Pionieren

Magistrale western en onderhoudende geschiedenisles ineen. Minder is deze film, waaraan liefst vier regisseurs te pas kwamen, echt niet. Opgedeeld in vijf hoofdstukken wandelt hij chronologisch door de de pioniersgeschiedenis van de Verenigde Staten, met (deels) in de hoofdrol de leden van een grote arme familie die vanuit New York westwaarts trok. Opgenomen in het glorieuze Cinerama, een destijds (1962) nieuwe techniek waarbij elke scène met drie vaste camera's werd opgenomen (links, rechts, midden), waarna de beelden later tot één beeld werden samengevoegd. Het resultaat: weidse, oogverblindende, indrukwekkende opnamen, waarin de achtervolgingen, gevechten en rijdende treinen geweldig tot hun recht komen.


How the West Was Won (Henry Hathaway, John Ford, George Marshall en Richard Thorpe, 1962) BBC 2, 15.50-18.15 uur.


Rabat

(Victor Ponten en Jim Taihuttu, 2011) De film van de beroemde Gouden-Kalfspeech. Na de woorden die hoofdrolspeler Nasrdin Dchar uitsprak op de slotavond van het Nederlands Filmfestival ('Nou, meneer Verhagen, en met u ook Geert Wilders en al die mensen die achter u staan: ik ben een Nederlander, ik ben heel trots op mijn Marokkaanse bloed. Ik ben een moslim, en ik sta hier met een fokking Gouden Kalf in mijn hand!'), zal het speelfilm- debuut van Victor Ponten en Jim Taihuttu daarmee voor altijd geassocieerd blijven. Maar het is natuurlijk ook gewoon een fijne, levensechte road- movie, waarin de vriendschap tussen drie Arabisch-Nederlandse jongens flink op de proef wordt gesteld tijdens een lange autorit door Europa.


Nederland 3, 21.25-23.10 uur.


My Queen Karo

(Dorothée Van Den Berghe, 2009) De in Gent geboren filmmaakster Dorothée Van Den Berghe (1969) groeide op in Amsterdam, meer in het bijzonder: de krakersscene van de jaren zeventig, waarin haar ouders volop meedraaiden. In My Queen Karo verfilmt ze haar eigen herinneringen door de ogen van de 10-jarige Karo, die dat wereldje met stijgende verbazing aanschouwt. Zij en haar ouders nemen hun intrek in een groot kraakpand dat opvalt door het totale gebrek aan privacy. Er zijn letterlijk en figuurlijk geen muren. Alles gebeurt in de openbaarheid, zelfs het intiemste. De filmmaakster in een interview: 'Jonge mensen in die tijd leefden in een roes, vergelijkbaar met verliefdheid. Verliefdheid is misschien wel de enige revolutie in een mensenleven. In een roes doe je dingen die niet altijd goed zijn voor de mensen om je heen.' Dat is, zo laat My Queen Karo zien, nog mild uitgedrukt. Want vrije liefde - Karo moet lijdzaam toezien hoe haar schuchtere moeder naar de achtergrond wordt gedrongen door het kittige krakerstype dat haar vader inpalmt - en anarchistische democratie hebben veel charmants, maar maken uiteindelijk meer kapot dan je lief is.


Canvas, 23.00-00.40 uur.


Un conte de Noël

(Arnaud Desplechin, 2008) Een haperende familie komt met Kerst voor het eerst sinds jaren voltallig bij elkaar, nu de moeder van het gezin (Catherine Deneuve) een zeldzame bloedziekte heeft, dezelfde ziekte die haar eerste zoon het leven kostte. Wellicht kan een van haar (klein)kinderen voor de reddende transfusie zorgen, maar dan moet wel het nodige besproken en uitgevochten worden, vooral tussen dochter Elizabeth (Anne Consigny) en verloren zoon Henri (Mathieu Amalric). Intussen gaat het zoals het altijd gaat: de kerstboom wordt opgetuigd, in de keuken wordt lekker gekookt en op tv is The Ten Commandments te zien. Regisseur Desplechin brengt tragiek, venijn en nestwarmte op elegante wijze in balans.


Nederland 2, 23.45-02.08 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.