Peter Buis, directeur postbedrijf MailMerge

'Bij MailMerge ben ik de vreemde eend in de bijt. Mijn achtergrond is niet de post, maar de marketing en distributie van olieproducten....

'Ik heb voor Shell onder meer in Peru, Thailand en Vietnam gewerkt, nadat die landen besloten over te gaan tot liberalisering van de energiemarkt. Datzelfde gebeurt nu in Nederland: 202 jaar lang kenden we een monopolie, maar door de aanpassing van de Postwet verandert nu de markt. Dat biedt nieuwkomers kansen.

'Ook voor de consumenten is het einde van het monopolie van PTT Post een groot goed. Zij moeten vrij zijn te kiezen uit diverse marktpartijen. Dit komt het product en de prijs ten goede.

'Uiteraard is er ook een eigenbelang. Voor mij is dat het ondernemen - dit bedrijf tot een succes maken. Dat lukt aardig. MailMerge is vorig jaar met 50 procent gegroeid. Elke week trekken we bedrijven over de streep om hun zakelijke post te gaan regelen.

'Het eigenbelang is natuurlijk óók dat je er zelf een leuk salaris aan overhoudt. Toch verdien ik nu een stuk minder dan indertijd bij Shell. Toen zat ik ruim boven de 100 duizend euro, nu ruim eronder. Bovendien heb ik een lening moeten afsluiten om mezelf als aandeelhouder in dit bedrijf in te kopen. Dat geeft ondanks het risico een extra dimensie aan je werk. De drang naar succes wordt nog groter. Want in feite is MailMerge mijn beleggingsportefeuille. Als het bedrijf het goed doet, zie ik dat terug in mijn portemonnee.

'Behalve deze bijzondere beleggingsportefeuille heb ik ook nog een gewone aandelenportefeuille. Het geld dat we gespaard hadden, hebben we in AEX-aandelenfondsen gestopt. Daarvan wonen we nu in een fijn huis. Maar aangezien het de afgelopen tijd niet al te best is gegaan op de beurs, zou er eigenlijk een dakkapel af moeten. We gaan er maar vanuit dat de beurs weer wat aantrekt.

'Dure hobby's heb ik niet. Al het geld gaat op aan de familie Buis: mijn vrouw en vier kinderen. Ik roep altijd groots en meeslepend te willen leven, maar in de praktijk valt dat wel mee. We zijn zelfs échte koopjesjagers. Een luxueus leven hebben we wel gekend toen ik als expat samen met mijn gezin in het buitenland zat.

'Ondanks die luxe hebben we ons altijd voorgenomen er niet te veel aan te wennen. We kunnen ook best met minder. In dat opzicht ben ik vrij conservatief. Ik bouw liever een buffer op voor het geval het eens mocht tegenzitten. Geld zie ik uiteindelijk als iets dat onafhankelijkheid biedt. Als je financieel niet onafhankelijk kunt zijn, ben je kwetsbaar. Dan moet je op anderen terugvallen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.