Piet Romeijn en hoe het verder ging (Van Hondelul tot Kankerjol)

ELKE KEER als in een stadion een grens wordt gepasseerd, wordt er schande van gesproken, reageren bonden en federaties geschrokken, stelt een parlementariër soms vragen in de Tweede Kamer en worden maatregelen aangekondigd, maar niet genomen....

Paul Onkenhout

Maar eerst: Piet Romeijn.

Piet Romeijn was een blonde rechtsback van Feyenoord, een voormalige havenarbeider die allang vergeten zou zijn als hij op 7 december 1969 niet zo dom was geweest een scheidsrechter te beledigen.

Feyenoord speelde die zondagmiddag - vroeger werden voetbalwedstrijden op zondagmiddag gespeeld - een uitwedstrijd tegen FC Twente. Door een doelpunt van Kindvall nam Feyenoord in Enschede in de eerste helft de leiding.

FC Twente maakte in de slotminuut gelijk, na een hoekschop van Nagy. Pahlplatz scoorde en de wedstrijd was vrijwel onmiddellijk afgelopen.

Scheidsrechter Van Gemert werd door Romeijn als volgt bedankt: 'Bedankt voor de leiding, hondelul.' (In 1969 was het nog hondelul, niet hondenlul.) Mede omdat zijn hond kort tevoren was overleden, reageerde Van Gemert woedend.

Romeijn kreeg van de KNVB een boete van 350 gulden, ondanks zijn originele verweer. Hij zou onbenul hebben gezegd. Hoewel slechts één krant de moed had letterlijk te schrijven wat Romeijn had gezegd, déze krant, werd het in de stadions een zeer populair scheldwoord.

Men zong: Derks is een hondelul (melodie: Ajax heeft de wereldcup). Of: Hij is een hondelul (melodie: Tararaboemdiee). Of er werd gewoon Hi Ha Hondelul gescandeerd, tot grote ergernis van alle soorten gezagsdragers.

En daarmee is het dus begonnen.

Wie nu nog honde(n)lul roept in een stadion, is meelijwekkend en kan op schampere blikken rekenen van de andere toeschouwers. Dertig jaar later speelt Feyenoord weer tegen FC Twente en zingen duizenden mensen in Enschede een ander lied: Kankerjol.

Anderen brengen 'die neger', Feyenoorder Somalia, in verband met bananen. Leuk hè, voetbal.

Een week eerder speelde Ajax een thuiswedstrijd tegen Roda JC. De scheidsrechter, Jol, gaf op magnifieke wijze leiding, maar werd desondanks door duizenden toeschouwers beledigd.

Later bleek dat het zogenaamde 'sfeerteam' (heel erg inderdaad; slaak een diepe zucht en lees verder) van de Amsterdam Arena daaraan een royale bijdrage leverde.

Het gezang werd ritmisch begeleid door trommelaars die tijdens thuiswedstrijden van Ajax op pad worden gestuurd om de stilte in de Arena te bestrijden. Ze deden dat kennelijk zo aanstekelijk dat ook in de Vip-boxen van het stadion luidkeels werd meegezongen.

'Pappa, wat zingen al die mensen?'

'Ze zingen Kankerjol schat.'

'Waarom?'

'Omdat Jol Wamberto volkomen terecht een gele kaart heeft gegeven, nadat hij zich liet vallen om een vrije trap te versieren. En omdat hij, eveneens volkomen terecht, Chivu uit het veld heeft gestuurd. Volgens die mensen is het waarschijnlijk ook de schuld van Jol dat Luypers daarna het winnende doelpunt maakte.'

'Die mannen met die stropdassen zingen ook hè?'

'Ja. Eng zijn die hè. Kom, we gaan lekker naar huis.'

Gelukkig won Roda JC de wedstrijd. Na afloop zei Ajax-trainer Wouters dat hij zich diep schaamde. Hi Ha Honde(n)lul, dat kan wat hem betreft nog wel door de beugel, maar de spreekkoren tegen Jol gingen hem veel te ver.

Wonderbaarlijk genoeg had Wouters vóór zijn korte rede al bijval gekregen, uit onverwachte hoek.

'In het geschreeuw van nu klinkt veel opgekropte frustratie en agressie door. De scheidsrechter is een Kop van Jut die verantwoordelijk wordt gehouden voor alles wat er met de eigen ploeg mis is.'

Deze zinnen werden niet gepubliceerd in de Volkskrant of De Telegraaf, maar in De Ajax Ster, het voortdurend provocerende fanzine van de F-side van Ajax. Alsof dit onderwerp nog niet gecompliceerd genoeg is.

Jol staakte de wedstrijd tussen Ajax en Roda JC niet. Een week later in Enschede werden de spreekkoren hem wel te gortig.

Het lokte een voorspelbare reactie uit van twee kamerleden, Middel (PvdA) en Atsma (CDA). Aansluitend kondigde KNVB-directeur Van Eijden maatregelen aan en voerde, namens de Coaches Betaald Voetbal, Beenhakker het woord.

Dat deed Beenhakker in het Sportjournaal van de NOS op grootse wijze, afwisselend op verontwaardigde en berustende toon. Maar de oplossing, die heeft ook hij niet.

Het is tijd om te onthullen dat de eerste alinea van dit stuk eerder op 14 maart 1995 werd gepubliceerd in de Volkskrant. Indertijd ontstond de commotie na spreekkoren van Feyenoord-supporters tijdens een wedstrijd tegen Ajax in het Olympisch Stadion. Ze maakten toespelingen op het overlijden van de vrouw van Van Gaal.

Er werd schande van gesproken, de KNVB reageerde geschrokken, parlementariërs stelden vragen zonder antwoord te krijgen, Youp van 't Hek schreef een paar columns en er veranderde niets, tot een nieuwe grens werd gepasseerd.

We worden gestraft voor onze tolerante houding in de afgelopen dertig jaar, zei Beenhakker deze week.

Inderdaad valt Piet Romeijn niets te verwijten. Het is allemaal onze eigen schuld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden