Peloton eert Casartelli met wandeletappe

Lance Armstrong, de Amerikaan die het hooggebergte bij voorkeur als toerist bezoekt, kwam woensdag tweemaal als eerste boven op een col....

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

PAU

Het ongeschreven wetboek van het cyclisme, waarvan elke coureur de kleine lettertjes kent, sprak zelfs voor de grootste wieleranalfabeet duidelijke taal. Een etmaal na het fatale ongeluk van Fabio Casartelli reed de coureurs ter nagedachtenis van hun omgekomen Italiaanse collega zwijgend en in wandeltempo naar Pau.

Dat renners besluiten een etappe te schenken is niet ongebruikelijk. Het bekendste voorbeeld uit de Tourhistorie is de overwinning van de Engelsman Barry Hoban in de zestiende etappe van de Ronde in 1967. Een dag eerder vond zijn vriend en landgenoot Tom Simpson in de beklimming van de Mont Ventoux de dood. Als eerbetoon aan hem mocht Hoban winnen.

Het peloton besloot gisteren alle te vergeven dagpremies af te staan aan de familie van Casartelli. In navolging daarvan maakte de Tour-directie bekend eenzelfde bedrag, 225duizend francs, beschikbaar te stellen. De directie van Motorola zei een trust fund te zullen oprichten, bestemd voor de weduwe en het dochtertje van Casartelli.

Op de plaats waar de Olympisch wegkampioen van 1992 om het leven kwam, in de afdaling van de Portet d'Aspet, zal Motorola een gedenkteken laten plaatsen. Daarnaast overweegt de firma jaarlijks een Casartelli memorial te laten verrijden.

De klassementsleiders reageerden ingetogen bij hun optreden op het podium. Indurain stak aarzelend de armen en het bos bloemen in de lucht, Jalabert weigerde een winnaarsgebaar te maken.

's Morgens bij het vertrek had bergkoning Richard Virenque, dinsdag etappewinnaar, zich uitgebreid verontschuldigd voor zijn uitgelaten gedrag op de dag van Casartelli's dood. 'Niemand vertelde me wat er gebeurd was. Had ik dat geweten, dan had ik nooit zo gereageerd.'

Indurain schonk het boeket dat hem dagelijks in de handen wordt gedrukt aan Motorola-ploegleider Jim Ochowicz. Die reageerde geëmotioneerd. 'Ik beschouw dit als een teken van respect dat Indurain voor Casartelli had. Ik zal ze tijdens de begrafenis op Fabio's graf leggen.'

Het terugtrekken van de ploeg uit de Ronde van Frankrijk was volgens Ochowicz geen moment serieus overwogen. 'Natuurlijk, het was een lange nacht met serious talks en dan praat je ook over afstappen, maar dat is geen reële optie. We zijn een profteam en op een dag moet je toch weer de koers in. That's life.'

De weduwe van Casartelli had volgens Ochowicz aangedrongen op het in koers blijven van de ploeg. Dinsdagavond zocht zij telefonisch contact met Andrea Peron, kamergenoot van Casartelli, en vertelde hem dat haar man zich had voorgenomen Parijs te halen. In zijn naam diende Motorola die missie te voltooien.

Gianni Bugno wierp zich als drager van de Italiaanse kampioenstrui op als regisseur van de herdenkingsrit. De oud-wereldkampioen nam die taak op aandrang van Italiaanse journalisten op zich. In dagbladen hadden zij eerder al hun woede geuit over het feit dat de Tour-directie dinsdag geen enkele aanpassing aanbracht in het protocol dat na elke etappe wordt afgewerkt.

In Pau bleken de Tour-officials nog weinig te hebben geleerd. Terwijl het peloton langzamer dan het langzaamste tijdschema door de Atlantische Pyreneeën reed, verschenen in de aankomstplaats vrolijk dansende Coca-Cola-meisjes op het toneel. Met een striemend fluitconcert joeg het publiek de cheerleaders terug in de coulissen.

Een goedkeurend applaus kregen wel de zes Motorola-coureurs, die zij aan zij de laatste twee kilometers aflegden. Bij het vertrek, waar een minuut stilte in acht werd genomen, stonden drie renners van het Amerikaanse profteam op de voorste rij, met direct daarachter gele trui-drager Miguel Indurain. De Spanjaard waakte de gehele dag op de eerste rij.

Andrea Peron mocht van zijn teamgenoten als eerste de finish passeren. Net als zijn teamgenoten weigerde hij commentaar te geven. Zijn besluit om niet naar het podium te komen, kreeg de goedkeuring van Ochowicz. 'Dat is iets wat de renners onderling hebben besloten. En ik denk dat ze een juiste beslissing hebben genomen.'

De Tour-directie voelde zich wel in zijn hemd gezet. Ringmeester Jean-Marie Leblanc had een dag eerder nog geroepen dat er grote emoties waren, maar dat 'het grote circus door moest'. Met een verbeten trek rond de mond schaarde Leblanc zich achter de rennersactie. 'We respecteren deze ongebruikelijke daad.'

Leblanc verklaarde wel de etappe-uitslag ongeldig en annuleerde eveneens de punten die met tussensprints en beklimmingen te verdienen waren.

Voormalig Tour-winnaar Bernard Thevenet sprak zijn afkeuring uit over de handelswijze van de huidige lichting. 'Renners moeten hun emoties in de koers opzij kunnen zetten. 't Zijn professionals, die worden geacht normaal hun werk te doen.'

Maarten den Bakker, rijdend in het shirt van TVM, vond het een gedenkwaardige dag. 'Deze rit zal wel de geschiedenis ingaan.' Onderweg had hij af en toe met collega's over de gevaren van het vak gesproken. Maar merendeels afgezien. 'Zo bloedheet heb ik het zelden meegemaakt. Het was nog vreselijk zwaar.'

In zijn ploegleiderswagen had Jan Raas vastgesteld dat het ook anderszins een memorabele dag had kunnen worden. In Zuid-Frankrijk steeg het kwik gistermiddag naar bijna veertig graden. Raas: 'Als er normaal gekoerst was, hadden we wat beleefd. Deze hitte en dan twee bergen van de eerste categorie over, dat was me een etappe geworden. Maar 't was goed zo.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden