Pik op schotel en een kudde pukkeltjes

Rosalie moet midden in de zomervakantie van haar moeder een bloemetje gaan brengen naar de nieuwe buren. Zo leert ze haar vreemde toekomstige klasgenoot Zeger Plagge kennen....

Misschien komt het door de strakke omslag met roze koek, maar dit nieuwe deeltje in de Kidsbibliotheek smeekt om van de plank genomen en gelezen te worden. En verdient dat ook. Hij & ik van voormalig NRC-jeugdrecensent Judith Eiselin is een charmante novelle over hoe groepsdruk alles wat echt is in de weg kan staan.

Want hoewel Zeger goed kan luisteren en Rosalie laat vertellen over dingen die al haar gewone vriendinnetjes niet begrijpen, blijft ze na de zomervakantie een van de populairste meisjes van de klas. Met die status kan ze geen vriend als Zeger hebben. En dus moet het maar stiekem, en dat gaat natuurlijk mis.

Eiselin heeft een lekker geëxalteerde meidenstijl met een prettige ironische ondertoon. Het is ‘smoorsnikheet’, Zeger heeft ‘een kudde pukkeltjes’, wie nodig moet, gaat ‘naar de plee’ en de rare plant die ze naar de buren brengt, een inderdaad wat onsmakelijk ogende lakanthurium, noemt ze treffend: ‘Pik op schotel’.

Kortom, deze schrijfster is er nu eens niet een die van een andere planeet lijkt te komen. Ze heeft bijzonder goed gevoel voor wat er in meisjeshoofden zoal opborrelt, hoe erg ze zich kunnen vervelen en waar ze zich voor schamen. Daarmee houdt Eiselin de koers die ze al in haar recensies bepaalde: het fijne midden tussen het literaire en het toegankelijke kinderboek.

Toch ontsnapt ze niet volledig aan overbodig vlagvertoon, dat schijnt te moeten horen bij het schrijverschap. Rosalie heeft bijvoorbeeld een denkbeeldig ‘engelenkoor’ dat om de haverklap in haar ooghoeken verschijnt om haar het verschil tussen goed en kwaad bij te brengen.

Ook het verdelen van het boek in twee delen met als titels ‘tussentijd’ en ‘nieuwe tijd’ doet een tikkeltje geforceerd aan. Kennelijk wil Eiselin, van huis uit neerlandica, graag dat er iets te analyseren overblijft voor haar lezertjes.

Weg daarmee! Het verhaal wordt er echt niet minder van. Integendeel zelfs. Gelukkig is Eiselin via Rosalie de rest van het boek meisje onder de meisjes: stuurs, soms lief, soms tegendraads, in al haar tegenstrijdigheid honderd procent echt en vol vanuit de onderbuik haar nog altijd puberende zelf. Dat zijn kwaliteiten waar Lydia Rood, een auteur waar Eiselin in dit boekje wel wat van wegheeft, een heel oeuvre op heeft gebouwd. En niet het minste.

Werkelijk verpletterend is Hij & ik niet, daarvoor is het geheel nog wat te rommelig en ondoordacht. Maar het is moeilijk niet elke bladzij een beetje meer van deze schrijfster te gaan houden. Het zou fijn zijn als ze gewoon lekker ging schrijven en dat quasi-literaire gedoe achter zich liet.Pjotr van Lenteren

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden