Pentagon

Het Amerikaanse leger sponsort graag Hollywoodfilms, mits die 'realistisch' zijn. Maar hun definitie daarvan is nogal opmerkelijk.

FLOORTJE SMIT

Of Avengers-regisseur Joss Whedon nog wat heli's mocht lenen? Bij nader inzien toch maar niet, besloot het Pentagon. Deze week bleek dat het Amerikaanse ministerie van Defensie de samenwerking met de filmmakers ergens in de voorbereidingen van deze mega-blockbuster heeft stopgezet omdat ze The Avengers 'onrealistisch' vonden.

Struikelden ze over de verhaallijn rondom een voormalige Olympische god die met een leger van buitenaardse wezens de aardbewoners wilde onderwerpen, maar gestopt wordt door een groep superhelden? Nee, dat niet. Het was het schimmige S.H.I.E.L.D. dat de samenwerking definitief de das om deed. In het Marvel-universum is dat een vaag omlijnde, geheime, internationale, semi-militaire vredesorganisatie die speciaal is opgericht om dit soort crises rondom machtswellustelingen en buitenaardse invasies het hoofd te bieden.

'Het werd ons niet duidelijk hoe die internationale organisatie zou moeten werken', aldus de Pentagon-vertegenwoordiger in Hollywood. 'Aan wie leggen ze verantwoording af? Werken wij voor S.H.I.E.L.D.? We kwamen er niet uit.'

Ten eerste: wat een schitterende vergadering moet dat hebben opgeleverd.

Ten tweede: het (gebrek aan) realisme is duidelijk het probleem niet. Dat blijkt ook uit de films die het Pentagon wél een steuntje gaf de afgelopen jaren: Battleship bijvoorbeeld (de marine neemt het op tegen buitenaardse wezens), superheldenfilm Iron Man, en natuurlijk de complete Transformer-reeks waarin robots opeens zelf gaan nadenken en de mensheid willen vernietigen.

Het zijn juist dit soort fantasievolle actiefilms waarin het leger vaak de zo gewenste heldhaftige bijrol speelt en de boodschap pro-Amerikaans is - niks geen getroebleerde soldaten of grijstinten zoals in die realistisch bedoelde oorlogsfilms. En als dat niet het geval is, zijn veel makers best bereid het script een beetje aan te passen. De keuze is immers simpel: wil je een genuanceerd beeld in je blockbuster, of een straaljager? Eenduidigheid, daar houdt het Pentagon van. Het echte probleem achter S.H.I.E.L.D.? Er kan er maar een de baas zijn.

Waar ze in het Pentagon dan natuurlijk echt blij van worden zijn ouderwetse, overzichtelijke oorlogsfilms, van dat soort films waar ze in de jaren veertig al aan meewerkten. Bewegende, ruim anderhalf uur durende wervingsbrochures.

Dat is de meeste filmproducenten toch iets te gortig, dus hebben ze zelf maar zoiets geïnitieerd. Act of Valor- vanaf deze week te zien - moet een inkijkje zijn in het fascinerende werk van de Navy Seals, die elite-eenheid die Osama Bin Laden te pakken kreeg. Een fictiefilm, maar wel met echte wapens, echte kogels, echte Navy Seals, gebaseerd op echte missies. Er vallen zelfs gewonden en doden - op internet schrijven soldaten hoe blij ze zijn eens echte collega's in actie te zien in plaats van onhandige acteurs die geen bal begrijpen van het jargon en de manier waarop je een wapen vast houdt.

Maar maakt dat het realistisch? Act of Valor schetst een wereld waarin boosaardige boeven een ijscokar inzetten om schoolkinderen op te blazen zodat de meest belezen soldaten geen moment hoeven twijfelen aan hun werk of nadenken over het spoor van slachtoffers dat zij achterlaten. Het bestaan van een internationale organisatie die worstelt met een onduidelijke bevelstructuur is dan toch een stuk geloofwaardiger.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden