Pas nu moeten de Rabo's echt gaan vlammen

Aan de Ronde van Vlaanderen nemen zondag twee grote renners voor het eerst deel: Michael Boogerd en Oscar Freire, beiden van Rabo....

Liggend op de bank kijkt Michael Boogerd vandaag naar de VRT-uitzending van de Driedaagse van de Panne. De tweede etappe mist hij wegens een training van driehonderd kilometer. Op de slotdag van de Driedaagse wordt er weer voor de tv gehangen.

Deze informatie is allerminst futiel. Een rustende Michael Boogerd in de april-maand is groot nieuws!

Dat rust deel uitmaakt van wielertraining wist hij wel, maar beroepsernst (werken voor je geld), angst (nog niks gewonnen dus moet er nog meer getraind worden), een conservatief/nostalgische inslag (vroeger werd er nog véél meer getraind en voor noviteiten staat de wielersport niet snel open) en de lust om het lichaam te pijnigen maakten dat Boogerd zelden stil zat.

Vandaag dus wel. Met een beetje geluk kan hij van de bank opveren als een van de concurrenten voor komende zondag (Ronde van Vlaanderen) een smak maakt.

Na een spectaculair weekeinde - Steven de Jongh won de E3-prijs, Boogerd de Brabantse Pijl - is de enige Nederlandse ploeg in de topdivisie plotseling tot de te kloppen ploeg in de tweede wereldbekerwedstrijd van het seizoen. Samen met het Belgische Quick Step, dat wel.

Want topfavoriet voor een vierde zege in Vlaanderens Mooiste is en blijft Johan Museeuw. Een Belg van 37 jaar. Die enkele jaren geleden bijna een beenamputatie moest ondergaan na een motorongeval. Museeuw reed bij dat ongeluk langzamer dan hij zondag op de kasseien van de Vesten in Geraardsbergen, de aanloop tot de Muur, zal doen.

Niettemin: voor het eerst in jaren wordt er serieus rekening mee gehouden dat de Raboploeg in Meerbeke de lachende is. In 1997 won de Deen Sørensen voor dat team, twee jaar geleden was het met Erik Dekker (tweede) bijna prijs. Het grote verschil met nu is dat de hele Raboploeg als dé kracht wordt aangeduid.

Sørensen deed het indertijd vooral in zijn eentje, Dekker profiteerde bijna van gelummel van alle favorieten. Tot de kanshebbers worden dit jaar twee Rabo's gerekend: Boogerd en Oscar Freire, beiden debutant in de Ronde van Vlaanderen.

De wijsheid over wielertraining bestaat niet, maar de Spanjaard Freire is een renner die aan een training van een paar uurtjes genoeg heeft en overigens veel vaker voor de tv lag dan Boogerd. Oscar Freire kan gewoon goed fietsen. Toen hij eind vorig jaar werd aangetrokken, zei ploegleider De Rooy dat de Spanjaard moest leren 'nordistisch' te fietsen: in Vlaanderen, met die heuvels en kasseien, is het te doen.

Zaterdag, tijdens de E3-prijs, vroeg Freire aan een ploegmaat wanneer die Koppenberg nu eindelijk eens kwam. Die was niet in het parcours opgenomen. Bij zijn gebrek aan terreinkennis reed Freire een puike wedstrijd. Hij kan namelijk goed fietsen. En dat het bij de aanloop tot klimmetjes dringen geblazen is, hoef je hem niet te leren. Dat kasseien-rijden iets anders is dan uitwaaieren over die brede, geasfalteerde Vuelta-wegen evenmin.

De komst van Freire heeft de Raboploeg in meer opzichten goed gedaan. Knechten werken harder (want die sprinter Freire maakt het toch wel af), knechten krijgen bij uitlooppogingen meer kans (de concurrentie waakt ervoor Freire naar de streep te 'brengen') en bovendien breekt het besef door dat de gedoseerde manier van werken van Freire een lonende is.

Een luiwammes is Freire allerminst. En gebrek aan beroepsernst kan hem evenwin worden aangewreven: in de stromende regen van Kuurne-Brussel-Kuurne stapten alle renners van faam af, op één na. Geteisterd door een hongerklop werd Freire 26ste, in die door ploeggenoot Sentjens gewonnen koers.

Elf zeges boekte Rabo dit seizoen. In voorgaande jaren waren dat er op hetzelfde tijdstip geregeld meer. Het verschil: in het verleden kwamen vrijwel alle overwinningen op naam van Dekker en Boogerd, dit jaar hadden velen succes.

De 'oogstmaand' breekt vandaag aan. De Belgische ploegarts Geert Leinders is tevens de trainingsdeskundige van de ploeg en hij 'verordonneerde' dat zijn renners pas nu moeten ontploffen. Te beginnen met de Ronde van Vlaanderen.

Zo'n zware klassieker is wel even iets anders dan een E3-prijs of de Brabantse Pijl. Voor veel renners is 260 kilometer domweg te lang. Het 'motortje' is te klein (wielerjargon), de suikervoorraad is op, het lichaam maakt het niet meer aan.

Zo niet voor Freire en Boogerd. Die laatste begint een dag na 'Vlaanderen' aan de Ronde van Baskenland. 'Dan schroef ik mijn andere benen weer onder.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden