PostuumPolo de Haas (1933-2022)

Pianist Polo de Haas was een alleskunner, maar ‘altijd op zoek naar diepgang’

De klassieke muziek bleef hij altijd koesteren, maar pianist Polo de Haas verkende in zijn lange carrière vrijwel alle muzikale genres. Voortdurend verzette hij de piketpaaltjes in de muziek. Zondag overleed hij, 88 jaar oud, zo liet zijn partner weten aan de Volkskrant.

Nell Westerlaken
Polo de Haas, vorig jaar oktober, bij hem thuis in Amsterdam. Beeld Daniel Cohen
Polo de Haas, vorig jaar oktober, bij hem thuis in Amsterdam.Beeld Daniel Cohen

Of het nu Beethoven was of free jazz, werk van Scarlatti of Louis Andriessen, of hij nu optrad met het Concertgebouworkest of met kleinkunstenaar Ramses Shaffy, het leek hem allemaal even goed af te gaan. Maar de rode draad in de lange muziekcarrière van Polo de Haas waren zijn eigen improvisaties op piano. En verwar improvisaties niet met ‘loos gejengel’, zei hij ooit, ‘ik ben altijd op zoek naar diepgang.’

Terwijl de meeste musici zich toeleggen op één muziekstijl, verkende De Haas vrijwel alle muzikale windstreken. Dat begon al op het Amsterdams conservatorium: studeerde hij overdag klassiek, ’s avonds schnabbelde hij in het jazzcircuit, een erg ongewone combinatie indertijd. De Haas bewoog als musicus soepel mee met de muzikale tijdgeest, maar maakte altijd zijn eigen keuzes. Toen Ramses Shaffy hem in de jaren zestig vroeg voor de voorstelling Shaffy Chantant, zegde hij toe op voorwaarde dat hij daar ook werk van klassieke én van hedendaagse componisten mocht spelen. Met basklarinettist Harry Sparnaay vormde hij het duo Fusion Moderne, dat zich toelegde op hedendaagse muziek.

Optreden in een zwembad

Bij het grote publiek werd De Haas in de jaren zeventig bekend door zijn tv-programma Spelen met muziek. Met componist Peter Schat stortte hij zich op de elektronische muziek. Daarnaast had hij eigen concertseries, die hij vaak op onorthodoxe manier invulde, door op te treden aan de rand van een zwembad bijvoorbeeld, of op het dak van de Beurs van Berlage.

Voortdurend verzette hij de piketplaatjes in de muziek. In de jaren negentig al combineerde hij tijdens zijn eigen concertseries in het Concertgebouw in Amsterdam allerlei muzikale genres – van klassiek tot niet-westers – met andere kunstgenres zoals poëzie, film en dans. Het werk van zijn vriend Simeon ten Holt lag hem na aan het hart. In diens Canto Ostinato vond hij steeds nieuwe lagen en betekenissen.

Nog tot op hoge leeftijd trad hij op, totdat hij zijn concerten moest staken vanwege de coronamaatregelen. Tijdens een lockdownschoonmaak vond De Haas in eigen huis een bandje terug uit 1980 met improvisaties op de piano. Hij besloot opnieuw de studio in te gaan om te improviseren: zijn laatste album bestaat uit zowel oude als nieuwe improvisaties.

Vorige week woensdag werd De Haas opgenomen met een ernstige longontsteking. Hij overleed zondag in zijn slaap, in bijzijn van zijn geliefden. ‘Om 19.48 uur’, volgens zijn partner, ‘alsof hij om 20 uur moest gaan optreden.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden