Parodie vol plezier

Talking Heads-voorman David Byrne koos de muziek voor Married to the Mob, een bonte verzameling genres die opent met een door Rosemary Clooney gezongen versie van Mambo Italiano. Byrne en regisseur Jonathan Demme werkten eerder samen voor Stop Making Sense, de registratie van een Talking Heads-concert en nog altijd een van de beste in dat genre.


Voordat de Amerikaanse regisseur Jonathan Demme (1944) in 1991 onsterfelijk zou worden met The Silence of the Lambs, maakte hij twee misdaadkomedies die het genre weer enige lucht gaven na een decennium zware epossen (The Godfather-trilogie, Once Upon A Time in America, Scarface). In Something Wild (1986) ontvoert een wilde Melanie Griffith kantoorklerk Jeff Daniels voor een woest uitje en in het vanavond uitgezonden Married to the Mob is Michelle Pfeiffer de ontevreden echtgenote van maffiaman Alec Baldwin. Ontevreden, omdat ze geen zin heeft om qualitate qua te verkeren onder de opgedirkte echtgenotes van zijn collega's. En omdat ze ervan baalt dat hun hele huis vol staat met spullen die van de wagen zijn gevallen. Ze wil een fatsoenlijk leven, dan maar wat armoediger. De kans daartoe krijgt ze nadat haar man geliquideerd is. Ze schenkt haar hele inboedel aan de liefdadigheid en verkast van het riante Long Island naar een gruizig appartementje in Manhattan. Maar -married to the mob- van de maffia kom je niet zomaar af. Zeker niet als de leider van het span, Tony 'The Tiger' Russo (Dean Stockwell), zijn zinnen op je gezet heeft. Wat dan volgt, is een onwaarschijnlijk plot, eigenlijk alleen maar gedreven door jaloezie.


Wat de film tot (veel) meer dan een persiflage maakt, is het filmplezier dat afstraalt van alle onderdelen maar vooral van het geweldige acteren van met name Pfeiffer (waarom speelde die maar zo weinig komische rollen?), Stockwell en Mercedes Ruehl als zijn hysterische echtgenote; en van de heerlijke over-de-top-jaren-tachtig-artdirection, zie de kleding en kapsels van de maffia-echtgenotes en de aankleding van Motel Fantasia, waar een noodlottig overspel plaatsheeft en waar in de Pantheon-kamer op een inscriptie te lezen staat: 'Veni, veni, veni.'


Eén, 23.30-01.10 uur.


Lethal Weapon 3 + 4

(Richard Donner, 1992/1998) De vier Lethal Weapon-films die in tien jaar werden gemaakt door dezelfde regisseur (Richard Donner) en scenarioschrijver (Shane Black), zijn weinig verrassende formulefilms, maar staan als een huis - de laatste wat minder dan de eerste, gebiedt de eerlijkheid te zeggen; reden voor de hoofdrolspelers om er na vier films mee te kappen. Maar ook in de delen 3 en 4 werkt de gelukkige combinatie van de twee politiemannen: de blanke, onconventionele, kinderloze weduwnaar Mel Gibson en de zwarte, liefhebbende echtgenoot en vader Danny Glover. Zij kunnen niet alleen overweg met de actie en de komische intermezzo's, maar ook met de melodramatische en romantische momenten. In beide delen is er aandacht voor de opgroeiende kinderen van Glover en de nieuwe relatie van Gibson met de door René Russo gespeelde Lorna Cole, die in deel 4 zwanger is.


Veronica, 20.30-22.50 / 22.50-01.25 uur.


Waltz with Bashir

(Ari Folman, 2008) Indrukwekkende verwerking van het persoonlijke verleden van filmmaker Folman, die met het Israëlische leger meevocht in de Libanese Burgeroorlog. Hij worstelde met grote gaten in zijn geheugen en herinnering. Interviews met oud-medestrijders leverden aanvankelijk niet het gewenste resultaat. Totdat Folman een radicale vorm koos voor zijn film: animatie. Dat gaf hem de mogelijkheid droom en werkelijkheid, feit en fictie, de Libanese Burgeroorlog en WO II naadloos in elkaar te laten overvloeien. Het merkwaardige effect is dat de film er tegelijk afstandelijk en aangrijpend door wordt. Ook zonder het einde, dat bestaat uit echte beelden die als een mokerslag aankomen.


Nederland 2, 00.15-01.33 uur.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.