Pink Ribbon Magazine was een schoneschijnglossy


Beeld Pink Ribbon Magazine

Pink Ribbon Magazine is uit. Een paar citaten. 'Onlangs kreeg Valerie (38) haar doodvonnis te horen. Borstkanker heeft haar lichaam verwoest met uitzaaiingen.' Chantal (46): 'De derde chemo, dan moet ik toch snappen wat er komt. Nee dus, het is wéér anders. Ik vergelijk het maar met een bokswedstrijd, je krijgt drie hengsten op je smoel.' Christa (47): 'Het allerergst was de periode tussen diagnose en amputatie.' Esther (29): 'Bang. Bang dat de ziekte terugkomt. Bang voor de chemo. Bang om het litteken te bekijken.'

Beeld Scan

Het is duidelijk: de roze bril is afgezet. Ooit werd ik gevraagd een Pink Ribbon Magazine te maken. Ik vroeg bedenktijd. Ik een collega: 'Tijd niet gezien, hoe gaat het?' Ze antwoordde: 'Het gaat kutklote met me. Ik heb kanker. Fuck iedereen hier, de hele shit ga ik meemaken.' En: 'Jezus joh, ik ben zó bang, en ik moet het ook nog aan mijn dochtertje vertellen.' Toen wist ik het zeker: sla deze bladenmaker maar over. Want het Pink Ribbon Magazine was jarenlang een schoneschijnglossy. Roze wereld. Luxe uitstraling op luxe papier, uiteraard betere seks, duurdere vakanties. 'Ik heb kanker, oké, daar zeg je wat, maar zeg eens eerlijk: je ziet het niet aan me.' 'Ik ben bijna terminaal, oké, maar geloof me: bijna niet gehuild.'

Pink Ribbon Magazine was het snoepreisje voor ad hoc-vormgevers en ad hoc-hoofdredacteuren. Wat nooit in Libelle kon, kon nu even: artistieke foto's, blote vrouw met borstamputatie, één woord op één pagina, interview over acht pagina's. Creatief uit de band springen, maar na het uitstapje terug in je massavrouwenbladenhok. De uitstraling van de 'oude' formule stond in schril contrast met het thema. Borstkanker is janken en paniek, het magazine glom van genoegen.

Maar nu, 2014: roze bril af, contactlenzen in.

Onverbloemd contact met de realiteit van de ziekte. Tijdschrifttechnieken om informatie over te laten komen. In het blad: vijftien pagina's met getallen(Getal 4. 'Dinsdag ging ik naar de huisarts, woensdag zat ik in het ziekenhuis, vrijdag wist ik dat ik borstkanker had. In vier dagen tijd!' Getal 10. 'Toen we tien minuten langer moesten wachten, wist ik dat het foute boel was.'). Twintig pagina's met quotes. Mooi beeld: in vijftig dagen van bos haar tot kaal. Geen full-colourfoto's, roze en zwart overheersen. Sobere aankondigingen: nasleep, kansberekening, diagnose. Dit maakten we mee: vijf jaar geen seks, van knobbel tot rouwadvertentie, high van de chemo. Ook: een kind gekregen na borstkanker. De juiste foto's klein afgedrukt, alleen de hoog-leraar die zegt: 'We zijn op weg naar een chronische ziekte', lacht voluit. Het coverbeeld kan zonder tekst.

De makers van deze Pink Ribbon-editie hebben zich niet uitgeleefd, dat doen ze elke maand al in bladen als Linda. Doe maar gewoon, dat is mooi genoeg. Pink Ribbon Magazine 2014 toont wat professionele print kan doen. ALS? Alzheimer? MS?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden