Parkour: gevaarlijk skaten zonder board

Zwijgend rent een tiental jongens de trappen van het centraal station in Amersfoort op en af. Tussendoor maken ze gevaarlijke, meters hoge sprongen en gaan daarbij diep door de knie Een jongen springt op de trapreling, en balanceert op grote hoogte....

Voorbijgangers kijken verbaasd naar het vreemde schouwspel, maar de jongens weten precies wat ze aan het doen zijn. Ze beoefenen een ware sport, genaamd parkour, freerunning of urban freeflow. Voor de leek lijkt parkour nog het meest op skaten zonder skateboard.

Een van de jongens springt vanaf de roltrap via een vuilnisbak op een kaartjesautomaat, in de lucht maakt hij een indrukwekkende draai. Springers scheren rakelings langs elkaar. De stationshal wordt gevuld met de harde ploffen waarmee de jongens op hun voeten landen, en het gepiep van de zolen van hun sneakers op de tegelvloer.

Parkour, of gewoon PK, is een verbastering van het franse woord parcours. De beoefenaar zet een parkoers door de stad uit en springt, klimt, rent en kruipt over en onder de obstakels op zijn weg. Een geoefende PK'er springt van dak naar dak, of van

paaltje naar paaltje, via een muur over een hek en van trappen af. Soms eindigt de sprong in een speciale koprol.

In PK zitten elementen van vechtsporten (denk aan films als Spiderman en The Matrix) maar ook van skaten, breakdance en turnen.

Twee jongens uit de Franse stad Lisse, Sebastien Foucan en David Belle, vonden Parkours jaren geleden min of meer uit verveling uit. Vanuit Frankrijk verspreidde de sport zich naar Engeland, de rest van Europa en de VS. 'In Nederland zijn we er ongeveer een half jaar meebezig', zegt Eric Wijnvoord (19). Hij richtte, samen met twee vrienden, de Nederlandse tak van Parkour op. Die telt nu zo'n 50 leden. Via een website houden ze contact.

Vanuit heel Nederland komen PK'ers vrijdagochtend samen in de stationshal voor de eerste grote, gezamenlijke jam. 'Ze komen uit Leiden, en zelfs van de Veluwe.

We gaan door de stad trekken naar verschillende spots om te kijken wat iedereen FOTO'S MIKE HARRIS kan', zegt Wijnvoord.

De meeste jongens, varind in leeftijd van 16 tot midden 20, dragen een baggy spijkerbroek of een sportbroek met een extra groot T-shirt en gemakkelijke gympen. In tegenstelling tot de skatescene, gaat het bij parkour niet om de juiste kleding, schoenen of houding. 'Omdat parkour zo onbekend is, is het ook niet commercieel. Adidas en andere merken zijn echt op die skaters gesprongen en schrijven ze voor wat ze moeten dragen. Niemand hier heeft wrede merkkleren. Hij draagt schoenen van het merk Adam & Eve ofzo, en hij heeft Rukanor', verduidelijkt Wijnvoord. Volgens hem maakt het niets uit wie je bent of waar je vandaan komt, als je de juiste jump maar weet te maken.

En sprongen zijn er zat. Via filmpjes, foto's en uitleg op internet weet de beginnende PK'er wat te doen. Men begint met basisjumps, zoals de Catleap, de Precicion Jump en de Wall Flip. Het is belangrijk rustig aan te beginnen, weet Wijnvoord. 'In Engeland zijn twee jongens verongelukt, die begonnen net, en dachten dat ze een jump wel even konden maken.'

Bijna iedere PK'er heeft zich wel eens bezeerd; een gekneusde duim, gescheurde enkel-en kniebanden en talloze schaafwonden. 'En dan doen wij niet eens die shit die David Belle of sommige Engelsen doen.

Die maken sprongen van wel tien meter met een hele grote gap ertussen, of een handstand op de rand van het dak van een flatgebouw.'

Toch zien ook de kunsten van de jongens er gevaarlijk uit. Een NS-medewerker gebiedt ze dan ook de hal te verlaten. 'Ik wil geen ambulance voor jullie bellen.' Gehoorzaam vertrekt de groep. 'We zijn het wel gewend', zegt Wijnvoord, 'mensen denken al snel dat je dingen kapot wilt maken.' Als een tornado verplaatsen de PK'ers zich tussen de mensen door over het perron, door de stad, springend van een afdakje van de kerk op de glasbak en over de trappen van het stadhuis. Commentaar van omstanders varieert van 'net een stel jonge honden' tot 'spelen ze verstoppertje?'.

De jonge honden gaan door tot laat in de avond. 'Morgen hebben we schaafwonden en spierpijn, maar dat heb ik er graag voor over. Parkour is verslavend.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden