Pic de Bugarach blijft onbewogen

Niks ufo's, groene mannetjes of zelfs maar het einde der tijden. De bewoners van het Franse dorpje kunnen weer rustig ademhalen: alle malloten zijn vertrokken.

BUGARACH - Het einde van de wereld is een feestelijke aangelegenheid. Om acht uur 's ochtends springen twee vuilnismannen uit hun wagen in het uitgestorven Franse bergdorpje Cucugnan. De een heeft een fotocamera, de ander rent met een vuilnisbak naar het kerkje. Met zijn benen wijd en bezem boven het hoofd poseert hij. Om zijn nek hangen kerstslingers en op zijn hoofd heeft hij een plastic bol met kerstballen. 'Het buitenaardse leven is gekomen,' roept hij.


Ook in het twintig kilometer verderop gelegen Bugarach slaat op de dag des oordeels de meligheid toe. Het dorpje met nog geen tweehonderd inwoners is wereldberoemd omdat het volgens sommigen gespaard zou blijven tijdens de apocalyps op 21 december. Media uit de hele wereld overspoelden daarop het dorp. Nu die dag eindelijk is aangebroken en de verwachte hordes eindtijdgelovigen wegblijven, is de sfeer opgewekt.


De man die denkt dat hij de Messias is heeft zijn panfluit meegenomen, steeds meer bewoners hangen tegen het advies van de burgemeester in nieuwsgierig rond in de hoofdstraat en rond elven verschijnen de eerste verklede aliens met een biertje in de hand.


'Het is net een festival,' zegt de Engelse Susie Harrison die vlak buiten het dorp woont. Ze geniet van de levendigheid in het anders zo stille dorp. 'Ik heb veel leuke nieuwe mensen ontmoet.' Ook Mark Howie, een Schot uit een naburig dorp, wentelt zich in de drukte. Hij is de exploitant van zes eco-toiletten en heeft media van Duitsland tot Japan kunnen vertellen over de rijkdom van de menselijke poep. 'Dat is toch uniek?'


Hoe laat het einde precies zou moeten zijn weet niemand. Elf over elf, zegt de een. Elf over twaalf, de ander. Of twee uur 's middags, dacht een derde. Alle tijdstippen passeren onopgemerkt. De Pic de Bugarach torent onbewogen boven het dorpje uit, soms met zijn piek in de mist. Volgens Harrison heeft een man die in engelen gelooft en al weken op een geheime locatie kampeert 's nachts de tocht naar boven gemaakt. Eerder was hij al een keer door de gendarmerie van de berg afgehaald.


Rond het middaguur maakt luid toeterend de Deux Cheveauxclub uit Perpignan zijn entree. Achter de sturen en uit het dak steken zilveren en groene pakken, het is een carnavalsoptocht van aliens. Op een bruggetje klappen ze een tafel uit met wijnen en worsten en uit een van de laadbakken klinkt de twist.


'We konden door de beveiliging heen omdat een van onze leden bij de gendarmerie zit,' legt het echtpaar Verdolivo vanachter een groene bril uit, terwijl ze voor de een na de andere camera poseren. De club houdt elk jaar rond deze tijd een verkleedpartijtje. 'Dus dit leek ons een mooi thema.' In het weiland klinkt vuurwerk.


Er stromen meer nieuwsgierigen toe, zoals de Nederlandse Johan en Christine. Elk jaar rond de kerst komen zij in deze regio 'schatgraven'. 'Als je hier de paden afgaat is er zoveel te vinden. Stenen met tempelierskruisen, resten van keltische bouwwerken. We reconstrueren daarmee de geschiedenis', zegt Johan. 'Het is alsof je in je eigen jongensboek loopt', vult Christine aan.


De streek is er perfect voor, vinden ze, Het stel komt jaarlijks ook in Bugarach. 'Maar zo hebben we het nog nooit gezien. Normaal is het bijzonder als je hier een auto ziet rijden.' De bewoners van het dorp hopen dan ook dat na deze dag, en na jaren van media-aandacht, eindelijk de rust zal weerkeren. Dat de mensen gewoon weer komen om het Katharenpad te lopen en de berg op te wandelen en dat de straten verder weer leeg en stil zijn.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden