Parijs nationaliseert de arbeidsconflicten

DE Franse regering is zo bang voor een woede-explosie onder de bevolking dat ze het niet aandurft pressiegroepen te weerstreven....

De vraag is of andere groepen werknemers het voorbeeld van de routiers zullen volgen. Kandidaten zijn er genoeg. Luchtvaart- en spoorwegpersoneel, bankmedewerkers, leraren, journalisten, artsen, ambulancepersoneel, ambtenaren: allemaal hebben ze onlangs gestaakt of zijn ze van plan te gaan staken.

Premier Juppé werd ooit geprezen om zijn moed bij het doorvoeren van harde bezuinigingen, maar het lijkt erop, schrijft The Economist, dat hij inmiddels bij het eerste teken van tegenstand al terugdeinst. Juppé hield zes lange dagen vol dat de acties geen zaak van de overheid waren, maar een conflict tussen de 35 duizend transportbedrijven en hun 325 duizend werknemers. Na die zes dagen, toen de gevolgen van de blokkades voelbaar werden, benoemde hij een bemiddelaar die een zak overheidsgeld meekreeg, om tegemoet te kunnen komen aan de eisen van de chauffeurs.

Daarmee werd het conflict, schrijft Claude Imbert in een pissig commentaar in het Franse Le Point, 'genationaliseerd'. Via de staat zal de belastingbetaler zijn bijdrage leveren aan de vervroegde pensionering van de beroepschauffeurs. Imbert vindt het onbegrijpelijk dat de Franse regering geen maatregelen neemt tegen 'trombose-stakingen', acties waarbij een klein aantal stakers het hele land plat legt. In andere landen bestaan afspraken of wettelijke regelingen om stakingen in te perken als die grote schade en ongemak met zich meebrengen. En de overheid grijpt eerder in; haalt blokkades weg bijvoorbeeld.

Dat de vrachtwagenchauffeurs de galeislaven van deze tijd zijn, wil Imbert nog wel toegeven. Maar hun toestaan het land plat te leggen, is hun toestaan nog veel meer slachtoffers te maken, mensen die ook geen goud geld hebben, maar die niet over de machtsmiddelen beschikken om zich op de voorgrond te plaatsen.

Imbert gaat op een verfrissende manier in tegen de publieke opinie. Ondanks het ongemak toonde driekwart van de Fransen begrip voor de vrachtwagenchauffeurs. Dat zegt iets over de frustratie in het land, iets over het pessimisme van de werknemers over hun professionele toekomst. De massale steun maakte de acties van de routiers bijna tot een staking-bij-volmacht.

Elders in Le Point staat de maandelijkse politieke barometer, met de laatste populariteitscijfers van de Franse politici. Impopulariteitscijfers in het geval van president Chirac en premier Juppé, die door niet meer dan respectievelijk 32 en 22 procent van de ondervraagden positief worden beoordeeld.

Newsweek, dat nog lagere percentages hanteert (27 en 20 procent) wijdt er een omslagartikel aan. 'Als Chirac en Juppé zo slim zijn, waarom is het dan zo'n puinhoop in Frankrijk?' vraagt het blad op de omslag, maar binnenin is de vraag vooral hoelang Chirac zijn vertrouweling Juppé nog de hand boven het hoofd zal houden. Voor Chirac blijft Juppé 'de beste van ons allemaal', de enige 'die er altijd is als ik een beroep op hem doe'.

Maar de Franse kiezer vindt Juppé harteloos en verwijt Chirac dat hij zijn premier niet corrigeert, en dat hij zijn verkiezingsbeloften (waaronder het repareren van de kloof tussen haves en have-nots) niet houdt, maar steeds meer het beleid van bezuinigingen is gaan volgen dat Juppé vanaf het begin, anderhalf jaar geleden, voorstond.

Het zit Frankrijk niet mee. Slechts Time weet een lichtpuntje te melden: het uitverkochte Amerikaanse debuut, in Las Vegas, van de Franse rocker Johnny Halliday, 53 inmiddels en nog steeds alive 'n kicking. Helaas blijkt dan weer dat zeker tweederde van de zevenduizend gillende fans speciaal voor hun idool uit Europa waren komen vliegen.

Hanneke de Klerck

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.