ook luisteren - of in elk geval de indruk wekken dat je beide doet.

 
Tackelen en pootje haken zijn niet voorbehouden aan sporters, daar zijn politici ook heel bedreven in

Wantrouwen
Al deze eigenschappen heeft onze premier bovengemiddeld, en daarom bekleedt hij die functie ook. Rutte was gisteravond campagne aan het voeren in Hoorn en Zaandam, terwijl het politieke leven van in elk geval één van zijn ministers op het spel stond. Ronald 'ikzalnietmeerspeculeren' Plasterk overleefde ternauwernood een motie van wantrouwen, ingediend door D66 - een van de drie 'meest geliefde oppositiepartijen', zoals Dijsselbloem D66, SGP en CU ooit noemde.

Klein kind
Waarom wil deze minister per se aanblijven, terwijl zijn positie zo penibel is geworden? Hoeveel excuses wil hij aanbieden, hoe diep wil hij buigen, hoe vaak wil hij als een klein kind tegen de Tweede Kamer zeggen 'dat moet ik niet meer doen'? Heel veel en heel vaak, zo bleek gisteravond en gisternacht. Het was voldoende om door het oog van de naald te kruipen; CU-leider Slob noemde Pechtolds motie van wantrouwen 'nét een brug te ver'.

Opkrassen
Wat Plasterk daar zelf uiteindelijk mee opschiet, zou ik niet weten. Hij ligt onder een vergrootglas en zal de rest van zijn termijn op eieren moeten lopen. De media zien hem voorlopig niet, en over de inlichtingendiensten zal hij voortaan zoveel mogelijk zijn mond houden. Maar daar schieten wij burgers niets mee op. Wij willen graag weten hoe de boel in elkaar steekt, en of onze belangen goed worden beschermd. Dat vraagt om een minister die juist wél praat, en die dat bovendien met gezag doet. Omdat hij deze twee dingen niet kan, had Plasterk hetzelfde moeten doen als Weekers: opkrassen. Dat een politicus die minister wordt een bord voor zijn kop moet hebben, snap ik nog steeds niet.

Malou van Hintum is columnist voor Volkskrant.nl

 
Waarom wil minister Plasterk per se aanblijven, terwijl zijn positie zo penibel is geworden?
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden