Pikachu versus de hellegitaren

Bij Waterpop staan de wereldsterren niet op het podium. Die zweven zo'n anderhalve meter boven de mensenmassa midden op het veld....

Handel voor de kleine. Maar ook concurrentie voor de stands van de optredende bands?

Laten we het zo zeggen: Na zessen is er geen met helium gevulde Pikachu meer te krijgen terwijl ze bij de kraam van het Belgische synthpopbandje Das Pop nog zat hippe I love t-shirts hebben liggen.

Tussen een en zes regeert het grut op het speciale kinderhoekje van Waterpop. Op een lieflijk groen veldje ver weg van de Zweedse hellegitaren van Darkane struikel je bijna over de mensenwelpjes die dapper doorstappen op emmertjes met touwtjes, hun evenwicht bewaren op grote circusballen of een diabolo aan de praat proberen te krijgen.

Circus Rotjeknor is dit jaar ingehuurd om de kinderen van de festivalbezoekers bezig te houden. Want 'met een luchtkussen alleen kom je er tegenwoordig niet', zegt coördinator Anne-Lies Smal.

Het popfestival in het Hofpark in Wateringen organiseert al langer dan twaalf jaar kinderactiviteiten. 'Traditioneel komt een groot gedeelte van het dorp op het festival af zonder naar de programmering te kijken, en dan moet je ook iets voor de kinderen doen. Mensen vragen ook serieus of we geen crèche kunnen inrichten. Doen we dus niet. Want bij wie ligt dan de verantwoordelijkheid?'

De meeste gratis festivals gaan niet zo ver als Waterpop, maar het schminkhoekje en het luchtkussen maken steeds vaker deel uit van het standaardrepertoire aan randactiviteiten.

Logisch, gezinnen zijn goede popfestivalbezoekers. Popmuziek is al lang geen jongerencultuur maar gemeengoed. Al was het alleen maar omdat degenen die voor het eerste een vlag op dat stukje erfgoed hebben geplant nog steeds hun deel claimen; ouwere jongeren en babyboomers die een leeftijd hebben bereikt waarop de meeste van hun idolen niets anders kunnen doen dan postuum cd-boxen uitbrengen. Het grootste deel der natie koos toch liever voor 'get married, have kids' dan 'live fast die young'.

Waarom ook niet? Als Jimi Hendrix in de sloot springt, hoef jij het toch niet te doen?

En zie: twintig, dertig jaar na dato, als de liefde voor popmuziek beklijft maar de oppas het laat afweten, gaan pa en moe, af en toe, met de kids naar het festival toe.

Nico de Vos (44) en Petra Revet (39) hebben Sofie (4) en Koen (7 maanden) meegenomen. Nico, zelf muzikant, wilde heel graag Das Pop zien en met het idee dat er voor de kinderen veel te doen is, viel het besluit snel.

Hij heeft Frank Zappa nog gezien toe hij vijftien jaar was. En hij weet dat zijn generatie nog wel eens naar dit soort evenementen wil. Als het maar niet te hoogdrempelig is.

Sofie hangt een beetje aan haar moeder en Koen slaapt door alles heen, terwijl om ons heen de tienjarige jongetjes aan het speuren zijn naar lege bierbekertjes (een meter levert een consumptiebon op).

Petra ziet het nog wel gebeuren dat in de toekomst die kinderactiviteiten verder worden uitgebreid. Hoe weet ze niet.

Zoiets als Radiohead op het ene en

Kabouter Plop op het ander podium?

'Nou, dat gaat wel heel ver. Hoewel. Van Kabouter Plop is nou toch ook een cd uit?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden