Peter Volwater was oersterk

Het eeuwige leven: Peter Volwater 1975-2015

Zes keer won hij de Lancelin Ocean Classic. De aimabele surfer Peter Volwater was een 'waterman' die uitblonk bij extreme omstandigheden.

Peter Volwater.

Hij was de aimabelste en benaderbaarste surfer in het professionele circuit. Peter Volwater was oersterk - één bonk moed, durf en vaardigheid met altijd een glimlach op zijn gezicht. Twintig jaar lang was hij een absolute ster in wat voor buitenstaanders een droomwereld is van gebruinde lijven, witte stranden en kleurige cocktails.

Samen met de Amerikaan Robbie Naish en de Spanjaard Björn Dunkerbeck was Volwater een van de acrobaten van de PWA (Professional Windsurfers Association) die overal ter wereld spectaculaire wedstrijden houdt in wave performance en downwind slalom. Hij won veel titels met zijn dubbele forward loops. 'Voltmeter', zoals zijn koosnaam luidde, was een welkome gast aan alle stranden van de wereld.

Plotseling bleek die droomwereld schone schijn. Een jaar geleden, bij een windsurfevenement in Turkmenistan, verscheen Volwater de tweede dag niet aan de start. Hij kon de druk niet meer aan. Mogelijk als gevolg van het dreigende zwarte gat kreeg hij een depressie. Op 30 juni overleed hij - pas 40 jaar oud. De internationale windsurfwereld was in shock. 'Peter Volwater has joined the gallery of sports icons who have left us too early', stond in de action sports-nieuwsbrief.

Surfpassie

Volwater werd in Purmerend geboren. Zijn vader was een fanatiek zeiler. Op zijn 8ste jaar zag Peter met opgestroopte broekspijpen surfer Naish balanceren op de golven bij Scheveningen. Een tinteling ging door zijn lijf. Hij wilde ook surfer worden. Zijn vader regelde een plank met een zakdoek als zeil. Hiermee begon Volwater bij jachthaven Hemmeland op de Gouwzee. Hij was meteen verslaafd. Nadat zijn vader hem voor de tiende keer van de Gouwzee had moeten ophalen, werd een heel lang touw aan de plank geknoopt, zodat Peter zelf kon terugkeren. Later ging hij oefenen op het Uitgeestermeer, waar zijn vaders ark lag afgemeerd.

Ondanks zijn surfpassie voltooide hij wel een meao-opleiding. Na zijn diensttijd werd hij in 1996 professioneel windsurfer. Toen één jaar later het surfcircus naar Zandvoort kwam, deelde Peter Volwater handtekeningen uit op petjes, shirtjes en lichaamsdelen. Tien jaar eerder had hij daar zelf nog om gevraagd, nu streed hij met Naish en Dunkerbeck om de titel.

Met zijn vrolijke inborst was hij populair bij zijn medesurfers. Hij vertelde graag over de sport; of hij nu in Zuid-Afrika was, op het Duitse eiland Sylt, in Zandvoort of op Maui, het surfparadijs op Hawaï. 'Het leven is daar zo relaxed', zei hij dertien jaar geleden in een interview met Het Parool. Zijn tweede thuis werd later Margaret River aan de Australische westkust.

Peter Volwater tijdens een training in Kaapstad, 2008. Foto epa

Een echte 'waterman'

Hij stond aan de top van alle windsurfvormen: wave, surf cross en slalom. Hij was ook een vaardig golfsurfer. Een echte 'waterman', de eretitel voor alleskunners in board sports. Hij blonk uit bij extreme omstandigheden. De wind kon niet hard genoeg zijn en de golven niet hoog genoeg. Zijn favoriete truc was de dubbele forward loop, een beweging die alleen lukt met een superieure techniek en volledige toewijding.

Hij won zes keer de Lancelin Ocean Classic (2004, 2006, 2008, 2009, 2010 en 2012) en stond veelvuldig in de top-tien van de PWA World Tour. In 2013 versloeg hij bij het Nederlands kampioenschap windsurfen nog Adriaan van Rijsselberghe, de broer van olympisch kampioen Dorian. Desondanks wist hij dat met het stijgen der jaren hij niet meer aan alle verwachtingen zou kunnen voldoen. Daar wilde hij zelf uitkomen, maar dat is niet gelukt.

Peter Volwater tijdens een training in Kaapstad, 2008. Foto epa