Partido Popular speelt poppenkast in Asturias

Hij is geschorst als lid van de Partido Popular tot hij zich komt verantwoorden voor de tuchtcommissie van de partij....

Van onze correspondent

Cees Zoon

OVIEDO

Maar Sergio Marques, president van de Noord-Spaanse deelstaat Asturias, heeft een harde kop. Hij laat zich niet wegjagen door de 'dictatortjes' van de partij, hij blijft zitten waar hij zit tot zijn termijn afloopt - volgend jaar zomer. Om te bewijzen dat het hem menens is, kondigt hij aan dat hij de begroting voor 1999 vrijwel rond heeft. De vraag is alleen hoe hij die door het parlement denkt te loodsen.

Het is oorlog in de Partido Popular (PP) van de Spaanse premier Aznar. Een oorlog waarin de hoofdrolspelers elkaar dag in dag uit voor rotte vis uitmaken en proberen zoveel mogelijk loyale troepen te recruteren. De zaak is zo uit de hand gelopen dat de socialistische oppositie gierend van het lachen staat toe te kijken. Als nu verkiezingen in Asturias zouden worden gehouden, zou de socialistische partij op haar sloffen een absolute meerderheid veroveren.

De oorlog is een persoonlijk duel tussen president Marques en Francisco Alvarez Cascos, de Spaanse vice-premier en secretaris-generaal van de PP. Twee oude vrienden die niet langer on speaking terms zijn, omdat Marques zich de wet niet wil laten voorschrijven door een partijbons uit Madrid. Cascos, afkomstig uit Asturias, meent dat elke functionaris zich onvoorwaardelijk aan de partijdiscipline dient te onderwerpen.

Het is een pathetisch gevecht waarin Marques de rol van de onverzettelijke held in de belegerde veste opeist. Hij vergelijkt zich zelfs met Don Pelayo, de legendarische held die zich in de achtste eeuw in de bergen van Asturias terugtrok om vandaaruit de Arabische veroveraars te lijf te gaan. Voor Cascos en metgezellen is de president een verrader die zich niet aan de democratische spelregels wenst te houden. Voorlopig houden de twee, die beiden bekend staan om hun onaangename karaktertrekken, elkaar in evenwicht.

Ze leveren ook een verbeten strijd om de bevolking van Asturias te tonen wie het meest voor de gemeenschap heeft gedaan, hetgeen ontaardt in een soort wedstrijd linten-knippen. Marques opent het ene stuk snelweg na het andere buurthuis. Cascos is vaker in zijn geboorteland dan in Madrid te vinden, waar hij het ene ceremoniële regeringsgeschenk na het andere aanbiedt.

Bij de opening van een nieuw hotel bij Oviedo dook Cascos zelfs op samen met de tweede vice-premier van Spanje, Rato. Ook Marques was present, al werd hij volledig genegeerd. Alle drie waren zij toegerust met een schaar waarmee zij elk een stuk van het lint doorknipten. De rest van Spanje bekeek het tafereel op de televisie met opgetrokken wenkbrauwen: dit moest wel een heel bijzonder hotel zijn dat het door twee vice-premiers en een deelstaatpresident werd geopend.

Marques peinst er niet over af te treden. Hij heeft net voldoende getrouwen over om de in opdracht van Cascos gedeserteerde ministers te vervangen. Hij organiseert een schier onophoudelijke stroom ontvangsten om de achterban aan zijn kant te krijgen. En hij wist te bewerkstelligen dat een groep PP-burgemeesters hem openlijk hun steun betuigden.

'Als ze me weg willen hebben, dienen ze maar een motie van wantrouwen in. Zo werkt de democratie', luidt Marques' standpunt. Maar hoewel slechts zes van de 45 parlementsleden aan Marques' zijde staan, durft de PP dit niet aan. De oppositie zal een motie zeker niet steunen, die vindt dat de PP haar eigen boontjes moet doppen.

Dus probeert de partijleiding hem murw te maken met allerhande pesterijtjes en een onophoudelijke reeks anti-Marques verklaringen van PP-coryfeeën. 'De partij trekt in dit soort conflicten altijd aan het langste eind', stelt Cascos zelfverzekerd. 'Asturias zal geen uitzondering zijn. De Asturiërs zullen zien wat de politiek van een serieuze partij is.'

Dat de PP Asturias zo de macht verspeelt aan de socialisten, neemt Cascos op de koop toe. De oorlog komt de door schandalen aangeslagen Socialistische Partij goed uit. De PP toont haar ware gezicht, aldus de socialistische leider Borrell: 'Dit is de democratie in de optiek van de PP: een commando-democratie.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden