PGGM verspilt mijn pensioengeld aan peperdure reorganisatie

Pensioenfonds PGGM voert een reorganisatie door die de zorgwerknemer veel geld kost. Die werknemer zit klem, want hij mag niet kiezen voor een andere pensioenbeheerder....

Frank de Grave wordt voorzitter van het coöperatiebestuur van PGGM, waar meer dan twee miljoen werknemers in de zorg verplicht hun pensioen laten beheren. Hopelijk kan De Grave bij PGGM wel de governance verbeteren, waar dat bij DSB niet lukte. Monopolist PGGM zegt namelijk te willen concurreren, maar doet intussen alles om concurrentie tegen te gaan.

PGGM heeft twee jaar geleden besloten tot een investering van meer dan 200 miljoen euro om te kunnen concurreren. Het bedrijf werd gesplitst in het Pensioenfonds Zorg en Welzijn (PFZW) en de ‘uitvoeringsorganisatie’ PGGM. Beide organisaties hebben een directie en Raad van Commissarissen, en PGGM valt daarnaast nog onder een coöperatiebestuur en ledenraad.

Formeel mag PGGM nu concurreren, maar voorlopig heeft deze operatie de werknemers in de zorg veel geld gekost en weinig opgeleverd. Hun pensioen wordt nog steeds verplicht bij PGGM gestort. Dit wordt niet meer afgedwongen door de wet, maar door goed betaalde vertegenwoordigers van vakbonden en werkgevers in het coöperatiebestuur.

Door deze bestuurders is de organisatie complexer en duurder geworden en zijn de financiële risico’s fors toegenomen. Het enige tastbare resultaat van deze ‘valse concurrentie’ is dat PGGM van de Balkenende-norm is verlost. Net zoals Wim Kok de miljoenensalarissen bij ING goedkeurde, hebben de 55(!) vakbondsleden en andere PGGM-bestuurders – met daarboven nog enkele lagen PFZW-vertegenwoordigers – een directiesalaris van 397 duizend euro exclusief bonus goedgekeurd. Alleen dit vaste salaris is al 20 keer zo hoog als het salaris van een verpleegster.

Dit alles blijkt uit de jaarverslagen van PGGM en PFZW, die we zijn gaan bekijken nadat we een half jaar lang diverse keren fout werden voorgelicht door medewerkers van PGGM en PFZW, en directeur Peter Borgdorff van PFZW zelfs bij ons thuis kwam ‘om het goed uit te leggen’.

Ik zei toen tegen Borgdorff: ‘Ik lees in het jaarverslag dat er uit ons pensioengeld 200 miljoen euro is geïnvesteerd in de opsplitsing, zonder dat er enig zicht is op het rendement hierop. Waarom ben ik zelfs als vakbondslid nooit geconsulteerd over deze besteding van mijn pensioengeld?’ ‘Tsja, u bent waarschijnlijk niet iemand die ’s avonds in zaaltjes wilt zitten om hierover mee te praten’, veronderstelde Borgdorff. Daarin had hij gelijk. Wij zijn namelijk al jaren gewend thuis te kunnen beslissen over onze financiële zaken, zonder ’s avonds in zaaltjes te hoeven vergaderen.

Dat vakbondsvertegenwoordigers dit wel doen, begrijpen we als we in het jaarverslag lezen dat vakbondsleden in het coöperatiebestuur 1.250 euro per bijgewoonde vergadering per dagdeel krijgen, exclusief reiskosten en exclusief de vaste vergoeding van 10 duizend euro per jaar. Commissarissen krijgen tot wel 31 duizend euro per jaar voor zeker 6 vergaderingen. Net als bij de onlangs bij het ABP opgestapte Ed Nijpels, is ook bij de PGGM-commissarissen niet duidelijk waarop deze beloning is gebaseerd.

Niet duidelijk is op basis waarvan deze bestuurders de hoge salarissen en bonussen van de directieleden goedkeuren. Volgens Peter Borgdorff omdat ‘we moeten concurreren met de salarissen in de Londense City’. Maar zouden de bestuurders echt denken dat Londense bankiers meer dan 4 ton – exclusief bonus – willen betalen om de voormalige ambtenaren van PGGM in dienst te nemen? En zouden de PGGM-directeuren hun vaste baan in Nederland echt willen opgeven voor de City waar ze elk moment kunnen worden ontslagen? En als dat al zo zou zijn, zou niemand hen dan kunnen vervangen?

Intussen is er van concurrentie geen sprake, want de zorgwerknemer mag zelf niet beslissen wie zijn pensioen beheert. Borgdorff zegt dat het over vijf of zes jaar ‘best mogelijk is’ dat een deel van het vermogensbeheer bij PGGM wordt weggehaald. Maar hij weet ook, dat dit een enorme impact zal hebben op de waarde van het kapitaal van bijna 200 miljoen euro dat PFZW heeft geïnvesteerd in PGGM. Als er echt wordt geconcurreerd, zal dit bedrag snel verdampen, ten koste van het pensioen van de werknemers. Borgdorff erkent verder dat de concurrentie voor de pensioenadministratie van PGGM nihil is. ‘Er is eenvoudigweg geen alternatief in Nederland.’

Mijn pensioengeld zit vast in PGGM, terwijl als gevolg van de ‘concurrentie’ een peperdure reorganisatie plaatsvindt waar tientallen bestuurders ‘concurrerende salarissen’ mogen opstrijken. Daarom vraag ik Frank de Grave, de nieuwe voorzitter van het coöperatiebestuur: ‘Stop deze peperdure en bureaucratische operatie.’ Doet u dat niet, geef me dan op z’n minst de keuze mijn geld weg te halen bij PGGM en op een geblokkeerde rekening te zetten van een bank met lage kosten waar ik zelf kan kiezen hoe mijn geld wordt belegd. Wettelijk is daarvoor na de splitsing geen beletsel meer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden