Park geeft PSV het goede voorbeeld

PSV versloeg zaterdag Twente, mede dankzij een bedrijvige middenvelder die ooit kwam als Hiddinks protegé.

EINDHOVEN - PSV - FC Twente 3-2

Alsof het voetbal was teruggegeven aan de straat, zo denderden PSV en FC Twente zaterdag de klinkers uit de grond, bij wijze van spreken dan. Het was qua kijkgenot een spektakelstuk uit de top-10 van deze competitie tot nog toe, met Ji-Sung Park als gidsende langeafstandsloper.


Wie PSV aanschouwt, dat platform van onrijp talent onder leiding van een beginnende trainer, concludeert al gauw dat de lessen van freelancer Guus Hiddink geen overbodige luxe zijn. Het ging zaterdag in Eindhoven veel over Hiddink, die zijn geregelde telefonische spreekuur met trainer Phillip Cocu vrijdag inruilde voor lijfelijke aanwezigheid op trainingscomplex de Herdgang.


Beetje masseren, beetje praten, beetje zalven. 'Niets overdreven spannends', noemt Hiddink zijn bemoeienis. Tot het einde van het seizoen verwacht hij eens in de 'week tot tien dagen' bij PSV te zijn, om te sparren.


Cocu, die het verzoek tot Hiddink richtte, al dan niet gestimuleerd door derden: 'Hij is één dag geweest. We varen niet opeens een andere koers.'


Het zou natuurlijk getuigen van puur opportunisme om de zege van PSV op FC Twente (3-2) toe te schrijven aan Hiddink, en dan niet alleen omdat FC Twente voor hetzelfde geld had gewonnen. Maar Ji-Sung Park, de Koreaan die voor het seizoen terugkeerde naar PSV voor de broodnodige ervaring op het veld, leek opnieuw uitgevonden door de huissponsor in elektronica.


Het was alsof Hiddink bij zijn herstelwerkzaamheden was begonnen met Park, met wie hij succes vierde tijdens het WK van 2002 en die hij daarna meenam naar PSV, toen hij daar trainer werd. Alsof hij een nieuwe batterij had aangebracht, zo bedrijvig was Park, als meest aanvallende middenvelder deze keer, in feite op de positie die Adam Maher zo graag bekleedt. Parks passie was PSV's passie.


Maher is een ander type, maar hij heeft als reserve tijd en gelegenheid om eens goed te kijken naar Park. Die was overal en voetbalde steeds beter. 'Hij slalomde af en toe als in vroegere jaren', vond ook Hiddink, die de wedstrijd op televisie volgde en op een niet helemaal serieus bedoelde vraag of hij Park had 'ingestraald', met een kwinkslag antwoordde dat hij geen 'Jomanda-gaven' heeft. Cocu, over Park: 'Hij werd met de minuut beter en was een voorbeeld voor velen.'


Wie FC Twente aanschouwt, ziet een in de basis goede ploeg die kan meedoen om het kampioenschap, maar uitgerekend in deze beslissende weken niet te veel mag laten liggen, met als volgende drie duels: FC Groningen (uit), Vitesse en Feyenoord (thuis). En dat 'laten liggen' gebeurde zaterdag nadrukkelijk. Tadic, op papier de beste, was vrijwel onzichtbaar. Gutierrez was slordig. Castaignos heeft gemiddeld te veel kansen nodig.


Hotseknotsvoetbal

Beide ploegen zorgden nochtans voor een heerlijke avond. Eén moment, met Memphis Depay, een spektakelstuk op zichzelf, vertelde bijna het hele verhaal van de avond. Op de rand van het eigen strafschopgebied dacht de linksbuiten van PSV achter het standbeen langs uit te verdedigen, hetgeen bijna een tegendoelpunt opleverde. Vervolgens pikte hij de bal weer op voor een dribbel en een schitterende sleepbeweging langs Rosales. Hij scoorde bijna.


Het is amusant om de trainers na zo'n partij van onvoorstelbare chaos en amusement hun serieuze toelichting te horen geven op de gebeurtenissen. Michel Jansen van Twente had het over 'rest-organisatie'. Welke rest? Hij hoopte dat FC Twente hiervan 'veel zal leren.'


Phillip Cocu sprak veelvuldig over de omschakeling. Ja, inderdaad, de hele wedstrijd was één groot omschakelmoment, ook voor de toeschouwers die meedeinden op het zalige ritme van het hotseknotsvoetbal. Twee ploegen, bijna vol op de aanval. Mannen die lekker renden, totdat ze uitgeput waren. Rechtsachter Arias, hup naar voren, kappen met rechts, schieten met links. Doelpunt. Willems, dat ongeleide projectiel als linksachter: naar voren, balletje onder de linkervoet meenemen, schieten met rechts, doelpunt.


En dan Hiljemark, de Zweedse middenvelder, wiens blonde kuif op het voorhoofd danste op het tempo van de wedstrijd. Hij verloor menig bal, maar peurde telkens het laatste restje energie uit zijn lijf om fouten te herstellen. Heb je gekeken, Adam Maher, en gezien wat passie behelst?


Enfin, FC Twente was in de eerste helft beter qua voetbal, maar stond met 2-1 achter, door Arias dus, een kopbal van Locadia (2-0) en een mooi schot van Promes. Willems maakte dus 3-1 en Ebecilio 3-2. Toen was het afgelopen.


Met lichte tred verlieten de supporters van PSV het stadion. 'Een heerlijke overwinning', concludeerde Cocu. Zo was het maar net.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden