Peter Buwalda's broertje werkt al twee jaar aan playlist met favoriete hiphopnummers

Rapper 50 cent Beeld afp

Sms van mijn broertje: 'Chuck D, Flavor Flav, Rakim, Ice Cube, Dr. Dre, MC Ren, Eazy-E, Erick Sermon, Parrish Smith, Notorious B.I.G., Paris, Slimkid3, Fatlip, Imani, Bootie Brown, J-Ro, Tash, Xzibit, Warren G, Mr. Malik, Snoop Doggy Dogg, Kurupt, The Lady of Rage, M-1, stic.man, Guru, Layzie Bone, Extince, Krayzie Bone, Bizzy Bone, Redman, Busta Rhymes, Nas, Mike D, MCA, Ad-Rock, Buddha Monk, Sun of Man, Merdoc, Killah Priest, 12 O'Clock, 60 Second Assassin, Shorty Shitstain, Mos Def, Jeru the Damaja, Reakwon, Method Man, Ispectah Deck, Ghostface Killah, RZA, Ol' Dirty Bastard, GZA, Eminem, Yukmouth, Numskull, Knucklehead, Eclipse, The Game, 50 Cent, KRS-One.'

Ik: 'Babynamen? Zijn jullie zwanger?'

Mike: 'Nee, dit zijn de rappers die je gaat horen, zaterdag.'

Geen lachje kan eraf. Grapjes over De Lijst zijn ook niet leuk, geef ik toe. Slechte actie. Mike schaaft al, even kijken... twee jaar aan een playlist met zijn favoriete hiphopnummers, die hij hier, in mijn tot Ziggo Dome omgebouwde huiskamer, ten gehore gaat brengen. Je leest weleens over de hoge heren in Den Haag, dat ze lang over hun regeerakkoord doen.

Hahaha.

Maar goed, Mike is dus klaar. Leuk, zou je zeggen. Nee, het is wetenschap. Mijn broertje denkt dieper na over hiphop dan Herman Pleij over rijstepap uit de Middeleeuwen. Het is bezonken, diepe kennis die hij sinds 1987 opdoet. Toen al zag zijn slaapkamertje eruit als het hoofdkantoor van Public Enemy. Zojuist sms'te ik hem: 'Mike, qua column, zijn al die babynamen correct gespeld?'

'Ik weet 99,9 procent zeker dat ze kloppen. Ik vind zoiets vooraf al belangrijk.'

Sorry. Domme vraag ook weer. Voordat Mike een fout maakt, maakt hij die fout niet.

De hiphopconferentie staat niet op zichzelf, het is een returnmatch. Twee jaar geleden deden we The King aka Ol' Sideburns aka The Memphis Flash. Ik had 61 Elvis-nummers klaargezet, mijn granieten canon gegoten in lood, en twee leunstoelen met op het Zweedse bijzettafeltje voor Mike enkele parelende blikjes Coca-Cola. Voor ons beiden een menukaart waarop achter elke plaat een rapportcijfer stond van 'Broer 1' (ik) en ernaast een nog lege kolom voor die van 'Broer 2' (Mike).

Geen zorgen, Mike houdt van Elvis. En Elvis houdt van Mike. Anders was ik er niet aan begonnen. Een oen kan ik altijd nog uitnodigen.

Theoretisch zou de zitting 61 x 2,5 minuut duren, tweeënhalf uur dus. Maar dan kennen jullie mij niet, en al helemaal niet: Mike. Meteen na de Thai begonnen we bij Blue Moon Of Kentucky (1954), waarvoor Broer 1 een 9 over had, maar Broer 2 een 9,5. Meteen vergaderen. Terugspelen, integraal, vervolgens in fragmenten. Zeker weten? Zeker weten. De eerste 10 viel bij Mystery Train (1955), nummer vier op de lijst. Het was inmiddels half 11, 56 Elvis-platen to go. Geluk was nog heel gewoon.

Het mooiste moment - misschien wel in mijn leven - kwam bij Suspicious Minds (1969), waarvoor ik een 9 gaf. Mike een 8,5. 'Dus jij', zei hij om half 5 's nachts, 'vindt dít beter dan', en in plaats van het te noemen, zoals een oen zou doen, hief Mike het nummer met zijn kop in zijn nek aan, huilend als een hyena. 'WÈÈHÈÈHÈÈLLL LAWDY, LAWDY LAWDY MISS CLAWDY etc.'

De hiphopconferentie is een returnmatch. Twee jaar geleden deden we The King aka Ol' Sideburns aka The Memphis Flash. Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden