Per uur twee euro minder dan WW

Marije Schutter (23) was hoogzwanger. Ze is nu bevallen en heeft geen uitkering meer...

Ze is bevallen. Op 1 oktober. Een dochtertje. Een maand na de geboortebegon ze weer met het uitpluizen van advertenties in kranten.

Vanuit haar flat vijfhoog in Haarlem solliciteerde ze plichtmatig almaanden iedere week. Eén brief, zoals de voorwaarden van haarwerkloosheidsuitkering bepalen. Maar vanaf het moment dat ze zes maandenzwanger was, vermeldde ze dat in de brieven. Geen bedrijf dat eenhoogzwangere vrouw aanneemt. Dus dan kon ze dat beter maar meteenvermelden.

Ze probeerde het ritme in haar dag te houden. Haar vriend, die fulltimeals hovenier werkt, gaat om half acht de deur uit.

'Lezen. Veel Sudoku spelen. En surfen op internet. Er is altijd nog welwat op te ruimen in huis. Het is echt saai.'

Dvd's kijken kan leuk zijn, maar liever niet te vaak. 'De huur ervan ishartstikke duur. Je moet ermee oppassen. Van bankhangen word je lui. Datwilde ik niet.'

'Ik probeerde iedere week een beetje vooruit te plannen. Afspraken metvriendinnen. Wat klusjes. Eén rustdag. De administratie is weer helemaalop orde.'

Een dag nadat ze uit het ziekenhuis thuiskwam, bracht haar vriend eenstapeltje post waartussen de brief van haar verzekeraar zat. Ze was nietverzekerd, stond daar te lezen. Het werkgeversdeel van deziektekostenverzekering was niet betaald. Stress dus. 'Er was ietsmisgegaan bij het UWV.'

Marije ontving een werkloosheidsuitkering (WW) van het UWV. Daar kwamnog eens bij dat haar uitkering evenmin werd uitbetaald. Bij het UWV hadniemand enig idee wat er was misgegaan. Alles klopte en toch ging er ergensmet het overmaken van het geld iets mis. 'Na vijf weken was ik het zo zat.Een dame aan de telefoon vertelde me dat ik ervoor had moeten zorgen ietsachter de hand te hebben. Alles was op. Twee weken lang hebben we deboodschappen moeten doen met geld van mijn schoonouders.'

Marije wilde graag thuis werken. Maar dat ging niet door. Folders vouwenof zo, of pennen in elkaar draaien. Maar het is moeilijk de betrouwbarebedrijven eruit te halen. Meestal gaat het om bedrijven waarin je eerstzelf moet investeren, een bedrag moet inleggen.'

En dat wil ze niet. Het is nu al krap om rond te komen. Als alle vastelasten zijn betaald, is er nog 450 euro voor de rest van de maand. Daarmoeten boodschappen (de Vomar, op vrijdagmiddag), kleding, spulletjes voorde baby en extraatjes van worden betaald.

De babykamer is via internet bijeengeraapt. Omdat de eerste box nietbeviel, kochten ze een tweede. De eerste box kostte 15 euro, maar verkochtMarije voor 35 euro. De tweede box kostte 40 euro. 'Eigenlijk 20 euro,dus.' Ze glimlacht trots. 'Als je een nieuwe babykamer in de winkel koopt,ben je zo tweeënhalf duizend euro kwijt.'

Positiekleding heeft ze niet gekocht. 'De weinige leuke positiekledingdie er is, is duur. Heb je een broek voor 80 euro. Nou, dat doe ik dusniet.' Haar schoonzusje en vriendinnen hadden nog truitjes en een ruimebroek. Zelf heeft ze nog een broek en twee rokken op de markt gekocht. 'Dierokjes zijn straks, als ik ben bevallen, te groot. Maar dan gooi ik zegewoon een keer in de droger, dan passen ze vast weer.'

Er is nog een klein beetje spaargeld. Maar het grootste deel van deopbrengsten van haar pony (ze verkocht de pony op Marktplaats.nl voor8000 euro) is al opgesoupeerd. Reparaties aan de auto die duurder blekendan gedacht. Er lagen nog wat onbetaalde rekeningen. De schulden van decreditcard die weer naar nul moesten. Een beetje van het geld voor dekinderkamer. Vrienden die wat geld nodig hadden. Het viel tegen hoe snelhet spaargeld op was. Pákken luiers heeft ze gekregen. 'Dat hadden wegevraagd. Omdat we dat echt nodig hebben. Maar we hebben er ook wat leuksvan gedaan. We zijn een dag naar de Efteling geweest.'

Een vakantie zit er dit jaar niet in. Volgend jaar misschien wel. 'Ikdenk dat we dan het best in Nederland kunnen blijven. Ik denk in eenbungalowtje, of een stacaravan.'

Inmiddels heeft ze via haar schoonmoeder een baantje. Ze doetproductiewerk bij Schiphol, drie dagen in de week. Dat moest wel, want haarwerkloosheidsuitkering liep ten einde. 'En nu verdien ik per uur brutobijna twee euro minder dan toen ik nog een uitkering ontving.' Ze wil watanders. Liever vandaag dan morgen. Maar tot nog toe is er uit allesollicitatiebrieven nog niets bruikbaars gekomen.

MvdB

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden