Pink Ribbon Nodig of overbodig?

Zoals zo vaak trappen we massaal in acties en organisaties die een beroep doen op ons diepste gevoel van solidariteit. Niks mis met solidariteit natuurlijk, maar zodra het de vorm aanneemt van organisaties als Pink Ribbon, dan dienen we terdege op onze hoede te zijn.


Toen deze club van elitaire dames voor het eerst actief werd en een blad uitgaf, had ik net een hevige vorm van borstkanker. Ik kocht het blad vanuit een behoefte aan (h)erkenning en kreeg een klap in mijn gezicht: het ging alleen maar over uiterlijkheden, je lekker voelen in je vel met een fijne massage of wellness-behandeling.


Er stonden columns in van bekende vrouwen over hun relatie met hun boezem, zonder dat er maar één bijdrage bijzat van iemand die een borst moest missen. Daarnaast wemelde het van de advertenties met daarin modellen met perfecte boezems. Nergens ging het over wat ik doormaakte als borstkankerpatiënte. Geen woord over chemo's, over kaal worden, of waar het eigenlijk echt over gaat: over doodsangst. Het was één vrolijke roze lofzang op de waarde van je lekker in je vel voelen dankzij de juiste cosmetica en lichaamsvertroeteling.


Inmiddels blijkt dat deze stichting ook nog eens haar eigen kas spekt, en dat maar 15 procent van alle opbrengsten werkelijk naar onderzoek gaat. Nee, ze zijn vooral bezig met 'awareness', wat dat ook moge betekenen. Alsof in een land waar één op de acht vrouwen borstkanker krijgt er niet al genoeg awareness is.


Ook zonder de verkoop van roze armbandjes, paraplu's, tietenlopen, benefiet-etentjes en meer van die onzin. Wat gaan die wandelende parelkettingen verder met het geld doen vraag ik me af? Nog meer luxe avondjes organiseren met BN'ers? En wie wordt daar beter van?


De KWF heeft zich al gedistancieerd van het hele Pink Ribbon gebeuren. Het wordt hoog tijd dat we dat allemaal doen.


J. Drok,Zwolle


De kritiek op Pink Ribbon is niet mals. De indruk wordt gewekt dat er wordt gegraaid bij Pink Ribbon en dat is niet zo.


Wat wel zo is, is dat er geen eigen ingezameld geld naar wetenschappelijk borstkankeronderzoek is gegaan, zoals gesuggereerd, en dat een groot deel (7 miljoen) nog geen bestemming heeft. Het ontbreken van visie hiervoor bij Pink Ribbon wordt in het jaarverslag onderschreven maar daarnaast schort het ook aan deugdelijk leiderschap en voldoende voeling met de borstkankerpatiënten.


De reactie van Pink Ribbon om de nieuwsfeiten anders te presenteren is bijzonder ongelukkig, evenals de eerste oproepen om het ook eens van hun kant te bekijken. De stilte die daarop volgt, helpt al evenmin.


Het zou jammer zijn als een stichting met zo'n sterk merk als Pink Ribbon te gronde gaat. Daar hebben de borstkankerpatiënten helemaal niets aan. In de toekomst moeten minder mensen borstkanker krijgen en zeker minder mensen doodgaan aan borstkanker. Dat doel is helder. Met gezamenlijke inspanningen moet dat toch lukken?


Wij steunen daarom de door Karin Spaink gelanceerde oproep (21 november) om de 7 miljoen die nu op de plank ligt te besteden aan de echte strijd tegen borstkanker, dus aan fundamenteel wetenschappelijk onderzoek naar het ontstaan en genezen van borstkanker. Dat doet recht aan de intenties van al die mensen die Pink Ribbon geld schonken. Bovendien kan de stichting hiermee haar goede wil laten zien.


Pink Ribbon moet wel kritisch naar de eigen organisatie kijken. Gezien de schat aan ervaring bij de raad van toezicht moet dat kunnen lukken:


1. Formuleer echte doelstellingen, dus wat gaat Pink Ribbon de komende tijd concreet en meetbaar bereiken? In de strijd tegen borstkanker moet een substantieel deel gaan naar fundamenteel onderzoek naar het ontstaan en genezen van borstkanker.


2. Voeg aan de Wetenschappelijke Adviesraad (WAR) patiënten toe.


3. Voorkom de schijn van partijdigheid. Mensen uit de WAR mogen nooit subsidieontvanger zijn en werknemers van grote sponsoren mogen nooit in de raad van toezicht zitten.


4. Doneer geen geld aan exclusieve projecten van ziekenhuizen maar eis samenwerking en dat resultaten beschikbaar en inzetbaar worden voor alle patiënten in Nederland.


5. Besteed geen geld aan campagnes over leefstijlverandering omdat de invloed daarvan op borstkanker, zo is wetenschappelijk aangetoond, bijzonder klein is. Bovendien zijn campagnes in massamedia bewezen ineffectief en roepen ze schuldgevoelens op bij patiënten.


6. Schrap het Pink Ribbon Gala en overdreven roze acties.


7. Neem patiënten en de ziekte serieus.


Pink Ribbon, stel een daad, doe recht aan alle mensen die wilden bijdragen aan de strijd tegen borstkanker en besteed de 7 miljoen aan wetenschappelijk onderzoek!


Sanne van Soelen (42 jaar), Arnhem,


organisatieadviseur,


diagnose borstkanker 2007 en 2011


Désirée Hairwassers (41 jaar), Arnhem, gezondheidsvoorlichter,


diagnose borstkanker 2007


Iduna Nuytens (37 jaar), Arnhem,


diagnose borstkanker 2008


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden