Perfect lijf versus 'second body'

Daar komt hij het Lucent Danstheater binnenrollen: de homo universalis van Leonardo da Vinci. Iedereen kent de afbeelding van de man met gespreide armen in een cirkel, alles in evenwicht....

Het is een vondst van André Gingras, die met Excessive Second Body Smile tekent voor zijn tweede gastchoreografie voor de topgroep van het Nederlands Dans Theater, om de oudere Madsen af te zetten tegen de energieke twintigers van NDT I. Zij hebben het perfecte lijf, hij het perfecte innerlijk ('the second body'). Daarmee onderschrijft Gingras het thema: een experimentele zoektocht naar het ideaal samengestelde lichaam, met flexibel geslacht en een aanhoudend orgasme van wel drie uur. Jammer dat hij de groep en de man in de bel slechts na elkaar en niet samen op het podium brengt.

Voor de dertien vliegensvlug voorbijschietende dansers heeft hij spannend materiaal gecreëerd. Handklappend vormen zij een cirkel (weer de wielvorm!) waarmee ze collega's omsluiten, losweken, ophitsen en uitnodigen tot een imponerende acrobatiek van hun ledematen. Sommige vrouwen staan op spitzen, anderen priemen met hun armen. Halverwege dansen de bijna naakte, helblauw geverfde Natas & #152;a Novotná en Jorge Nozal een sterk gebeeldhouwd duet, als een moderne Adam en Eva.

De choreografie telt tien minuten te veel, vooral waar dansers door muziek (Joseph Hyde) overstemde teksten uitspreken, maar verder kijk je naar een oerduet en een rijpe man, omkaderd door flitsende dans van jonge mensen.

Juist het menselijke aspect van Excessive Second Body Smile vormt een schril contrast met de dansmachines die gastchoreograaf Jacopo Godani in zijn nieuwe Anomaly One ten tonele voert. Met zwart omrande ogen en in dreigende kleding schuiven ze in grillige bewegingen. Uit de groep van elf maken zich trio's en later duetten en solo's los, maar het blijven formules in grijstinten.

De compositie van Thom Willems, vast componist van William Forsythe, is een trukendoos van rollende spijkers, huilende wolven, klemgereden glissando's en ruw gemasseerde snaren. Fascinerend maar ook net zo afstandelijk als de rusteloze en kille dansmachinerie in een decor van vijf metalen platen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden