Particuliere belegger twijfelt over alternatieven

Nadat beleggers aan het einde van 2000 vertwijfeld hun jaarspecificatie uit de envelop hebben gehaald, dreigt 2001 een echt rampjaar te worden....

'Aargh?!', zal de gemiddelde belegger denken bij terugkomst van vakantie. Wat is er op de beurs gebeurd? Stond de AEX op 1 augustus nog op 550 punten, bij de start van het nieuwe schoolseizoen is de index weggezakt naar 530. Hoezo zomerrally, vakantiedip zul je bedoelen.

De particuliere belegger heeft het zwaar, weet Theo Kraan. 'Beleggen is populair als de koersen stijgen', stelt het hoofd beleggingsadvies van ABN Amro. Nu de koersen dalen, zakken de omzetten in. 'Winst lokt nieuwe transacties uit, verliezen worden verdrongen', aldus Kraan, een beursveteraan die het allemaal al een keer eerder heeft meegemaakt.

Op de beurs wordt die rust zichtbaar in de cijfers. De handel in warrants, een langlopende optie met een beursnotering, is volledig ingestort deze zomer. Het volume van deze op de particulier gerichte groeimarkt daalde in juli met bijna 90 procent ten opzichte van een jaar eerder. Ook de omzet van de zogeheten trackers, een goedkopere variant op beleggingsfondsen die een specifieke index volgen, zakt terug. Al is dit toch vooral te wijten aan professionele markt.

Wat volgens Theo Kraan opvalt is dat de particuliere belegger in slechte tijden de beurs sneller links laat liggen. Ook producten die inspelen op de beursonrust door een garantie te bieden, zijn volgens Kraan niet echt populair. 'Het klinkt gek, maar ook dat soort producten verkopen beter in goede tijden.' Neem de clickfondsen, beleggingsfondsen waarbij de behaalde koerswinst op bepaalde niveau's wordt vastgeklikt. Die waren razend populair tijdens de campinghausse van 1997. Nu hoor je er niemand meer over.

Een innovatie waarmee banken twijfelende beleggers zekerheid proberen te geven zijn de zogeheten garantiecertificaten. Dat zijn beleggingsproducten waarbij de belegger een afgesproken deel van de inleg altijd terugkrijgt. Zo biedt Fortis het zogeheten garantbeleggen aan waarbij kan worden afgesproken welk deel van de inleg wordt gegarandeerd: 100 procent, 80 procent of 60 procent. Die belofte heeft natuurlijk wel een prijs: hoe lager het risico, hoe lager het maximale rendement.

Garantiecertificaten zijn er in verschillende soorten en maten. Sommigen zijn beursgenoteerd en dus vrij verhandelbaar. Bij andere varianten geldt dat de belegger zich voor een afgesproken periode, meestal vijf jaar, vastlegt en aan het einde van de looptijd het afgesproken percentage van de inleg terugkrijgt.

De lange looptijd is een belangrijk nadeel. Als de rust op de beurs is teruggekeerd, kan het geld niet zomaar worden teruggehaald. Dat geldt ook voor de vrij verhandelbare certificaten. Van het grootste deel van de inleg wordt een obligatie gekocht. Die groeit gedurende de looptijd aan tot het bedrag dat gegarandeerd wordt uitgekeerd aan het einde van de looptijd. Met het overgebleven deel wordt een optie gekocht. Als de index waarin wordt belegd stijgt, neemt de waarde van deze optie toe. Die optie kost uiteraard wel geld. De bank kan de belegger hiervoor op verschillende manieren afrekenen. Een manier is door de garantie op minder dan 100 procent van de inleg af te geven. Maar ook kan een deel van de beleggingswinst worden afgeroomd.

Voor verhandelbare certificaten geldt dat de obligatie pas aan het einde van de looptijd de garantiewaarde bereikt. Toch is dit volgens Fortis geen reden voor beleggers om het product te mijden. 'Ondanks de dalende beurs is de omzet van garantiecertificaten bijna verdubbeld dit jaar', aldus marketingmanager Mark te Riele van Fortis investment Management.

Toch lopen beleggers volgens Theo Kraan van ABN Amro niet echt warm voor deze producten. 'De kosten zijn gewoon hoog. Als de beurs per jaar 20 procent stijgt, hoor je niemand over 1 procent extra kosten. Maar als de rendementen tegenzitten is iedere procent kosten er één te veel.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden