Parijs - Roubaix was weer een ode aan het wielrennen, aan passie voor sport

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

De lente was op haar mooist zondag, tijdens Parijs - Roubaix. En de veelvraat van het voorjaar, Greg van Avermaet, voelde geen behoefte om mee te werken aan de afscheidsshow van landgenoot Tom Boonen. Bij een fietsende krijger als Van Avermaet hoort een zege in de Hel van het Noorden, beloond met een nauwelijks te torsen kassei en eeuwige roem. Het was zijn eerste, terwijl Boonen al een strookje (4) vol heeft.

Parijs - Roubaix is ook een koers van de melancholie. Met de modernste fietsen karren over wegdek uit vroeger tijden. Kasseien, oorspronkelijk bestemd voor boerenwagens, als ondergrond voor alle kanten opstuiterende wielerbandjes. Het is, letterlijk en figuurlijk, de koers voor mannen met ballen.

Dat stond ook op de fiets van Tom Boonen, de gedroomde winnaar bij zijn afscheid in de 115de editie van de klassieker. Volgens veel liefhebbers is Parijs - Roubaix de mooiste koers van allemaal, om zijn onvoorspelbaarheid, om de heroïek waarover wielrenners en volgers gaarne mijmeren. 'Soms heb je geen plan nodig, maar grote ballen', stond in het Engels op zijn fiets. Dat is op meerdere wijzen te interpreteren. Gewoon als grote ballen. Of als 'met veel lef'.

Een plan is relatief in zo'n loterij, ballen zijn noodzaak. Het was droog, zonnig en dus stoffig over 257 kilometer, waarvan 55 kilometer over kasseienstroken. De voorbeschouwing ging vooral over viervoudig winnaar Tom Boonen, Tommeke, de afzwaaiende grote meneer van het Belgische wielrennen. Op de wielerbaan van Roubaix wilde hij op zijn 36ste nog eenmaal de eerste zijn.

Hij ramde met gezwind tempo over Gods hobbelige wegen, in zijn ondanks de moeilijkheidsgraad wervelende stijl. Boonen haalde tegenstanders in en lag uren in de achtervolging. Het was al met al een geweldige koers, met zinderende gevechten van man tegen man, van groepje tegen groepje, met pech voor onder anderen wereldkampioen Peter Sagan. En dat voor drommen publiek, in prachtige decors die bij het wielrennen horen.

Parijs - Roubaix was weer een ode aan het wielrennen, aan passie voor sport. De wedstrijd is bijna altijd mooi, alleen al door de keien die elk plan kunnen torpederen. Probeer het maar eens even, over kasseien koersen. De fiets stuitert onder je kont, de ene kasseienstrook is verlaten als de andere alweer opdoemt. Trouée d'Arenberg, Bos van Wallers, scherprechter Carrefour de l'Arbre. Met zijn drieën raakten ze op kop: Van Avermaet, Stybar en de Nederlander Sebastian Langeveld. Van Avermaet werkte het hardst en kreeg de beloning die hij verdiende.

Greg van Avermaet is de beste van het voorseizoen, na zeges in Omloop Het Nieuwsblad, E3 Harelbeke en Gent-Wevelgem. Bijna 32 jaar, slim, sluw, steeds beter. Vorig jaar olympisch kampioen, nu Parijs - Roubaix. Tom Boonen eindigde als dertiende. Nee, dat is geen ongeluksgetal. Hij kan bogen op een geweldige, veelkleurige loopbaan. Alleen: de ballen van Van Avermaet waren groter zondag.

In diens profiel op Twitter staat: 'Werk hard in stilte. Laat succes het lawaai maken.' Van Avermaet verspreidt dit voorseizoen oorverdovend veel geluid.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden